tag:blogger.com,1999:blog-73248037647458731792011-08-02T01:09:50.979+05:30தமிழ் முழக்கம்Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-50965468085414010832010-10-12T09:58:00.002+05:302010-10-12T09:58:28.282+05:30<b> மீனவத் தமிழனுக்கு விடியல் வருமோ?</b><br /> (பேராசிரியர் அறிவரசன்)<br /><br /><br />ஆழ்கடலில் மீன்பிடிக்க அருந்தமிழர் படகில்<br /> அலைகின்றார்; அடைகரையில் அவர்பெண்டு பிள்ளை<br />வாழ்கின்றார்; கடல்சென்ற மறத்தமிழர் திரும்பி<br /> வந்தாலே வாழ்வுண்டு எனநம்பு கின்றார்;<br />வீழ்கின்றார் எந்தமிழ் மீனவர்கள் தீய<br /> வெறிகொண்டு திரிகின்ற சிங்களரால்; இங்கே<br />ஆழ்கின்றார் துயர்கடலில் குடும்பத்தார் நாளும்<br /> அழுகின்றார் அவர்கண்ணீர் ஆழ்கடலைச் சேரும்.<br /><br /><br /><br />பலநூறு மீனவர்கள் கொலைசெய்யப் பட்டார்;<br /> பாவியராம் சிங்களர்தாம் ஈவிரக்க மின்றி<br />வலையறுத்தும் மீன்பறித்தும் படகுகளை உடைத்தும்<br /> வருத்தமுறச் செய்கின்றார்; வாழவழி யின்றி<br />நிலைகுலைந்து நிற்கின்ற மீனவரைக் காக்கும்<br /> நினைப்பின்றித் தில்லியிலும் சென்னையிலும் ஆள்வோர்<br />தலைதிருப்பி நிற்கின்றார்; கொடுமையிலும் கொடுமை<br /><br /><br />தனியினமோ கரையோர மீனவர்கள்? அவரும் <br /> தமிழனமே என்பதைநாம் மறந்துவிட லாமோ?<br />இனுணர்வுத் தமிழரெல்லாம், மீனவரை வருத்தும்<br /> இடர்களைய ஒருங்கிணைந்து கிளர்ந்திடவேண் டாமோ?<br />மனிதநேய மில்லாத வன்முறைச்சிங் களரால்<br /> வாடுகின்ற மீனவராம் தமிழர்களைக் காக்க<br />இனிமேலும் தயங்காமல் எழுந்துகளம் காண்போம்<br /> இனஉணர்வுக் கிலக்கணத்தை எழுதிடுவோம் வாரீர்!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-5096546808541401083?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-89544383967274639892010-10-12T05:33:00.002+05:302010-10-12T05:33:54.847+05:30<b> வாழத் துடிக்கும் ஈழத்தமிழர்</b><br /> (பேராசிரியர் அறிவரசன்)<br /><br /><br />இன்னும் சிங்களக் கொடியரின் உள்ளம்<br /> இரங்கிட வில்லை நெடுநாளாய்<br />வன்னிமு காமில் பல்லா யிரம்பேர்<br /> வருத்தும் பசியால் வாடுகிறார்<br />துன்பமே செய்யும் நோய்களை உடனே<br /> துடைத்திட மருத்துவம் ஏதுமின்றி<br />இன்னலால் வாடி இளைக்கிறார் அவர்தம்<br /> இடரினைக் களைய எழுந்திடுவோம்<br /><br /><br /><br />வெளியே செல்லென முகாமி லிருந்து<br /> விரட்டப் பட்டோர் தங்குவதற்கு<br />வழியே இன்றி வாழிடம் இன்றி<br /> வாட்டும் பசியுடன் மரத்தடியில்<br />விழியில் கொட்டும் நீருடன் வாழ்வை<br /> வெறுத்து நிற்கிறார் அவர்வாழ<br />வழிசெய் வதுநம் கடமை அன்றோ<br /> வள்ளல்க ளாவோம் தோழர்களே!<br /><br /><br />வாடிய பயிரைக் கண்டபோ தெல்லாம்<br /> வாடிய வள்ளலார் வழியினிலே<br />நீடிய பசியால் நெடியதீப் பிணிகளால்<br /> நினைப்பருந் துயரால் நிலைகுலைந்து<br />வாடியே நிற்கும் ஈழத் தமிழரின்<br /> வாட்டம் போக்கிடத் தோழர்களே!<br />நாடியே வருக இயன்றவா றெல்லாம்<br /> நல்லன செய்து நலஞ்சேர்ப்போம்<br /><br /><br />வாழத் துடிக்கும் ஈழத் தமிழர்<br /> வாட்டம் போக்கிட முயலாமல்<br />நீளப் பேசிக் காலம் போக்கி<br /> நிற்கிறோம் வறிதே; உறவுகளாம்<br />ஈழத் தமிழரின் இன்னலை அறிந்தபின்<br /> என்னுளம் கலங்கி அழுகின்றேன்<br />தோழர்க ளே!அவர் துயரினைக் களையத்<br /> தொடங்குவோம் பணியைத் தொடர்ந்திடுவோம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-8954438396727463989?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-21929563587117472302010-10-12T01:33:00.001+05:302010-10-12T01:36:19.876+05:30நலிந்து வாடும் நந்தமிழ் உறவுகள்?நலிந்து வாடும் நந்தமிழ் உறவுகள்?<br /> (பேராசிரியர் அறிவரசன்)<br /><br /><br />என்னதான் தவறு செய்தனர் தமிழர்?<br /> எங்கள் உரிமை வேண்டுமெனச்<br />சொன்னது தவறோ? தொல்லைதாங் காமல்<br /> துடித்தெழுந் ததுவும் தவறாமோ?<br />வன்முறை யாளராம் சிங்களர் கொடுமையால்<br /> மாண்புசேர் ஈழத் தமிழரெலாம்<br />பன்னலம் இழந்து படுதுயர் உழந்து<br /> பாழ்பட நிற்கிறார் ஈழத்தில்<br /><br /><br /><br />கைகளை இழந்தும் கால்களை இழந்தும்<br /> கண்களை இழந்தும் காப்பதற்கு<br />மெய்வகை உறவோர் யாருமில் லாமல்<br /> வீழ்ந்து கிடக்கிறார்; உயிர்வாழச்<br />செய்வகை ஈதெனத் தெரியா தவராய்த்<br /> திகைத்துச் சாவை எதிர்நோக்கி<br />அய்யகோ நந்தமிழ் உறவுகள் அங்கே<br /> அழுது புலம்பித் தவிக்கின்றார்<br /><br /><br />கல்வி இருந்தும் கைத்திறம் இருந்தும்<br /> கடுமையாய் உழைக்க மனமிருந்தும்<br />அல்லற் படுந்தமிழ் ஈழத் தார்க்கென<br /> ஆரும் இல்லை வேலைதர<br />பல்வகைத் திறமையும் பாழ்பட, அவர்தாம்<br /> பசியினைத் தணிக்கக் கடும்வெயிலில்<br />கல்லுடைக் கின்றார் அதுவும் இன்றிக்<br /> கழிக்கின்றார் பலநாள் கவலையிலே<br /><br /><br />அல்லற் படுவோர் தம்மைக் காக்க<br /> அணிதிரண் டெழுவோம்; ஈழத்தில்<br />தொல்லைப் படுவோர்க் குதவிட இன்றே<br /> துடிப்புடன் எழுவோம்; துயர்க்கடலில்<br />தள்ளப் பட்டநம் உறவுகள் வாழத்<br /> தயக்கம் இன்றி உதவிடுவோம்<br />நல்லறம் மாந்த நேயமே வாழ்வில்<br /> நலிந்தோர்க் குதவுதல் கடமையன்றோ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2192956358711747230?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-53145813464133130802010-06-22T00:22:00.001+05:302010-06-22T00:29:34.575+05:30இயல் - 30<b> விடுதலைபுரம் தோற்றம்</b><br /><br />பேரொளிப் பகலவன், பெரியார் போலக்<br />காரிருள் நீக்கிடக் காலை மலர்ந்தது<br />சேரியர் என்னும் சிறுமையின் நீங்கிச்<br />சீரியர் ஆகிய சிறப்பினர் அனைவரும்<br />முந்திய இரவில் மூதறி வாளராம் 5<br />சிந்தனை சிறந்த திருமாற னார்தம்<br />அறிவுரை ஏற்று, அவலமே விளைத்த<br />நெறியாம் சாதி மதங்களின் நீங்கிய<br />திறத்தினை எண்ணியும் அதனால் சேர்ந்த<br />சிறப்பினை நினைந்தும், சிந்தை மகிழ்ந்து, 10<br />விடுதலை புரத்தின் விரிந்த திடலில்<br />நடைபெற விருக்கும் நன்மண விழாவினை<br />எண்ணிக் களிப்புடன் இருந்த வேளையில்,<br />முன்னாள் நிலக்கிழார், முகத்தில் பொலிவொடும்<br />வந்து நின்று மற்றையோர் துணையுடன் 15<br />பந்தல் அமைக்கும் பணியினைத் தொடங்கினர்;<br />நண்பகற் பொழுது நண்ணு முன்னம்<br />எண்ணிய வாறே எல்லாச் சிறப்பும்<br />உடைய பந்தலும் ஒலிபெருக் கிகளும்<br />திடலில் அமைத்துத் திரும்பினர் பெருமாள்; 20<br />மேலை வானில் ஞாயிறு படூஉம்<br />மாலைப் பொழுதும் வந்தது; மகிழ்வின்<br />எல்லை கண்டவர் இவர்தாம் என்று<br />சொல்லத் தக்க துடிப்புடன் திடலில்<br />இருவேறு பாலருள் இளையரும் முதியரும் 25<br />திருவிழாச் சிறப்பினைச் சிந்தையில் தேக்கி<br />வந்து கூடினர்; மாத்தமிழ்க் கவிஞன்<br />செந்தமிழ்த் தலைவரின் சிறப்பினைச் சொன்ன,<br />"தொண்டு செய்து பழுத்த பழம்<br />தூய தாடி மார்பில் விழும் 30<br />மண்டைச் சுரப்பை உலகு தொழும்<br />மனக் குகையில் சிறுத்தை எழும்<br />அவர்தாம் பெரியார்" என்னும் பாடல்<br />செவிகளை நிறைக்கச் சிலிர்த்து நின்றோர்<br />அனைவரும் பெரியார் ஆற்றிய தொண்டினை 35<br />நினைவில் நிறுத்தி நெஞ்சக மெல்லாம்<br />பொங்கி நின்ற போதில், ஓர்இளைஞர்<br />மேடை ஏறி விழிப்பினை நல்கும்<br />பாடலை இசையுடன் பாங்குறப் பாடினர்<br /><br />(வேறு) <br />மடமையை நீக்கிடும் வழியொன் றிருக்குது<br />வாருஙுகள் தோழர்களே! - நம்மை<br />வாட்டிடும் தொல்லைகள் தீர்த்திட ஒன்றாய்ச்<br />சேருங்கள் தோழர்களே (மடமையை)<br /><br />பகுத்திறி வாளராம் பெரியார் காட்டிய<br />பாதையிலே செல்லுவோம் - மூடப்<br />பழக்க வழக்கங்கள் தீமைகள் அனைத்தையும்<br />பகுத்தறிவால் வெல்லுவோம் (மடமையை)<br /><br />சாதி மதங்களால் சாமிக ளால்வந்த<br />தாழ்வு நிலை பாரீர் ! - அந்தத்<br />தாழ்வை அகற்றிடச் சாதி மதங்களைத்<br />தகர்த்தெறி வோம்வாரீர் (மடமையை)<br /><br />ஒருசமு தாயமாய்ப் பகுத்தறி வாளர்கள்<br />ஒன்று திரண்டிடுவோம் - வாய்க்கும்<br />திருமண உறவுகளால் நம்சமூகத்தைச்<br />சீர்பெற நிறுத்திடுவோம் (மடமையை)<br /><br />(வேறு)<br /><br />பண்ணிசைப் பாடலைக் கேட்டோர் பலரும் 40<br />எண்ணம் விரிந்துநல் எழுச்சி பெற்று<br />நின்ற போதில் நிகரில் மாறனார்<br />அங்கு வந்தனர்; ஆர்த்தனர் அனைவரும்;<br />மேடையில் வரிசையாய் விளங்கிய இருக்கையில்<br />ஆடவர் மகளிர் அனைவரும் வியக்க 45<br />அரசியும் மாரியும் அமர்ந்தனர் ஒருபால்;<br />அழகனும் தமிழும் அமர்ந்தனர் மறுபால்;<br />அவர்தம் நடுவே மாறனார் அமரவும்,<br />"இவர்தம் மணவிழாத் தலைமை ஏற்றுச்<br />சிறப்புச் செய்கெனச் சீர்சால் விடுதலை 50<br />புரத்தினர் சார்பில் புகழினோய்! தங்களை<br />வேண்டு கின்றேன்" என்றோர் இளைஞர்<br />மூண்டநல் லன்புடன் மொழியவும், வளர்மதி<br />வரவேற் புரைக்கும் வாய்ப்பினை ஏற்றே<br />உரையாற் றியபின், ஒப்பில் மாறனார், 55<br />"அன்பும் அறிவும் ஆர்ந்த பெரியீர்!<br />இன்ப வாழ்வினை ஏற்க விருக்கும்<br />அரசியும் மாரியும் அழகனும் தமிழும்<br />உரைசால் வாழ்க்கை ஒப்பந்தம் ஏற்றபின்<br />நிறைவாய் வாழ்த்துரை நிகழ்த்துவேன்" என்று 60<br />குறையிலா மாரியைக் குளிர்ந்து நோக்கி,<br />"என்னைத் தொடர்ந்தே இயம்புக" என்னலும்<br />"அன்புசால் பெரியீர்! அன்னையீர்! வணக்கம்.<br />விடுதலை புரத்தின் வேலு, வள்ளியாம்<br />கெடுதல் இலாதார் கெழுதகை அன்பின் 65<br />ஒருமகன் மாரி யப்பனா கியநான்<br />பெருமகிழ் வுடனும் பெருவிருப் புடனும்<br />களங்கம் அகன்ற கருத்தினர் ஆகிய <br />விளங்கு புகழினர் விடுதலை புரத்தின்<br />பெருமாள் இலக்குமி ஆகியோர் பெற்ற 70<br />ஒருமகள் உமாஅ ராணி என்றும்<br />அறிவர சியெனும் அருந்தமிழ்ப் பெயரிலும்<br />அறியப் படுவோ ராகிய தங்களை<br />வாழ்க்கைத் துணையாய் ஏற்றும் வாய்த்த<br />வாழ்வில் ஏற்படும் வருத்தம் மகிழ்வெனும் 75<br />எல்லா வற்றிலும் இணைப்பங் கேற்றும்<br />இல்லறக் கடமையை இயற்றியும் இனிய<br />நண்பர்க ளாக நாட்டினர் போற்றப்<br />பண்புடன் திகழ்வோம் என்றுநல் லுறுதியை<br />ஏற்கிறேன்" என்றனன் மாரி; அரசியும் 80<br />"ஏற்கிறேன் யானும் எழுச்சிக் கவிஞராம்<br />மாரி யப்பனை மகிழ்வுடன் எனது<br />சீரிய துணைவராய்" என்றபின் இருவரும்<br />மாலை மாற்றிட, மகிழ்வுடன் அவையோர்<br />ஆரவா ரித்தே அவர்தமை வாழ்த்தினர்; 85<br />"அழகனும் தூய்தமிழ் அரசியும் தொடர்ந்து<br />மொழிவர் உறுதி மொழி" யென மாறனார்<br />உரைத்தலும் வாழ்க்கை ஒப்பந்த உறுதியை<br />உரைத்தனர் இருவரும்; உவகை மீதுற<br />வாழ்த்தினர் அவையோர்; மாறனார் மகிழ்ந்து 90<br />வாழ்த்துரை நிகழ்த்தினர்; "மானமிகு பெரியீர்!<br />பிறப்பினால் வருவதாம் என்று பேசிய<br />சிறப்பிலாச் சாதியும் சிறுமைசெய் மதமும்<br />புறக்கணித் தெழுந்து புதுச்சமு தாயமாய்த்<br />திரண்டு பலப்பல திறத்தினர் ஒன்றாய் 95<br />நேற்றே இணைந்தனம்; நிகரிலா வெற்றியை<br />ஈட்டினம் இன்றே இவர்தம் மணத்தால்;<br />சாதிசேர் உலகைத் தனியிர்ட் டறையென<br />ஓதினர் புரட்சிப் பாவலர்; நாமெலாம்<br />இருளின் நீங்கி ஒளிசேர் உலகை 100<br />அறிவின் துணையால் அடைந்தனம்; அறிவே<br />துணையென வாழ்வைத் தொடர்வோ மாயின்<br />இணையிலாச் சிறப்பினை எய்துநல் திண்ணம்;<br />மடமை விலகும் மானம் நிலைக்கும்;<br />அடிமைத் தளையும் அகலும்; அறிவைப் 105<br />போற்றா திருந்ததால் பொய்யர் நம்மிடை<br />வேற்றுமை பலவும் விளைத்தனர்; அறிவிலர்<br />அன்று படைத்த ஆண்டவன், விண்ணில்<br />நின்றே இந்த நீணிலம் முழுதும்<br />ஆள்வன் என்றனர்; அவனே ஏற்றத் 110<br />தாழ்வினைச் செய்தவன் என்றும் சாற்றினர்<br />பகுத்தறி வில்லாப் பலரும், பொய்யர்<br />உரைத்தவை எல்லாம் உண்மை என்றே<br />நம்பி வீழ்ந்து நலிந்த நிலையில்,<br />தந்தை பெரியார் தமிழின வீழ்ச்சியின் 115<br />அடிப்படை யதனை ஆராய்ந் தறிந்து<br />படிப்படி யாகப் பகுத்தறி வென்னும்<br />ஒளியைத் தமிழர் உணர்வில் புகுத்திநல்<br />வழியைக் காட்டினர் வாட்டம் மறைந்தது;<br />தமிழனத் துள்ளும் தந்நலம் விரும்பும் 120<br />சிறுமையர் சிலரால் தீயவர் ஆளுமை<br />இன்னும் தொடரும் இழிநிலை அறிந்து <br />வன்முறை யாளரை வகைபட எதிர்த்துநல்<br />அறிவினைப் பரப்பும் அரும்பணி யதனைச்<br />செறிவாய்ச் செய்வோம்; செந்தமிழ் மொழியே 125<br />எல்லா நிலையிலும் இன்றமி ழகத்தின்<br />எல்லையுட் சிறந்த இடத்தினைப் பெற்றிட<br />ஒல்லும் வகையால் உழைத்திடல் நன்றாம்<br />இல்லந் தோறும் குழந்தைகட் கென்றும்<br />தூய்தமிழ்ப் பெயரே சூட்டுக! மலர்விழி 130<br />வாய்மைச் செல்வி, வளர்மதி, தாமரை,<br />கனிமொழி, முத்து, கவின்தமி ழரசி,<br />இனிமை, தென்றல், எழிற்பூங் கொடியெனச்<br />செல்வன், அழகன், செந்தமி ழரசன்,<br />வள்ளுவன், இறையன், வளவன், பாரி 135<br />நன்னன், இளங்கோ, நாவுக் கரசென<br />எண்ணறு தமிழ்ப்பெயர் இருக்கவும் பிறமொழிப்<br />பெயர்சூட் டுவதால் பெருமையோ? பெரியீர்!<br />அயல்மொழிக் கென்றும் அடிமை ஆயினம்<br />என்பதைக் காட்டும் இழிநிலை யன்றோ 140<br />நம்மிடைப் பிறமொழி நாட்டுதல்? மேலும்<br />உரையில் எழுத்தில் பிறமொழி கலத்தலும்<br />முறையிலை என்பதும் அறிக" எனச் சொல்லி<br />"அரசியும் மாரியும் அழகனும் தமிழும்<br />நிறைவுறப் பெரியார் நெறியினில் வளங்கள் 145<br />எல்லாம் பெற்றுப் பல்லாண்டு வாழ்க" என<br />நல்லறி வாளராம் நயத்தகு மாறனார்<br />வாழ்த்திய ஞான்று, வளர்மதி யம்மை<br />சேர்த்தனர் ஒருமடல் திருமாற னாரிடம்;<br />மடலை விரித்து நோக்கினர் மாறனார்; 150<br />திடலில் இருந்தோர் திகைத்தனர்; அவர்தம்<br />திகைப்பினை நீக்கும் திறத்துடன், "பெரியீர்!<br />திகைத்திடல் வேண்டா மகிழ்ச்சியே கொள்வீர்!<br />இந்து மதத்தினர் அல்லர் என்றும்<br />எந்த மதமும் எமக்கிலை என்றும் 155<br />நேற்று விலகினோம்; வேற்று மதங்களை<br />ஏற்றோர் தாமும் எண்ணிப் பார்த்தபின்<br />தகவிலாத் தத்தம் மதங்களைத் துறந்து <br />நிகரில் லாதநம் நெறியினை ஏற்றுச்<br />சீருடைப் புதிய சமுதா யத்தில் 160<br />சேர விருப்பம் தெரிவித் துள்ளனர்"<br />என்று மாறனார் இயம்பிடக் கேட்டு,<br />நன்று நன்றென அவையினர் நவில,<br />விரும்பியோர் தம்மை மேடைக் கழைத்துப்<br />"பெருந்துயர் விளைத்த பிணியாம் என்று 165<br />சாதி மதங்களைத் தவிர்த்துநாம் இங்கே<br />ஓதிய நெறியில் ஒன்றிட வந்த<br />இனியரை வாழ்த்தி நம்முடன் இணைப்போம்!<br />இனியும் வருவோர் எவரா னாலும்<br />வருக" எனச் சொல்லி மாறனார் தொடர்ந்து 170<br />பெருகிய மகிழ்வுடன் பேசினர்; "பெரியீர்!<br />புதிய விடுதலை புரத்தில் நாம்சில<br />விதிகளை ஏற்போம்; மேல்கீழ்ச் சாதிகள்<br />நம்மிடை இல்லை; நம்மைப் பிரிக்கும்<br />எம்மதச் சார்பும் ஏற்ப தில்லை; 175<br />மக்க ளிடையே மடமை வளரத்<br />தக்க செயல்களைத் தவிர்ப்போம்; நமது<br />நெறியினர் அலாத நெறியின ரோடு<br />அறவே மணவினைத் தொடர்புகள் அற்ப்போம்;<br />தனியார் உடைமை இனியிங் கில்லை 180<br />எனவோர் விதியும் இயற்றி அனைத்தும்<br />பொதுமை ஆக்கி விடுதலை புரத்தில்<br />புதுமை செய்தொரு புரட்சி விதையை<br />ஊன்றினம்; வேறுள ஊர்களில் தானும்<br />தோன்றிஇப் புரட்சி தொடரு மாயின் 185<br />ஆங்குள மக்களும் அவலக் கவலை<br />நீங்கி இன்புறூஉம் நிலைமை காணலாம்<br />உடைமை பொதுவெனும் உயர்பேர் அறத்தான்<br />விடுதலை புரத்தில் விளைந்ததால் இங்கினி<br />வறுமை அகன்று வளமையே தங்கும் 190<br />சிறுமை நீங்கிச் சிறப்பே நிலவும்;<br />எல்லா இளையரும் இன்றி யமையாக்<br />கல்வி கற்றலும் கற்ற பின்னர்<br />உடல்வலு வுள்ளோர் அனைவரும் உழைத்தலும்<br />கடனாம்; எவரும் கடமை மறந்தால் 195<br />உரிய தண்டம் உளதாம்; இதனை<br />அறிந்தே உழைப்பவர் அனைவரும் அவர்தம்<br />உழைப்பிற் கேற்ற ஊதியம் பெற்றுச்<br />சிறக்க வாழலாம் தெளிக" எனச் சொல்லி<br />மீட்டும் ஒருமுறை விளைபுகழ் மணவினை 200<br />ஏற்றோர் தம்மை இசைபெற வாழ்த்தித்<br />தலைவர் மாறனார் தகவுடன் அமரவும்<br />அலையெழும் கடலென அகமகிழ் பெருமாள்,<br />பலர்க்கும் நன்றி பகர்ந்தபின் நிறைவாய்<br />விளக்கி உரைத்தனர்; "விடுதலை புரத்தீர்! 205<br />நல்ல தமிழினம் நாமெலாம்; நம்மிடை<br />இல்லை வேற்றுமை; இழிந்த தாய<br />சாதியும் மதமும் தனியார் உடைமையும்<br />தீதென விலக்கினம்; தீயவர் நம்முடைச்<br />சாதிஎன்? மதம்என்? சாற்றுக! என்றால் 210<br />சாதியும் இல்லை மதங்களும் எமக்கிலை<br />கெடுதலைச் செய்யும் சாதி மதங்களின்<br />விடுதலை பெற்றுநல் அறிவினர் ஆயினம்<br />என்னலாம்; பின்னரும் இணைந்த நம்மை<br />இன்னர் எனப்பிறர்க்(கு இயம்பிட வேண்டின் 215<br />பெரியார் நெறியில் பீடுற நடக்கும்<br />'பெரியார்' என்னும் பிழையிலாப் பிரிவினர்<br />என்றே இயம்புவம்" என்றனர்; பகையை<br />வென்று வாகை சூடிய வீறுடன்<br />நன்றிது நன்றென முழங்கி 220<br />நின்றனர் பெரியார் நிலையினர் தாமே<br /> <b>முற்றும்</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-5314581346413313080?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-14975441171977213682010-06-21T17:13:00.000+05:302010-06-21T17:13:52.291+05:30இயல் - 29<b>சாதி மதங்கள் தகர்ந்தன</b><br /><br />நாவ லூரின் நடுவே பரந்து<br />மேவிய திடலில் விளங்கிய மேடையின்<br />மருங்கே அரசியும் வளர்மதி யம்மையும்<br />அருந்தமிழ் மாரியும் அழகனும் ஆர்வலர்<br />சூழ நின்று தொடரும் இரவில் 5<br />நாளை விடியற்கு ஏற்பன நவில <br />இன்னே வருகுவர் ஈடிலா மாறனார்<br />என்ற விருப்புடன் எதிர்பார்த் தவராய்,<br />நின்ற வேளையில் நெடும்புகழ் மாறனார்<br />வந்து சேர வாழ்த்தொலி முழங்கப் 10<br />பேரூக் கமுடன் பெருமாள் வந்து<br />மாற னார்க்கு மாலை சூட்ட<br />வளர்மதி யம்மை வரவேற் புரைத்தனர்;<br />அழகனும் மாரி யப்பனும் அரசியும்<br />சுருங்கச் சொல்லிநம் தொல்பழஞ் சிறப்பினை 15<br />விளங்க உரைத்தபின் வெல்புகழ் மாறனார்<br />செந்தமிழ் மொழியின் சிறப்பும், சீர்த்தியும்,<br />அந்தநாள் தமிழர்தம் அறிவும், ஆற்றலும்<br />உரிமை வாழ்வின் உயர்வும் தமிழினம்<br />அடிமைப் பட்ட அவலமும் சீர்மிகு 20<br />வளர்மதி யம்மை, மாரி, அரசி,<br />அழகன் முதலியோர் அருமையும் உரைத்தபின்<br />"தாழ்ந்நு நிற்கிறோம் தமிழர்; அதனால்<br />வீழ்ந்த தமிழக மேன்மை கருதி<br />ஒல்லும் வகையால் உழைக்க" எனவும் 25<br />சொல்லித் தம்முரை தூய மாறனார்<br />நிறைவு செய்தனர்; நெஞ்சில் தங்கிய<br />உரையினால் மக்கள் உணர்ச்சி பெற்று<br />மாறனார் வாழ்கென மகிழ்ந்து வாழ்த்துக்<br />கூறிக் கலைந்தபின் குற்றம் நீங்கிய 30<br />பெருமாள், மாறனார் தம்மைப் பெரிதும்<br />விரும்பித் தம்முடன் விருந்திற்(கு) அழைக்கப்<br />புகழ்திரு மாறனார் பொருளுடன் அரசியைத்<br />திகைத்து நோக்கத் "திகைத்திட வேண்டாம்<br />மாற்றம் நிகழ்ந்த வகையினைப் பின்னர் 35<br />ஏற்புற இசைப்பேன் என்றன் அழைப்பினை<br />ஏற்பீர்" என்று பெருமாள் இயம்பி,<br />ஆற்றலன் மாரியை, அழகனை, மதியை<br />"வருக அனைவரும் மகிழ்வேன்" என்னலும்<br />பெருகிய களிப்புடன் பெருமாள் இல்லம் 40<br />சேர்ந்தனர் அனைவரும்; சின்னத் தாயை<br />"நேர்ந்த துணையிவள் நேற்று முதல்" என<br />விருந்தினர் தம்மிடம் பெருமாள் விளம்பிடப்<br />பொருந்திய கைகளால் வணங்கிநின் றவளைக்<br />கண்டவர் அனைவரும் களிப்பினில் மூழ்கினர். 45<br />மண்டும் அன்புடன் வந்தவர் தம்மை<br />விருந்துணச் செய்தபின் விருப்புடன் அவர்முன்<br />இருந்த பெருமாள், அனந்த ராமனை<br />நல்லவன் என்றே நம்பி அவனது<br />இல்லம் சென்றதும் பொல்லா அனந்தன் 50<br />மாரியை சேர்ந்தோர் வேறொரு மதத்தில்<br />சேர்வதை தடுக்க, மாரியின் துணையாய்<br />என்மகள் இருப்பதால் அவளையும் என்னையும்<br />கொன்றொழித் திடும்வகைக் கொலைஞர் சிலருடன்<br />திட்டம் வகுத்ததும் தீயவன் உறவை 55<br />வெட்டி நீங்கி வீடு வந்ததும்<br />எண்ணிப் பார்த்தபின் ஈடிலாக் கொள்கை<br />உன்னதே என்றுநான் என்மகளி டத்தில்<br />உரைத்தும் அறிக" என உரைசால் பெருமாள்<br />விரித்துரை செய்தது வியப்புடன் கேட்டு 60<br />மாறனார் அவரை மகிழ்வுடன் வாழ்த்திக்<br />கூறினர்; அய்ய! குற்றமில் லாத<br />அறிவியக் கத்தின் அருமை உணர்ந்தெம்<br />நெறியினை ஏற்றதை நினைந்து மகிழ்கிறோம்<br />அகவையால், கல்வி அறிவால், தூய 65<br />புகழ்சேர் வாழ்க்கையால் அன்றி மாந்தர்<br />பிறப்பால் உயர்வும் தாழ்வும் பேசுதல்<br />சிறப்பிலை; மாரியைச் சேர்ந்தோர் தம்மை<br />ஒருமதம் கீழ்என ஒடுக்கி வைத்ததால்<br />பிறமதம் நாடினர்; அஃதும் பிழையாம் 70<br />ஆதலால் இன்றே அவர்தமைக் கண்டு<br />பேதைமை அகலப் பேசிட வேண்டும்"<br />என்று புறப்பட ஏனையோர் தம்முடன்<br />"நன்றே அய்ய! நானும் வருவேன்<br />தூயநும் பணிக்குத் துணையா நிற்பேன் 75<br />தாயே! துணையே! தடையிலை நீயும்<br />வருக" என அழைத்துப் பெருகிய மகிழ்வுடன் <br />பெருமாள் தாமும் பீடுசேர் மாறனார்<br />தம்மைத் தொடர்ந்தனர்; சான்றோர் அனைவரும்<br />செம்மை நெறியினைத் தெளிந்தில ராகிய 80<br />எண்ணிலர் கூடி இருந்தவோர் திடலை<br />நண்ணின ராகவும் நலமே செய்யப்<br />போந்தனர் கொல்லோ? புன்மைசெய் மதத்தின்<br />நீங்குதல் தவறென நிகழ்த்தவோ? என்றே<br />அய்யுற(வு) உற்ற ஆசிலார் தம்மிடைத் 85<br />துய்யநல் லரசி தோன்றி மொழிந்தனள்;<br />"அன்புசால் பெரியீர்! அனைவரும் கேண்மின்<br />துன்பமே தொடர்ந்ததால் தூய்மையில் மதத்தைத்<br />துறந்து பிறமதம் தொடர விரும்பிய(து)<br />அறிந்துநம் தலைவர் அறிவுடன் பொருந்தும் 90<br />நல்வழி காட்டவும் அல்வழி ஈதுஎனச்<br />சொல்லவும் வந்துள்ளார்; தூயவ ரோடு<br />கலந்துரை யாடிக் கருத்தினைப் பகிர்ந்து<br />நலஞ்சேர் முடிவினை நாடுவம்" என்றலும்<br />"சார்ந்திம் மதத்தால் தலைமுறை பலவா 95<br />நேர்ந்த கொடுமைகள் நீயிர் அறிவீர்<br />கால மெல்லாம் கடுமையாய் உழைத்தும்<br />கீழோர் என்றே எம்மை மேலோர்<br />தள்ளி வைத்தும் தாழ்த்தியும் பலப்பல<br />அல்லல் விளைத்தனர் அதனால் நாங்கள் 100<br />இம்மதம் நீங்கிட எண்ணி வெறொரு<br />நன்மதம் சார்ந்திடல் நன்றென நயந்தோம்<br />பிழையோ?" என்றொரு பெரியவர் வினவப் <br />"பிழையிலை நுமக்குப் பிறப்பினால் இழிவு<br />சொல்லும் மதத்தைத் துறத்தல்; ஆயினும் 105<br />நல்ல மதமென நம்பி வேறொரு<br />மதத்தை நாடுதல் மாண்பிலை எந்த<br />விதத்திலும்" என்றே மாறனார் விளம்ப<br />"இந்த மதத்தின் ஏற்ற தாழ்வுகள்<br />அந்த மதத்தில் இல்லை" என்றோர் 110<br />இளைஞர் சொன்னதை ஏற்க மறுத்துத்<br />தலைவர் மாறனார் சாற்றினர்; தம்பி!<br />"ஒவ்வொரு மதத்திலும் உள்ளன குறைகள்<br />வெவ்வே றளவில்; எல்லா மதங்களும்<br />மக்களை மறந்து மகேசனை நினைத்தலே 115<br />தக்க தென்று சாற்று கின்றன<br />மக்களோ? மகேசனோ? அறிவுனோர் மதிக்கத்<br />தக்கவர் என்பது சாற்றுவன் கேண்மின்<br />மாயிரு ஞாலம் வாழ்உயிர் வரம்பில<br />ஆயினும் அவற்றுள் அரிய விலங்கெனத் 120<br />தக்க மாந்தர்தம் தனிப்பெருஞ் சிறப்புஎன்?<br />மற்றுள விலங்கின் மாறு பட்டு,<br />மாண்பயன் தருவன தராதன வகுத்துக்<br />காண்பன நிகழ்வன கருத்தில் இருத்தி<br />என்என எதற்கென ஏன்என வினவும் 125<br />மன்பெருஞ் சிறப்பின் வளர்பகுத் தறிவெனும்<br />உடைமையே; அதனால் உயர்ந்த மாந்தர்<br />மடமையின் நீங்கிய மாண்பின ராகிப்<br />பற்பல புதுமைகள் படைத்தனர்; ஆயினும்<br />சிற்சில வேளையில் இயற்கையின் சீற்றம் 130<br />கண்டதால் நடுங்கிக் காரணம் ஒருவன்<br />உண்டென நம்பி உலகைப் படைத்தவன்<br />அவனே என்றும் அவனில் லாமல்<br />இவண்ஓர் அணுவும் இயங்கா தென்றும்ய<br />வளரும் அறிவு தளரும் நிலையில் 135<br />சிலர்தாம் தமக்குத் தெரிந்தவா றெல்லாம்<br />இறைக்கோட் பாடுகள் இயற்றி மதங்களாம் <br />சிறைக்குள் மக்களைச் சிக்க வைத்தனர்;<br />இறைவனை நம்புக; எல்லாம் அவன்செய்<br />முறையென நம்புக; முழுமையாய் நம்புக 140<br />என்றே உலகின் எல்லா மதங்களும்<br />அன்றே உரைத்தன; அதனை ஏற்றதால்<br />ஏனெனும் கேள்வி எழுப்ப மறந்து<br />மானுடர் அறிவு வளர்ச்சி குன்றிட<br />ஏற்றத் தாழ்வும் வேற்றுமை பலவும் 145<br />போற்றத் தகுவன என்னும் பொல்லாக்<br />கொள்கை வளர்ந்து குறைகள் பெருகி<br />வல்லோர் எளியரை வதைக்கத் தொடங்கினர்;<br />மாந்தர் அறிவு மயங்கி மதங்களில்<br />வீழந்த திறமிது; வீழ்ந்தவர் எழவே 150<br />பெரியார் அறிவின் பெருமையைப் பேசினர்<br />அறிக" என மாறனார் அறைதலும் ஆங்கொரு<br />பெரியவர் வினவினர் "பீழை எமக்குத்<br />தருவதால் இம்மதச் சார்பி லிருந்து<br />நீங்கிட நினைந்தோம் நீங்கிய பின்னர் 155<br />ஈங்கொரு காவல் இன்றி நாங்கள்<br />வாழ்ந்திடக் கூடுமோ வகைபட மொழிக" என,<br />ஆழ்ந்து நினைந்தபின் அறிவுசால் மாறனார்<br />பகர்ந்தனர்; "பெரியீர்! பண்பிலா மதத்தை<br />இகந்தவர் அனைவரும் இணைவே றிலாத 160<br />பகுத்தறி வென்னும் பண்புசால் நெறியை<br />மதித்தே ஏற்று வாழ்ந்திடின் வேறொரு<br />காவல் எதற்காம்? கழறுக! இம்மதம்<br />தேவையில் லாமல் நமக்கு விதித்த<br />சாதியைத் துறந்து மதத்தையும் தவிர்த்தே 165<br />ஆதியாம் தமிழால் ஆர்ந்த அன்பினால்<br />ஒன்று படுவோம்; திருமண உறவும்<br />நன்றே காண்குவம் நமக்குள்" என்று<br />மாறனார் புதிய வழியினைத் தேர்ந்து<br />கூறலும் பெருமாள், "கொள்கைக் குன்றாம் 170<br />மாறனார் அவர்களே! மகிழ்வுடன் தாங்கள்<br />சாற்றிய புதிய சமுதாய அமைப்பில்<br />ஏற்றுக் கொள்க என்னையும் சாதியைத்<br />துறந்தே சின்னத் தாயைத் துணையென<br />விரும்பி ஏற்றேன்; விழுமிய என்மகள் 175<br />மாரி யப்பனை மணக்க விரும்பினள்<br />சேரியன் என்று மறுத்தநான் மாரியை<br />மருமகன் என்றே மகிழ்வுடன் ஏற்கிறேன்"<br />என்று வீறுடன் இயம்பிட, ஆங்கு 180<br />நின்ற அழகன் நெஞ்சம் கலந்து<br />மொழிந்தனன்; "பெரியீர்! முற்றும் உணர்ந்தீர்!<br />இழிந்தவர் நமருள் எவரும் இலர்என<br />அறிந்தனன் ஆதலால் வளர்மதி அம்மையின்<br />சிறந்தவோர் மகளை விரும்பினேன் அவர்தம் 185<br />விருப்பமும் அறிய விழைகிறேன்" என்றனன்<br />வளர்மதி மகள்தான், தாயை வணங்கி<br />உளம்நிறை விருப்பம் உரைத்தனள்; சாதிப்<br />பிரிவுகள் தகர்த்துத் திருமண உறவுகள்<br />விரிவது கண்டு, விம்மிதம் அடைந்து, 190<br />பெரியார் நெறியே பிழையிலா நெறியென<br />அறிந்து மகிழ்ந்து ஆங்கிருந் தோர்எலாம்<br />"எந்த மதமும் எமக்கு வேண்டாம்<br />இந்தப் புதிய நெறியினை ஏற்கிறோம்"<br />என்று முழங்க, இன்முகம் காட்டி 195<br />மாறனார் அவர்தமை வாழ்த்திட, எழுந்த<br />மாரி யப்பன், "சாதியின் நீங்கி<br />ஓரினம் ஆயினம்; ஊறுசெய் மதமெனும்<br />பிடியில் இருந்தும் பெற்றோம் விடுதலை;<br />மிடிமையில் இருந்தும் விடுதலை பெற்றிட 200<br />நிகராய் அமைந்த நிகரில் லாத<br />புகழ்ச்சமு தாயப் புதுமை தன்னை,<br />உடைமை பொதுவெனும் உயர்ந்த நிலையை<br />அடைதலும் தக்கதாம்; அதிலும் வெற்றி<br />பெற்றால் மட்டுமே பெரியார் கொள்கை 205<br />வெற்றி பெறும்" என விளம்பலும், மாரியின்<br />தந்தை எழுந்து, "தலைவரே எனக்குச்<br />சொந்த மான நன்செய் அனைத்தையும்<br />புதுவதாய் மலர்ந்தநம் பொற்புடைச் சமூகப்<br />பொதுமை ஆக்கினேன்" என்று புகலவும் 210<br />தனியார் உடைமை தகர்வது கண்ட<br />நனிபே ருவகையால் நல்லோ ராகிய<br />வேறு சிலரும் தத்தம் உடைமையைக்<br />கூறினர் பொதுவெனக் கூடியோர் அனைவரும்<br />பெருமகிழ் வெய்திடப் பெருமாள் தாமும் 215<br />"தருகிறேன் என்னைச் சார்ந்த உடைமை<br />அனைத்தும்" என்னலும் அகமகிழ் வுற்று<br />"நினைத்ததன் மேலாய் நிகழ்ந்தது; நேற்று<br />வரையிலும் சாதி மதமெனும் கொடிய<br />சிறையி லிருந்து சிறுமைப் பட்டோம்; 220<br />இன்று விடுதலை எய்தினோம் இனிநாம்<br />ஒன்று பட்ட உயர்சமு தாயமாய்<br />வாழ விருக்கிறோம்; மயக்கும் நெறிகளை<br />வீழச் செய்த விடுதலை புரமென<br />இந்தச் சேரியை இனிநாம் அழைப்போம் 225<br />எந்தப் பகைமை எதிர்வந் தாலும்<br />இணைந்தே வெல்வோம்" என்ற மாறனார்,<br />நினைந்தே தந்நிலை விளக்கம் நிகழ்த்தினர்<br />"அறிவுசால் பெரியீர்! ஈங்குளோர் அனைவரும்<br />பெரியார் நெறியில் பிணைந்தொரு சமூகமாய் 230<br />ஆனது மகிழ்ச்சியே; அறிவினைப் பரப்பிடும்<br />நானும் நும்மொடு நண்ணுதற் கேற்ற<br />தகுதியேன்; அஃதே தக்கதாம் அந்தத்<br />தகுதியைச் சாற்றுவேன்; சான்றீர்! என்றன்<br />ஒருமகள் 'தென்றல்' உயர்வினள் அவளும் 235<br />அருமை மகனாம் 'அந்தணன்' தானும்<br />பிறப்பினாற் சொலப்படும் சாதியை மறுத்துச்<br />சிறப்பாம் அறிவுத் திறத்தினர் தம்மைக்<br />காதல் துணையெனக் கைப்பிடித் துள்ளனர்,<br />காதலால் யானும் கருத்தொரு மித்துத் 240<br />தீதிலார் ஒருவரைத் திகழ்துணை யாக<br />அன்றே ஏற்றுக் கொண்டவன் என்பதை<br />இன்றுநீர் அறிய இயம்பினேன்; நுமக்கு<br />நன்னெறி காட்டும் நானும் விரும்பி<br />அந்நெறி நடப்பவன் அறிவீர்" என்று 245<br />மாறனார் கூறலும் மகிழ்ச்சியால் அனைவரும்<br />ஆரவா ரித்தே "அரும்பெருந் தலைவ!<br />மாரி அழகன் மணவிழாக் குறித்துக்<br />கூறுக" என்றனர். குற்றமில் பெருமாள்,<br />"மாறனார் தலைமையில் மணவிழா நாளையே 250<br />சீருடன் நடைபெறும்; சிறந்த விடுதலை<br />புரத்தில் வாழும் புதுச்சமு தாயப்<br />பெருமையர் அனைவரும் வருகென மகிழ்வுடன்<br />அழைக்கிறேன்" என்றனர் அனைவரும்<br />களிப்பினில் திளைத்துக் கலைந்துசென் றனரே. 255<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-1497544117197721368?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-10368130793085078542010-06-19T11:25:00.002+05:302010-06-19T11:25:27.597+05:30இயல் - 28<b>சின்னத்தாய்</b><br /><br />மலரும் அன்புடன் மானமும் அறிவும்<br />உலகில் எங்கும் நிலவும் சிறப்பும்<br />என்றும் பிறப்பால் ஏற்றத் தாழ்வுகள்<br />இன்றி மாந்தர் இணைந்துவாழ் நிலையும்<br />காணப் பெரியார் காட்டிய வழியில் 5<br />பூணத் தகுந்த பொறுமை யோடும்<br />அகத்தில் எழுந்த ஆர்வத் துடனும்<br />பகையினை அழிக்கும் படைக்கல னாகக்<br />கூரிய அறிவினைக் கொண்டு நிற்கையில்,<br />சேரி வாழ்நர் திகைப்பினால் எடுத்த 10<br />தீய முடிவைத் திருத்தும் பொறுப்பினைத்<br />தூய அரசி சுமக்கத் திணிந்தனள்<br />மாரி யப்பனை மயக்கம் தீர்த்துச்<br />சீரிய தலைவராம் மாறனார் வருகை<br />நாளை அதன்பின் நலமே இங்குச் 15<br />சூழும் என்னும் திணிவுடன் வீட்டில்<br />நுழைந்த அரசி, நொயினால் பெரிதும்<br />வருந்தினள் பொலச் சின்னத் தாயவள்<br />கிடந்தது கண்டு, கிளரந்த அன்பினால்<br />"நடந்ததென்? தாயே நவில்கென, அரசிபால் 20<br />தாதை செயலைக் கூறல் தகுமோ?<br />ஏதும் ஒருபயன் இதனால் விளையுமோ?<br />என்றே நிஐத்து மறுமொழி இசைத்தல்<br />இன்றிக் கண்ணீர் இழிந்திட இருந்தவள்<br />கண்டுளம் பதைத்(து)அவள் கைகளைப் பற்றிக் 25<br />கொண்(டு)அவள் துயரைக் குறைத்திட எண்ணி,<br />"அம்மையே எனைஉன் அருமை மகளாய்<br />எண்ணுவை ஆயின் இயம்புக" என்ற<br />கள்ள மில்லாக் கனிமொழிக்(கு) இசைந்துதன்<br />உள்ளம் திறந்தே உரைத்தனள் "மகளே! 30<br />உன்னருந் தந்தை என்னிடம் இன்று<br />பன்னாள் தன்னுள் பதுக்கிய ஆசையைச்<br />சொன்னார் அவர்தம் தூய்மைஇல் ஆசைக்(கு)<br />இந்நாள் முதல்நான் இணங்க வேண்டுமாம்;<br />மறுத்தேன் உள்ளம் வாடி நீங்கினார் 35<br />வெறுத்தே அவர்எனை விரட்டிடின் உன்னைப்<br />பிரிய நேருமே பேதையேன் அதற்கே<br />வருந்து கின்றேன் மற்றெனை வருத்தும்<br />கவலையொன் றில்லை கண்மணி! என்றவள்<br />கவலையை மாற்றக் கருதிய அரசி 40<br />"தாயே ஆகி என்னைத் தாங்கும்<br />தூயவள் நீயில் வீட்டில் தொடர்ந்து<br />தங்கி யிருக்கத் தக்கது செய்வேன்<br />இங்கி ருந்துநீ ஏகிட நேர்ந்தால்<br />உன்னுடன் ஓடி வருவேன்" என்று<br />சொன்ன வேளையில் துடிப்புடன் வந்த<br />தந்தையைக் கண்டு, தவிர்க்கவோ? சாடவோ?<br />என்று நினைந்து நின்ற அரசியை<br />அருகினில் வருகவென அழைத்து "மகளே!<br />உறுதுயர் தந்தேன் உனக்கென உரைத்து, 50<br />நம்மவர்க் கெல்லாம் நல்வழி காட்டும்<br />செம்மையன் என்றுநான் திடமாய் நம்பிய<br />அனந்த ராமனே அழிவினைத் தூண்டும்<br />இழிந்தவன் என்பதை இன்றே அறிந்தேன்;<br />வன்முறை நாடும் மடவோர் சிலரைத் 55<br />தன்னிடம் அழைத்துத் தவறிலா தவளாம்<br />உன்னையும் என்னையும் ஒருங்கே ஒழித்திட<br />எண்ணியே திட்டம் இயற்றிய வேளையில்<br />சென்றேன்; அவனே தீமையின் இருப்பிடம்<br />என்றே கண்டதால் இழிந்தவன் உறவை 60<br />அறுத்துக் கொண்டேன்; ஆழ நினைந்தே<br />உரைப்பது கேள்நீ உன்பெருங் கொள்கையே<br />சிறந்ததாம் உண்மை தெளிந்தேன்" என்றுளம்<br />திறந்து தந்தை செப்பிடக் கேட்டுக்<br />கருங்கல் இதுஎனக் கருதிய ஒன்று 65<br />விரும்புநற் கனிஎன விளங்கிடக் கண்டோர்<br />கொள்ளும் மகிழ்ச்சியும் குறைவென் பதுபோல்<br />உள்ளம் எல்லாம் உவகையில் துள்ள<br />"எந்தையே! நுந்தம் இன்சொல் கேட்டுச்<br />சிந்தை மகிழ்ந்தேன் தீயரை நீயிர் 70<br />அறிந்த தாலும் அறிவியக் கத்தின்<br />சிறந்த கொள்கையைத் தேர்ந்த தாலும்<br />குற்றமும் குழப்பமும் முற்றும் நீங்கிஇச்<br />சிற்றூர் இனிமேல் திகழும் ஆயினும்<br />வீட்டில் குற்றம் விலக்கிய பின்னரே 75<br />நாட்டைத் திருத்துதல் நன்றென் பதனை<br />ஏற்பீர் அன்றோ" என்றவள் வினவ<br />"மாற்றம் இல்லை மகளே! நமது<br />வீட்டில் சாதி வேற்றுமை இலைஎன<br />நாட்டுவம் உறுதிநீ நயந்த ஒருவனைத் 80<br />துணைஎனக் கொள்ளத் துணையாய் இருப்பேன்<br />எனைநீ நம்புக" என்றவர் இயம்ப<br />"என்துணை யோடுநான் ஏகுவேன் அய்ய! ஓர்<br />இன்துணை இன்றிநீர் இருப்பதோ?" என்ற<br />அறிவினள் கேள்வியின் ஆழம் அறிந்ததால் 85<br />"அறிவுடை அரசியே! அறிந்தேன் உன்னுளம்<br />பணிமகள் சின்னத் தாயினை என்றன்<br />துணைஎனக் கொள்வேன்; துடைப்பேன் அவள்துயர்<br />அழைக்கஇங்(கு) அவளை என்னலும் அரசி<br />களிப்புடன் சென்று "கவலை நீங்கி 90<br />எழுக" எனத் தாயின் இருகைப் பற்றி<br />உழுவலன் புடனே உயர்ந்த தந்தையின்<br />முன்னர் நிறுத்தவும், முறையிலாக் கைம்மை<br />இன்னே ஒழிந்ததென்(று) எண்ணின ளாகத்<br />திருந்தியப் பெருமாள் எதிரில் உள்ளம் 95<br />பொருந்தி நின்ற பொற்பினள் தன்னைத்<br />துணைஎன ஏற்றதைச் சொல்லும் வகையில்<br />அணிதிகழ் ஆழியை அணிந்தபின், "மகளே!<br />சின்னத் தாயே இந்நாள் தொடங்கிஉன்<br />சின்னத் தாய்எனத் திகழ்வாள்" என்றுதம் 100<br />உள்ளம் கலந்து பெருமாள் உரைத்திடத்<br />துள்ளும் மகிழ்வின் தொடர்ச்சியாய் அரசி<br />தூய அன்புடன் தொழுதனள்<br />தாயின் கால்களில் தலையை வைத்தே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-1036813079308507854?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-28915150503971615932010-06-18T14:53:00.002+05:302010-06-18T14:53:46.084+05:30இயல் - 27<b>தீயவர் திகைத்தனர்</b><br />நிலக்கிழார் பெருமாள் நெஞ்சினைப் பன்னாள்<br />அலைத்து நின்றஓர் ஆசையின் இலக்காய்<br />விளங்கிய சின்னத் தாயிடம் பன்முறை<br />உளம்நிறை விருப்பம் உரைத்திட விழைந்தும்<br />என்சொல் வாளோ? எதிர்த்துநிற் பாளோ? 5<br />தன்செய லால்உயர் தகுதியைக் கிறைகும்<br />வண்ணம் ஊரில் வழக்குரைப் பாளோ?<br />என்னும் அச்சம் இருந்ததால் நேற்று<br />வரையில் தயங்கி நின்றவர் இன்று<br />கரையை வெள்ளம் கடத்தல் போல 10<br />ஆசை மீதுற அகமெலாம் துள்ள<br />வீசு தென்றலின் மென்மை சேர்த்துச்<br />"சின்னத் தாயே! உன்னை விரும்பிப்<br />பன்னாள் இரவும் பகலும் உழன்றேன்<br />துணையை இழந்து துவளும் இருவரும் 15<br />இணைதல் தவறோ? இயம்புக" என்று<br />சொன்னது கேட்டுத் துணுக்குற் றவளாய்த்<br />தன்னிலை ஓர்ந்து, தக்கவா(று) எண்ணித்<br />தெளிந்தபின் தன்னை விழைந்துநின் றார்க்கு<br />மொழிந்நனள் தன்னிலை முறைமையால் "அய்ய! 20<br />எள்துணை இழந்தபின் இந்நாள் வரையில்<br />புன்சொல் எவரும் புகன்றிடா வண்ணம்<br />வசையின் நீங்கி வாழ்ந்து வருகிறேன்<br />அசைவுஎன் நெஞ்சை அண்டிய தில்லை.<br />இன்றுநும் விருப்பம் இயம்பிய பின்னரே 25<br />நின்றென் நெஞ்சம் நெகிழ்ந்த(து) எனினும்<br />காதல் மகளின் காதலைத் தீய<br />சாதி வெறியால் சாய்த்திட முனையும்<br />நீயிர், தாழ்ந்த நிலையின ளாம்எனைத்<br />தீய நிளைவுடன் சேர நினைப்பதாய் 30<br />எண்ணு கின்றேன் உண்மை தானே?<br />நன்மையோ? அறமோ? நவில்க" என்றனள்.<br />"மறைவாய் இணைந்து வாழ்ந்திடச் சாதி<br />முறையொரு தடையோ? இருவரும் விரும்பினால்<br />ஊர்அறி யாமல் உலகறி யாமல்<br />சேரலாம் இன்றே தெளிகநீ" என்றவர்<br />அவள்கைப் பிடிக்க ஆசையாய் அணுகிடத்<br />தவறெனவிலக்கிச் சாற்றினள் "அய்ய!<br />வருந்திய நும்உடல் வாட்டம் போக்கிட<br />விரும்பிஎன் உடலையே விரும்பினீர் யானோ, 40<br />ஆரும் துணையிலை ஆதலால் ஒருதுணை<br />சேரும் என்றால் சேரலாம், சேர்வதால்<br />கைம்மையின் நீங்கிப் பலரும் காணச்<br />செம்மையாய் வாழலாம் என்று தெளிந்தேன் <br />செயற்கையாம் சாதிப் பிணைப்பைச் சிதைத்தும் 45<br />இயற்கையே ஆண்பெண் இணை(வு)என ஏற்றும்<br />களவை மறந்து கற்புடன் வாழ<br />உளம்நிறை காதல் உளதேல் உரைக்க"<br />என்றவள் தெளிவாய் இயம்பிய பின்னர்க்<br />குன்றிய நெஞ்சுடன் குழப்பம் மீதுற 50<br />வீட்டின் நீங்கி விரைந்த பெருமாள்<br />நாட்டம் இன்றி நடந்தனர் தெருவில்,<br />ஆங்குஅவ் வேளையில் அனந்தன் சிலரொடும்<br />தீங்கினை விளைக்கத் திட்டமிட் டிருந்தார்<br />"சேரியில் வாழும் சிறுமையர் எல்லாம் 55<br />வேறு மதத்தை விரும்பி ஏற்றிட<br />ஒன்று கூடி உறுதி செய்தனர்<br />நன்றோ? சொல்வீர் நமக்கெலாம் மேலே<br />ஈசன் ஒருவன் இருக்கிறான் அவனே<br />நீசர் என்று நிலத்தில் சிலரைச் 60<br />சென்ற பிறப்பின் தீவினைப் பயனால்<br />இங்கு படைத்தனன். ஈசன் படைப்பை<br />மதிக்க மறுத்து மாரியாம் சேரியன்<br />எதிர்த்து நிற்கிறான்; இழிந்தவ ரெல்லாம்<br />வேறு மதத்தில் சேருவ ராயின் 65<br />கூறுமின் நம்மைக் கும்பிட்டு நிற்பரோ?<br />படைப்பின் சிறப்பைப் பாழாய்ப் போனவன்<br />உடைக்க முயன்றால் உலகம் உய்யுமோ?"<br />இவ்வா(று) அனந்த ராமன் இயம்பலும்<br />"எவ்வா றேனும் இழிந்தவர் முயற்சியைத் 70<br />தடுக்க ஒருவழி சாற்றுக" என்று<br />கடுத்த முகத்துடன் ஒருவன் கழறிய<br />வேளையில், அய்யர் வீட்டு வாயிலில்<br />காலை வைத்த பெருமாள் கலங்கிட<br />ஒருவன் சொன்னான்; "அறிவில் லாத 75<br />பெருமாள் மகளே பின்னணி இதற்கெலாம்<br />ஆதலால் அந்த ஆணவக் காரியை<br />மோதி அழித்து முடித்து விட்டால்<br />சேரியர் கொட்டம் தீர்ந்திடும்" என்னலும்<br />ஆரியச் சார்பின் அனந்த ராமன், 80<br />"நம்மதம் வாழ்ந்தால் நாமும் வாழலாம்<br />இம்மதம் அழிக்க எண்ணுவோர் தம்மைக் <br />கொன்றழித் தாலும் குற்றம் இல்லை<br />அன்று மதுரையில் அரியநம் மதத்தைக்<br />காத்திட எண்ணா யிரவரைக் கழுவில் 85<br />ஏற்றிக் கொன்றதால் அன்றோ நம்மதம்<br />நிலைத்த தென்பதை நீவிர் அறிக.<br />அலைகடல் துயிலும் அந்தப் பெருமாள்<br />பொல்லா அரக்கரைப் பூமியில் அழிக்கவே<br />நல்லவ தாரம் நாட்டினர் இந்தப் 90<br />பெருமாள் ஊரில் பெருந்தனக் காரனாய்<br />இருந்தும் மகளைத் தடுத்திடல் இன்றியும்<br />நம்மதம் காக்கும் நாட்டம் இன்றியும்<br />பொய்ம்மதம் இங்கு புகுவதை எதிர்க்கும்<br />முயற்சி இன்றியும் மூடனாய் வாழ்கிறான் 95<br />செயத்தக் கதனைச் செய்வீர்" என்னலும்<br />முரடன் ஒருவன், "மூடனாம் அந்தப்<br />பெருமா ளுடனவன் பெற்ற பெண்ணையும்<br />ஒன்றாய் ஒழித்தால் ஊர்க்கு நல்லதாம்"<br />என்றுரை செய்ய, இதுவரை வாயிலில் 100<br />நின்று கேட்டு நீள்சினம் உளத்தில்<br />கொண்ட பெருமாள் கூடி யிருந்தோர்<br />திடுக்கிடும் வண்ணம் திடும்என நுழைந்து,<br />"கடுத்தது மொழிந்த கயவன் யாரடா?<br />என்னையும் என்னிரு கண்ணெனத் தக்க 105<br />பெண்ணையும் ஒழிக்கப் பேதையர் கூடித்<br />திட்டம் வகுத்துச் செயற்படு வீரோ?<br />ஒன்றாய் வாழும் ஊரவர் தம்மை<br />இரண்டாய்ப் பிளக்க எளியரைத் தூண்டும் 110<br />சூதினர் நீரோ தூயவர்? உயர்ந்த<br />சாதியர் என்னத் தகுமோ?" என்னலும்<br />அச்சம் மறைத்தே அனந்த ராமன்<br />நச்சினர் போல நயவுரை பகரவும்<br />நரியனார் அனந்த ராமன் என்பதை 115<br />உரிய வேளையில் உணர்ந்து கொண்ட<br />பெருமாள், அனந்தன் பேச்சை மறுத்(த்)என்<br />திருமகள் வாழ்வினில் செம்மை சேர்த்திட<br />நல்வழி காட்டுவீர் என்றே நம்பினேன்<br />அல்வழி காட்டி அல்லல் விளைத்தீர் 120<br />சாதியைக் காப்பதே தக்கதென் றெனக்கு<br />நீதி சொல்லிச் சாதியில் வேறாம்<br />ஒருவனை நும்மகள் மணந்ததை ஒப்பிப்<br />பெருமகிழ் வுற்றீர் ! பேச்சுத் திறத்தால்<br />தன்னலம் சார்ந்து சாதிக்(கு) ஒன்றெனச் 125<br />சொன்து நீதியோ? தொடத்தக்கார் என்று<br />விலக்கப் பட்டவர் ஆயினும் ஊர்க்கு<br />நலஞ்செய் வோரே நாட்டில் உயர்ந்தோர்<br />என்பதை உணர்ந்தேன் இனியும் நுமது<br />புன்மொழி கேட்கும் புன்மையிங் கில்லை 130<br />ஒருவராய் இருந்து நீயிர்இவ் வூரினை<br />இருகூறு ஆக்கிடும் இழிசெயல் எதிர்த்து<br />வென்றி பெறுவேன் விரைந்து" எனத் திரும்பிச்<br />சென்றனர்; தீயவர் திகைத்தே<br />நின்றனர் பெருமாள் நெடுமொழி நினைந்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2891515050397161593?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-21062780015376775282010-06-18T14:52:00.000+05:302010-06-18T14:52:00.129+05:30இயல் - 26<b> புரட்சியின் வாயில்</b><br /><br />கழுதூர் வழுதூர் கணியூர் மணியூர்<br />தொழுதூர் மருதூர் தோகையூர் முதலிய<br />ஊர்களில் ஒருமத ஒடுக்கு முறையால்<br />சீரழி வுற்ற சேரியர், பிறமதம்<br />மேவிய தறிந்து, மேலவர் கொடுமையால் 5<br />நாவலூர் அகத்தும் நலிந்த சேரியர்<br />தம்மதம் துறக்கவும் தகவுடை மதமென<br />இன்னொரு மதத்தில் இணையவும் விரும்பினர்<br />என்னும் உண்மையைச் சின்னத் தாயவள்,<br />"அன்னே! அரசி! அறிக" என, அரசியும் 10<br />தந்தை பெரியார் சாவு கேட்டு<br />நொந்தது போலும் நோயினள் ஆயினள்,<br />மாறும் மிடிவை மாரி யப்பனும்<br />மீறிடல் இன்றி வீழ்ந்து பட்டனன்<br />என்னும் உண்மை இன்னும் அவளைத் 15<br />தின்னத் தொடங்கிடத் திகைத்தவள் எழுந்து<br />மாரி யப்பனை நேரினில் காணச்<br />சேரியை நோக்கிச் சென்றனள்; மாரியும்<br />நொந்தவன் ஆதலின், வந்தவள் தன்னைச்<br />சிந்தையில் மகிழ்ச்சி சிறிதும் இன்றி 20<br />வருகெனச் சொல்ல, "அறிவியக் கத்தீர் !<br />பெருமையோ நுமக்கு பிறமதம் சேர்தல்?<br />கல்லென நீத்துக் காலைக் குத்தும்<br />முள்ளினை மிதித்தல் முறையோ? சொல்வீர்"<br />என்னலும் மாரி யப்பன் இயம்பினன்; 25<br />"இன்னல் உற்ற எம்மவர், இந்து<br />மதத்தின் நீங்கலும் மற்றவர்க் காக்கவோர்<br />மதத்தைச் சார்தலும் மாண்பெனக் கொண்டனர்;<br />மக்கள், சாதியோ மதமோ இன்றி<br />இப்பெரு நாட்டில் இணைந்து வாழ்தல் 30<br />இலையாம்; ஆதலின் எம்மவர் முடிவை<br />உளம்ஒப் பாமலே ஒற்றுமை கருதி<br />நின்றேன் எனினும் நின்னொடும் கலந்தே<br />இன்றொரு முடிவை எடுக்க எண்ணினேன்<br />நன்கனம் எண்ணி நவில்க" என, அரசி, 35<br />"பொன்மனச் செம்மால் ! புரிந்து கொண்டேன்<br />நும்நிலை; ஆயினும் நுவல்வேன் கேண்மின்!<br />செம்மை நெறியெனத் தெளிந்தோம் பெரியார்<br />சொன்ன நெறியை; தூய்மை இல்லாப்<br />புன்மை பலவும் தம்மகத் தடக்கிய 40<br />மதங்களின் நீங்கி வாழ்ந்து நாட்டில்<br />புதுமை செய்தலே புரட்சியாம்; அதனைச்<br />செய்து முடிக்கும் திறனும் தெளிவும்<br />மெய்யாய் நம்மிடம் விளங்குதல் அறிவீர்"<br />என்றவள் சொல்லி யிருந்த வேளையில் 45<br />குன்றாச் சிறப்பிற் கொள்கையன் அழகன்<br />வந்து சேர்ந்தனன்; மாரியை வணங்கி<br />"அன்பரே ! பலரும் அறியுமோர் செய்திதான்<br />உண்மையோ? உரைமின்" என்னலும் அரசி,<br />"உண்மையே; இங்குளோர் ஒருங்கு கூடித் 50<br />தம்துயர் நீங்கிடத் தக்க தீர்வுஎன<br />இந்த முடிவை எடுத்தனர்; இவரும்<br />தனியே நிற்பதோ? சார்வதோ? சொல்க என<br />எனையே கேட்கிறார் எண்ணிச் சொல்கிறேன்<br />தமிழர் காப்புக் கூட்டத் திற்கு 55<br />நமதருந் தலைவர் நாளை வர்கிறார்<br />மாறனார் இங்கே வருகையில் அவர்பால்<br />கூறுவம் மதத்தின் மாறுவம் என்று<br />சொல்வதை; அவர்தம் தூய அறிவால்<br />சொல்வதை ஏற்றுத் தொடர்வோம் பணிகளை 60<br />இங்கே அதுவரை இவருடன் அத்தான்<br />தங்கி யிருப்பீர்" என்று சாற்றிப்<br />போயினள் அரசி புரட்சியின்<br />வாயில் ஈதென மனத்தினுள் வைத்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2106278001537677528?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-62676706086212093682010-06-18T14:50:00.002+05:302010-06-18T14:50:42.485+05:30இயல் - 25<b> மதம் மாறுவோம்</b><br /><br />சீரிய உழைப்பில் செல்வரை, இழிந்த<br />சேரியர் என்றும், தீண்டத் தகார்இவர்<br />என்றும் விலக்கி ஊரின் எல்லையில்<br />கொண்டு வைத்த கொடுமை ஏன்என<br />ஆய்ந்து காணும் ஆர்வம் இன்றி, 5<br />ஓய்ந்து தமிழர் உறங்கு தற்கும்<br />உறங்கியோர் என்றும் உணர்வுறா வண்ணம்<br />அறங்கள் இவையென அறம்இல் லவற்றைப்<br />பேசித் தமிழரைப் பிளவு படுத்தவும்<br />மாசுடை வேத மதநெறி வந்தது; 10<br />வருணம் நான்கும் வந்து நிலைத்தன;<br />பெருமை குலையப் பிறப்பால் உயர்வு<br />தாழ்வினை ஏற்றுத் தமிழர் தாழ்ந்தனர்;<br />'ஊழ்வினை ஒன்றே உயர்வினை' என்றனர்;<br />வந்த மதத்தை, மயங்கிய தமிழர் 15<br />அந்தநாள் ஏற்றதால் அடிமை ஆயினர்;<br />சாதிகள் பன்னூ றாகித் தமிழர்<br />மோதிக் கொண்டனர் முட்டிக் கொண்டனர்;<br />அந்த மதத்தால் அடிமைப் பட்டு<br />நொந்த தமிழர், நோவுதீர் வழியெனப் 20<br />பின்னர் வந்த பிறமதம் சார்ந்தனர்;<br />இன்றும் சாதி ஏற்றத் தாழ்வு<br />சொல்லும் மதத்தைத் துறந்து பற்பலர்<br />நல்ல தென்றே பிறமதம் நாடுதல்<br />அறிந்த சிலர்தாம், அறியா மையினால் 25<br />வருந்திய நாவலூர்ச் சேரி வாழ்நரைக்<br />கூட்டி மதம்மாறும் கோரிக்கை வைத்தனர்;<br />"காட்டில் கழனியில் கடுமை யாக<br />நாளும் உழைப்பவர் நாமே; எனினும்<br />சூழும் தொல்லைகள் நமையே சூழ்வதேன்? 30<br />உழைத்துக் கிடைக்கும் ஊதியம் பெற்றுப்<br />பிழைக்கும் நிலையிலும் பிறப்பால் நம்மைத்<br />தீண்டத் தகாத சேரியர் என்றும்<br />இந்த நிலைமை இறைவன் விருப்பால் 35<br />வந்தெ தென்றும் வாய்த்த விதியை<br />என்றும் எவரும் மாற்ற இயலா(து)<br />என்றும் சொல்லும் இந்து மதத்தை<br />ஏற்று வாழ்ந்தோம் என்ன கிடைத்தது?<br />தூற்றலும் தொல்லையும் துயரும் தாமே? 40<br />சேரிய ருள்சிலர் சிறக்கக் கற்றுநம்<br />ஊரினுள் நிமிர்ந்தே உலவுதல் கண்டும்,<br />அன்றுபோல் என்றும் அடிமையாய் இராமல்<br />இன்றுநாம் விழிப்படைந் தெழுந்தது கண்டும்,<br />பொறுக்க லாற்றாப் புன்மையர், நேற்று 45<br />நெருப்பு வைத்ததால் நிற்கிறோம் தெருவில்;<br />சேரிக் கோயிலுள் சிலையாய் நிற்கும்<br />மாரிதான் துணையாய் வந்தனள் கொல்லோ?<br />ஆதலால் சொல்கிறேன் அனைவரும் கேண்மின்<br />சூது நிறைந்ததும் தொல்லை தருவதும் 50<br />இந்து மதமே என்பதை உணர்ந்தும்<br />இந்து மதத்தை இன்றே துறந்தும்<br />பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு பேசாச்<br />சிறப்புடை மதத்தில் சேர்வோம்" என்றுஓர்<br />இளைஞர் ஆங்கே எடுத்துச் சொல்ல, 55<br />வளைந்த நெஞ்சுடன் வாழ்க்கையைக் கழித்தும்,<br />என்றும் விடியல் இல்லை இருளில்<br />ஒன்றி வாழ்தலே ஊழ்வினை என்ற<br />எண்ணத் துடனும் இருந்தோர் இடையே<br />உண்மை உரைக்கும் உறுதி யோடு 60<br />பேசினன் மாரி; "பெரியீர்! கேண்மின்<br />மாகடை இந்து மதத்தினைத் துறந்து<br />வேறு மதத்தில் சேர்வோம் என்று<br />கூறினர்; அந்தக் கொள்கையை மறுக்கிறேன்;<br />இந்து மதத்தால் இழிவு நமக்கு 65<br />வந்தது என்பதை மறுக்க வில்லை;<br />வல்லாண் மையினர் வலியிலார் தமக்குத்<br />தொல்லை தந்து சுரண்டும் கொடுமை<br />எந்த மதத்திலும் இருப்பதை நீவிர்<br />இந்தநே ரத்தில் எண்ணிப் பார்ப்பீர்; 70<br />ஒருமதம் நமக்கே உறுதுயர் தருமெனப்<br />பிறமதம் சேர எண்ணுதல் பிழே"<br />என்று சொன்ன எதிர்ப்புரை கேட்டு<br />"நன்று தம்பி நவில்க நாமே<br />எந்த மதமும் சார்தல் இன்றி 75<br />இந்த உலகில் வாழ இயலுமோ?"<br />என்று வினவிட, இயலும் இயலும்<br />என்றனன் மாரி; எங்ஙனம் என்பதை<br />இயம்பிடுக முன்பலர் எதிர்க்குரல் எழுப்பி,<br />"நயம்படப் பேசுவை; நாங்கள் உடன்படோம்; 80<br />இறப்பினும் தீரா இழிவினைச் செய்யும்<br />சிறப்பிலா மதத்தின் தீர்ந்தபின் நமக்கொரு<br />காவல் வேண்டும் ஆதலால் பிறமதம்<br />மேவலே நமக்கு மேன்மை தரும்" எனச்<br />சொன்னது கேட்டுத் "தொல்லையின் நீங்கிட 85<br />நன்னெறி அஃதே; நாமெலாம் வேறு<br />மதத்தில் இணைவோம்; மாற்றம் எந்த<br />விதத்திலும் சொல்ல வேண்டாம்" என்று<br />பலரும் ஒருங்கே பகர்ந்தபின் ஆங்கே<br />நிலவிய சூழலை நெஞ்சினிற் பதித்து, 90<br />மாரி யப்பனும் வளர்மதி அம்மையும்<br />சேரி வாழ்நருள் சிந்தனை சிறந்த<br />இளைஞர் சிலரும் ஏற்க வியலா<br />விளைவினைக் கண்டு மிகுந்த கவலை<br />உடையர் ஆகி, ஊரவர் கொண்ட 95<br />முடிவை மாற்ற முடியா தென்றே<br />தீமை இதுஎனத் தெரிந்தும்,<br />ஊமையர் ஆயினும் ஒற்றுமை கருதியே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-6267670608621209368?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-53664386728004996792010-06-14T09:28:00.003+05:302010-06-14T09:29:55.195+05:30இயல் - 24<b>சிறுமையர் வைத்த தீ</b><br /><br />தலைவர் மாறனார் தமிழர் காப்பு<br />விழாவில் பேச விருப்பது குறித்து<br />மாந்த நேயம் வளர்க்கும் நெறியைத்<br />தேர்ந்து தெளிந்த இளைஞர் சிலருடன்<br />நள்ளிர வாகியும் உள்ளத் தளர்ச்சி 5<br />இல்லை யாகி, ஏற்பன பேசிக்<br />காலையில் காணலாம் என்று கலையும்<br />வேளையில் அந்த வீதியின் கோடியில்<br />"தீ தீ அய்யோ தீதீ எந்தப்<br />பாவீ வைத்தனன் பற்றுதே" என்ற 10<br />கூக்குரல் கேட்டுக் குலைநடுக் குற்றுத்<br />தீக்கொழுந் தெழுந்து தெரிந்த திசையினில்<br />மாரி யப்பனும் மற்றவ் விளைஞரும்<br />சீறிப் பாய்ந்து சென்றனர்; ஆங்கே<br />கூரை களில்தீக் கொழுந்துவிட் டெரிந்து 15<br />வீறுடன் அடுத்த வீடுகள் தாவிப்<br />பற்றி எரிந்து படர்ந்தது கண்டு,<br />சுற்றி நின்றவர் துணையுடன் மாரியும்<br />ஙீடுகள் நுழைந்து விரைந்து விரைந்தே<br />ஆடுகள் மாடுகள் அகற்றி, வேண்டும் 20<br />பொருட்களை எடுத்தும் கொடுத்தும் பொறுப்புடன்<br />தெருவினில் வீசியும் தீயை அணைக்கத்<br />தண்ணீர் சுமந்து சாடியும் ஓடியும்<br />பெண்களை, வயதிற் பெரியர் சிறியரைப்<br />பொல்லா நோய்களாற் புலம்பியோர் தம்மைப் 25<br />பள்ளியுள் கோயிலுள் பாங்குடன் சேர்த்தும்<br />சுற்றிச் சுற்றிச் சுழன்று சுழன்று<br />முற்றும் தீயை அவிக்கும் முனைப்பொடும்<br />பிறரைக் காத்துப் பேணும் பெட்பொடும்<br />முறையொடு மாரி முயன்றும், முறையிலார் 30<br />இட்ட நெருப்பினால் ஏழையர் வாழிடம்<br />குட்டிச் சுவர்களாய் ஆன கொடுமையைத்<br />தொண்டுசெய் மாரியும், சுடுகதிர் பரப்பிக்<br />கொண்டுகீழ் வானில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்<br />நிவந்த ஞாயி றோனும் தம்தம் 35<br />சிவந்த விழிகளால் சினந்து நோக்கினர்;<br />நிலம்நீர் காற்று வானம் நெருப்பென<br />உலகம் அறிந்த உயர்பே ரியற்கை<br />ஆற்றல் அய்ந்தும் மக்களை அழிக்கும்<br />ஆற்றல் உடையவே; ஆயினும் தீத்தொழில் 40<br />மாக்களின் கையில் மக்களை அழிக்கும்<br />தீக்கரு வியெனத் தீயே இருப்பதை<br />நினைந்து வருந்தி நின்ற மாரியை,<br />நனைந்த கண்ணராய் நாற்புறம் சூழ்ந்து,<br />"தீமை எவர்க்கும் செய்திலோம்; நாளெலாம் 45<br />ஊமையாய் உலவினோம்; உழைத்தோம்; ஆயினும்<br />இப்பெருந் தீமை இழைத்தவர் யாவர்?<br />எப்படி அறிவதாம்? எவரைச் சொல்வதாம்?<br />அனைத்தும் இழந்தோம்; அவலம் சூழ்ந்தது;<br />நினைத்தால் வெந்து நெஞ்சும் அழியும் 50<br />இந்நிலை மாற என்செய லாம்?" எனச்<br />சொன்னவர் தம்மொடு துயரில் மூழ்கிய<br />மாரி யப்பன் வருத்தம் மறைத்தே<br />ஆறுதல் கூறி, "அனைவரும் கேண்மின்!<br />கடுகிச் சென்று காவல் ரிடத்துஇக் 55<br />கொடுமை கூறிக் குற்றம் பதிந்து<br />மீள்வேன்; நீயிர் மிகுதுயர் மறந்து<br />சூழ்நிலைக் கேற்பத் தொடர்பணி யாற்றுக"<br />என்று கூறி இளைஞர் சிலருடன்<br />சென்று காவல் நிலையத் தலைவரை 60<br />நேரில் கண்டு சேரியில் நிகழ்ந்ததைக்<br />கூறினன்; தலைவர் குற்றம் பதிந்திட<br />மறுத்தனர்; அத்துடன் "நீயும் உன்னுடன்<br />பொறுப்பிலாச் சிலரும் வெறுப்பன செய்தே<br />ஊரில் குழப்பம் உண்டா தற்கும் 65<br />சேரியில் இரவில் தீப்பிடித் தற்கும்<br />அடிப்படை யானதாய் அறிகிறேன்; சட்ட<br />விதிப்படி உன்னைச் சிறையினுள் வீழ்த்த<br />முடியும் ஆயினும் முதல்முறை யானதால்<br />விடுகிறேன் செல்க" என விளம்பிய காவல் 70<br />துறையின் தலைவர்முன் சுடர்முகம் தூக்கி<br />அறைந்தனன் மாரி; "அய்யா! சட்டம்<br />வளையு மானால் வலிந்த சான்றுடன்<br />தளைசெய்(து) என்னைச் சிறையுள் வைக்கலாம்;<br />எந்தையைக் கொல்ல வந்தவன் இவன்என 75<br />முந்துநாள் குற்றம் முறையாய்ச் சொன்னோம்;<br />அன்னோன் விடுத்தே அடக்கமாய் வாழும்<br />என்னை வீழ்த்திட எண்ணி நிற்கிறீர்;<br />நன்றநும் கடமை நாடகம்; எம்மவர்<br />இன்று விழிப்புடன் இருக்கிறார்; எம்மைக் 80<br />காக்கும் திறனும் காவலர் நுந்தம்<br />போக்கும் அறிவோம்; போகிறோம்; விரைவில்<br />விடியல் தோன்றும்; வெளிச்சம் பரவும்;<br />அடிமைத் தளைகள் அறுபடும்; நாங்கள்<br />புதிய உலகம் செய்து நும்மனோர் 85<br />விதியை எழுதுவோம்" என்று வீறுடன்<br />முழங்கிய மாரியாம் மொய்ம்பினன்<br />கிளர்ந்து நடந்தனன் கிளைஞர் தொடரவே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-5366438672800499679?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-15083659514604460382010-06-14T08:20:00.000+05:302010-06-14T08:20:28.467+05:30இயல் - 23<b>வேதியர் ஊட்டிய வெறி</b><br /><br />உறங்கிக் கிடந்த தமிழரை எழுப்பி<br />அறிவும் மானமும் அன்புடன் ஊட்டிச் <br />சாதியும் மதமும் தமிழர்க்(கு) இல்லை<br />சூதினர் விளைத்தவை தொல்லை தருபவை<br />விலக்குக அவற்றை விரட்டுக என்றும் 5<br />நலத்தகை அறிவினால் நந்தமிழ் மொழியால்<br />ஓரின மாகி உயர்வீர் என்றும்<br />சீரிலா நெறியில் செலாதீர் என்றும்<br />அரியன சொல்லி அயரா(து) உழைத்த<br />பெரியார் வழியில் பீடுற நடந்தும் 10<br />ஒருபெரும் புரட்சியை விரைவினில் நிகழ்த்தத்<br />திருமாற னாரின் சீரிய தலைமையை<br />ஏற்றும் நாவ லூரின் இளைஞரை<br />மாற்றும் பணியில் வளையா(து) உழைக்கும்<br />மாரி யப்பனின் வன்மையால் தங்கள் 15<br />சீரெலாம் விரைவில் சிதையுமோ என்ற<br />அச்சம் மீதுற அனந்த ராமன்<br />எச்செயல் செய்தால் இவனை ஒழிக்காலம்<br />என்பதை எண்ணி இருந்த காலை,<br />வன்முறைக் கஞ்சா மரபினர் சிலர்தாம் 20<br />வந்து நின்று வணங்கிச் சாமி!<br />இந்தக் கொடுமை இன்னுமிவ் வூரில்<br />நடந்திட லாமோ? நமக்கு நல்லதோ?<br />வளர்ந்திட லாமோ? மதிப்பற் குரியநம்<br />முன்னோர் அந்நாள் வகுத்த விதிகளை 25<br />இந்நாள் ஒருவன், இழிந்த பிறப்பினன்<br />மாற்ற முயல்வதைப் பார்த்திருப் பதுவோ?<br />ஏற்ற(து) உரைப்பீர்" என்னலும் இராமன்,<br />சநாதனம் அழிக்கத் துடிக்கும் தமிழனை<br />முனைப்புடன் மோதி அழித்திட நினைத்துத் 30<br />தமிழருள் சிலரே தம்மை அணுகிய<br />அமைவினை எண்ணி அகத்துள் எழுந்த<br />மகிழ்ச்சியை மறைத்து, "மற்றுஅக் கொடிய<br />நிகழ்ச்சிதான் என்ன? நேக்கு விளக்கமாய்<br />உரைமின் அதனை ஒழிக்கத் தக்கதை 35<br />உரைப்பேன்" என்னலும், ஒருவன் உரைத்தனன்;<br />"சேரியில் பிறந்தே ஊரினைக் கெடுக்கும்<br />மாரியால் தொல்லை மறைதிட வில்லை;<br />பெரிய சாதிக் கோயில் குளங்களில்,<br />தெருவில் உள்ள தேநீர்க் கடைகளில், 40<br />எங்கும் சமத்துவம் என்று சொல்லி<br />இங்குள சேரியின் இழிந்த பயல்களைத்<br />தூண்டி விட்டுத் தொல்லை தருகிறான்<br />தூண்டிலில் சிக்கிய மீன் என எங்கள்<br />சாதியில் படித்த தறுதலை சிலரும் 45<br />சூதறி யாமல் தொடவும் தகாத<br />அந்த மாரியின் அல்வலைப் பட்டதால்<br />எந்த நேரமும் எடுபிடி போல<br />அவனுடன் இணைந்தே அலையும் கொடுமையை<br />எவரிடம் சொல்வோம்? உரிமைக் காவல் 50<br />எனுமொரு பேரால், இனுமொரு கூட்டம்<br />இனும்சில நாளில் இங்கு நிகழுமாம்;<br />அன்றொரு நாள்பகுத் தறிவுக் கூட்டம்<br />என்றொரு பேரால், எங்கும் நிலைத்த<br />சாதியை மதத்தைச் சாமியைப் பிராமண 55<br />நீதயைக் குறித்து நிந்தை செய்தே<br />அந்தப் பயலும் அவனோ(டு) இணைந்து<br />வந்த பயல்களும் வாயில் வந்ததை<br />உளறிச் சென்ற பின்னரே ஊரில்<br />களரி தொடங்கிக் கலகம் விளைந்தது 60<br />தாக்கப் பட்டான் தகப்பன் எனினும்<br />போக்கிலி மாரி புரட்டுத் தனத்தைத்<br />தொடர்ந்து செய்யத் துணிந்து நிற்கிறான்<br />கடந்த முறைபோல் காலிகள் மீண்டும்<br />சாமியை மத்ததைச் சாதியைச் சாடிச் 65<br />சாமி! பேசுவர்; சாமியே தண்டனை<br />தரும்என எண்ணிப் பொறுமையாய் இருப்பது<br />தருமமோ சொல்க" எனச் சொல்வேன் அந்தச்<br />சிறுமையன் மாரியைப் பெரிய கோவில்<br />தெருவில் கண்டேன் சிந்தையில் எழுந்த 70<br />அநுதா பத்தால் 'அப்பன் நலமோ'<br />எனவே கேட்டேன் என்உயர் பிறப்பையோ<br />வயசையோ கருதி மதிப்பளிக் காமல்<br />கயவன் என்னைக் காரணம் இன்றிப்<br />பேசினன்; ஜாதிப் பிளவும் மோதலும் 75<br />ஆசையால் நானே ஆக்குவ தாகச்<br />சொல்லக் கேட்டுத் துடித்தேன் உலகில்<br />எல்லாம் அறிந்த ஈசனே அவனவன்<br />பூர்வ ஜென்ம புண்ணிய பாவம்<br />சேரும் வகையெலாம் ஞான திருஷ்டியால் 80<br />அறிந்து பிறப்பால் ஆக்கினன் ஜாதிகள்;<br />தெரிந்தே ஏற்றுச் செய்வினைப் பயனை<br />அனுபவிக் கின்றோம் அவன்செயல் அல்லால்<br />மனிதன் செயல்என மடையன் சொன்னால்<br />ஏற்க லாகுமோ? இன்னும் சொல்வேன் 85<br />நேற்றவன் என்னைத் தூற்றிய அளவில்<br />நின்றிருந் தாலும் நெஞ்சில் வேதனை<br />இன்றெனக்(கு) அதிகம் இருந்திருக் காது<br />சேரியில் வாழும் சிறுமைய ரேஇவ்<br />வூரிலும் நாட்டிலும் உயர்ந்தவர் என்றும் 90<br />அப்பனைத் தாக்கிய ஒருவனைக் காவலர்<br />தப்ப விட்டதால் தண்டனை அவனே<br />தருவன் என்றும் தாக்கியோன் ஜாதியை<br />ஒருநாள் அடியோ(டு) ஒழிப்பன் என்றும்<br />இன்னும் உங்கள் ஜாதியில் உயர்ந்து 95<br />நன்னிலை உள்ள நல்லோர் சிலரைப்<br />பெயரைச் சொல்லிப் பேசினன்; கேட்டென்<br />வயிறுதான் எரிந்தது; வயதா கியநான்<br />தனியே அவனைத் தாக்க முடியுமோ?<br />இனியும் இங்கவன் என்செய் வானோ? 100<br />தெய்வம் நின்று கொல்லும் என்பர்<br />பொய்யிலை அதற்குள் இந்தப் புலையன்<br />ஊரையே அழிப்பன் உண்மை; இதற்குநாம்<br />ஆரை நோவதாம்? அன்றுஅக் கிழவன்<br />கருப்புச் சட்டைக் கயவரை வளர்த்ததால் 105<br />வெறுப்பும் மொதலும் விளைந்தன" என்று<br />வேதியர் சொன்ன விரிவுரை கேட்ட<br />சாதி வெறியர், "சாமி நாங்கள்<br />உப்புச் சேர்த்தே உண்கிறோம்; உணர்ச்சி<br />செத்திட வில்லை; சிறுமை சேர்க்கும் 110<br />மாரியும் அவன்வாழ் சேரியும் இன்றே<br />ஊரில் இலாமல் ஒழிப்போம்; இதனை<br />நாளையே காண்பீர்; நாங்கள் செய்யும்<br />சூளுரை ஈது" எனத் தொழுது சென்றிட<br />நினைந்தது நிகழும் என்றே 115<br />அனந்த ராமன் அகமகிழ்ந் தனரே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-1508365951460446038?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-23554041812879750622010-06-13T22:35:00.000+05:302010-06-13T22:35:05.873+05:30இயல் - 22<b>எல்லாம் அவர் செயல்</b><br /><br />ஊரில் பலரும் 'சாமி' என்(று) உயர்வாய்ச்<br />சீருடன் விளிக்கும் சிறப்பெனக்(கு) இருந்தும்<br />சேரியில் பிறந்த சிறுபயல் இன்(று)என்<br />நேரில் நின்று நினைத்ததைப் பேசினன்<br />பகுத்தறி வென்றும் இனநலம் என்றும் 5<br />வகுப்பு வேற்றுமை வளர்க்கும் வகையில்<br />நாய்க்கர் பேசி நாசம் விளைத்துப்<br />போய்ச்சேர்ந் தார்இனிப் பொல்லாங்(கு) இலைஎன<br />நினைத்த தெல்லாம் நீரில் உப்பினை<br />நனைத்தது போல நாசமா யிற்றே 10<br />ஈரோட் டான்ஓர் எட்டடி பாய்ந்தால்<br />வீறு கொண்டிவன் அவனிலும் விரைவாய்ப்<br />பாய்கிறான்; அதனால் பாழாய்ப் போன<br />நாய்கள் எல்லாம் நம்மைப் பார்த்துக்<br />குரைக்கத் தொடங்கின என்று குமுறிச் 15<br />சிரைத்த மண்டையின் உச்சியில் சிலிர்த்து<br />நின்ற குடுமியை நீவிய வாறே<br />சென்ற இராமனைத் தெருவில் கண்ட<br />அம்பி யொருவன், "ஆத்தில் நும்மகள்<br />வந்திருக் கின்றாள் மதுரையி லிருந்து" எனச் 20<br />சொன்னது கேட்டுச் "சொல்லடா அவளா<br />என்மகள்? மதுரையில் எவனோ ஒருவனை<br />ஆம்படை யான்என ஆக்கிய(து) அறிந்தபின்<br />வேம்பென அவளை வெறுத்து முழுகினேன்<br />போகிறேன் அவளைப் போக்குவேன்" என்று 25<br />வேகமாய்ச் சென்று வீட்டில் நுழைந்தனர்<br />மருகனும் மகளுடன் வரவில்லை என்பதை<br />உறுதி செய்தபின் உள்ளத் தெளிவுடன்<br />மகளைக் கண்ட மகிழ்ச்சியை மறைத்து<br />"மகளே! எனைநீ மதிக்க வில்லை 30<br />இழிந்த சூத்ரனை மணந்தாய் என்றுளம்<br />அழிந்தே உன்பால் ஆத்திரம் கொண்டு<br />பேசுவேன் என்று பேதலிக் காதே<br />ஆசைநோய் பிடித்த அக்ரகா ரத்துப்<br />பீடைகள் உனக்குப் பேசிய விலையும் 35<br />ஆடிய ஆட்டமும் அதனால் நமக்கு<br />நேர்ந்ததும் நினைந்தால் நின்னை விரும்பிச்<br />சேர்ந்த ஒருவனைச் சேவித் திடவும்<br />கோவில் கட்டிக் கும்பிட்டு நிற்கவும்<br />ஆவல் நெஞ்சில் மேவிடும்; ஆயினும் 40<br />வீட்டுத் திண்ணையில் வேலை இன்றிச்<br />சீட்டுக் கச்சேரி தினமும் நடத்திடும்<br />நம்மவா பேசுவா நாலு விதமாய்<br />அம்மவோ அதற்கேள அஞ்சுவேன்; ஆதலால்<br />நினைத்த போதெலாம் நீவா; உன்னை 45<br />நினைக்கும் போதெலாம் அம்மா வருவள்;<br />அப்பா நிலையை அறிந்துகொள்; என்சொல்<br />தப்போ?" என்று தவிப்புடன் கேட்கவும்,<br />"பொன்னைக் கொடுத்துப் போயழைத் தாலும்<br />என்னவர் இங்கு வாரார்; அவர்தாம் 50<br />அக்கிர கார ஆச்சா ரங்களை<br />எக்கா லத்தும் ஏற்பவர் அல்லர்;<br />என்னை விரும்பி ஏற்றதும் பிராமணம்<br />பெண்ணென் பதானால் அல்ல; அறிவு<br />நெறியாம் மாந்த நேய யுடைய 55<br />பெருமையர் அதனால், வெறுமையாய் அகவை<br />கடந்தும் கன்னியாய்க் காலம் கழித்துக்<br />கிடந்த என்பால் கிளர்ந்த அருளால்<br />பேசிய அவர்தம் பெருமை அறிந்து<br />மாசிலா அவர்க்கு மனைவிஆயினேன்; 60<br />வேதம் ஓதியும் மேனிலை சாற்றியும்<br />பேதம் மாந்தருள் பேசும் நம்மினும்<br />உயர்ந்தவ ராம்அவர் உங்களைக் காண<br />நயந்துநான் புறப்பட, நற்பண் புடணனே<br />போய்நீ வருகெனப் புத்தாடை நுமக்கும் 65<br />தாய்க்கும் வாங்கித் தந்தெனை அனுப்பினர்<br />என்னவர் தாமும் இனியபெற் றோரும்<br />கண்ணெனப் போற்றி என்னைக் காக்கும்<br />திறத்திற்(கு) ஈடுஇலை அறிவீர்" என்றுதன்<br />சிறப்பு நிலையை மகள்தான் செப்பவும் 70<br />"நல்லது மகளே ! உனது நாயகன்<br />பொல்லாச் சேரிப் புலையனில் லாமல்<br />மறவனாய் வாய்த்தது வரையில் சேமமே<br />குறையில் லாமல் வாழ்வதாய்க் கூறினை<br />என்னடி நகையிது! இரண்டு சங்கலி! 75<br />பொன்னோ? இல்லை போலியோ? சொல்" என<br />"என்னவர் பொன்னர் எனக்கவர் அளித்ததும்<br />பொன்னே ஈது போலி இலை" என<br />நகையுடன் "நீயிர் நம்புக" என்று<br />மகள்தான் உரைக்க மகிழ்ந்தவர், "எல்லாம் 80<br />அவன்செயல்" என்னலும் "அப்பா! எல்லாம்<br />அவர்செயல்" என்றவர் தனக்கணி வித்த<br />ஆழியைத் தருக்குடன் காட்ட, அனந்தன்<br />போலிச் சினமுடன், போடி! இந்தக்<br />குறும்புதான் இன்னும் குறைய விலைநீ 85<br />திரும்புவ தெப்போ? சிலநாள் தங்கிச்<br />செல்லலாம் இல்லையோ சொல்" என, அங்குநான்<br />இல்லை யானால் என்னவர் மிகுந்த<br />அல்லற் படுவர் ஆதலால் காலையில்<br />செல்வேன்" என்று சொல்லக் கேட்டவர், 90<br />"நல்லது மகளே; பசித்தது உண்ணச்<br />செல்கிறேன் என்று, திளைக்க உண்டபின்,<br />நெடிதாய் ஏப்பம் நீட்டி முழக்கி<br />அடியே! வாஎன ஆம்படை யாள்தனை<br />நெருக்கமாய் இருத்தி ஊர்க்கதை எல்லாம் 95<br />பெருக்கமாய்ப் பேசி ஓய்ந்தபின் மாரியை<br />ஒழிக்கும் வழியினை ஓர்ந்து<br />விழிக்கண் மூடினர் விரிப்பினில் வீழ்ந்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2355404181287975062?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-30521928612406499072010-06-13T16:30:00.000+05:302010-06-13T16:30:19.327+05:30இயல் - 21<b>திகைத்து நின்ற தீயவர்</b><br /><br /><br />அடிமையாய்ப் பலரையும் ஆக்கிட எண்ணிக் <br />கொடியவர் வளர்த்த குற்றமாம் சாதிப்<br />பிரிவினை பேசி, அறியா மையினால்<br />பெரியவர் ஒருவரைப் பிழையிலா மாரியின் <br />தாதையை வீதியில் தாக்கிய அதனால் 5<br />மோதல் மேலும் மூளலாம் என்ற<br />எதிர்பார்ப் புடனே இளையரும் முதியரும்<br />கதிரவன் மறையுமுன் கடமைகள் முடித்துப்<br />பறவைகள் போலப் பகல்தான் மாய்ந்தபின்<br />உறையுள் அகத்தே ஒடுங்கினர்; ஆயினும் 10<br />என்றும் பிறர்நலம் எண்ணி வாழும்<br />குன்றாச் சிறப்பின் கொள்கைக் குன்றாம்<br />மாரி யப்பன் வழக்கின் வழாமல் <br />ஊரின் நடுவண் உள்ள நூலகம்<br />சென்று மீள்கையில் சிறப்புடை மகளிர் 15<br />மன்றம் நுழைந்து வளர்மதி அம்மையைக்<br />கண்டு நாவலூர்க் கண்ணும் ஒருநாள்<br />தண்டமிழ் உரிமை தழைத்திட வேண்டிக்<br />கூட்டம் சிறப்புடன் கூட்டவும் இந்த<br />நாட்டினைச் சூழ்பல கேட்டினைக் களையும் 20<br />உயர்குறிக் கோளுடன் உழைக்கும் மாறனார்<br />அவர்களைச் சிறப்புரை நிகழ்த்த அழைக்கவும்<br />ஒப்பிலா அம்மையின் ஒப்புதல் பெற்றபின்<br />அப்பணி தொடர்பாய் ஆர்வலர் சிலரைக்<br />கண்(டு)அவர் உள்ளக் கருத்தும் அறிந்து 25<br />கொண்டு, மேட்டுக் குடியினர் பிறரைச்<br />சுரண்டவும் அடிமைத் தொழும்பராய் என்றும்<br />இருண்ட அறையில் இருத்தி வைக்கவும்<br />அன்றே எண்ணி ஆக்கிய கோயில்<br />என்ற அமைப்பின் எதிரே நீண்ட 30<br />வீதியில் இரவு வேளையில் வந்த<br />கோதிலா மாரி யப்பனைக் குறித்து<br />வந்தெதிர் நின்று "மாரி உனது<br />தந்தை நலமா? தாக்கப் பட்டதாய்த்<br />தெருவில் பேசினர் தெரிந்து கொண்டேன் 35<br />ஒருமகன் நீயும் ஊரில் அந்நாள்<br />இல்லை யாமே? என்று பிறர்க்குத்<br />தொல்லை விளைப்பதே தொழிலாக் கொண்ட<br />அனந்த ராமன் ஆர்வம் இலராய்<br />நினைந்து வினவ, நினைந்த மாரியும் 40<br />"எந்தை நலமே" என்ற அளவில்<br />முந்தினன் விடைபெற; மோதலுக் குரியதை<br />மீண்டும் விதைக்க விரும்பிய இராமன்,<br />"ஆண்டுகள் பலவாய் ஜாதியை அழிக்கப<br />பெரியவா ளெல்லாம் பேசியும் பயனிலை; 45<br />அறியா மையினால் அவனும் இவனும்<br />ஜாதியைச் சொல்லித் தாக்கிக் கொள்கிறான்<br />நீதியோ? சொல் என, நெஞ்சகம் மறைத்த<br />அனந்த ராமனைச் சினந்து நோக்கி,<br />"நினைந்து சொல்கிறேன் நெஞ்சிற் கொள்க; 50<br />அறியா மையினை வளர்ப்பதும் சாதிக்<br />குறிகளைச் சொல்லிக் கோள்மூட் டுவதும்<br />ஆர்என் பதூஉம் அறிவேன்; அறிந்ததைக்<br />கூறுவேன் கேண்மின் கொடிய சாதியால்<br />பிரிந்து தமிழர் பிளவுபட் டென்றும் 55<br />இருந்தால் மட்டுமே ஏற்றம் நுமக்கென<br />அறிந்துளீர் ஆதலால் அறிவுடன் தமிழர்<br />பொருந்திடா திருக்கப் புன்மைச் சாதியை,<br />மதத்தைக் கடவுளை வளர்த்து வருகிறீர்;<br />இதனை அறியா(து) இருக்கிறார் எம்மவர்; 60<br />பெரியார் வந்(து)இப் பேதைமை அகற்றும்<br />அரிய பணியை ஆற்றிய அதனால்<br />இன்றைய தமிழின இளைஞர் பல்லோர்<br />நன்றும் தீதும் நன்கனம் உணர்ந்து<br />புரட்சி நிகழ்த்தப் புறப்பட் டுள்ளோம்; 65<br />புரட்சி வெல்வதும் போலிகள் வீழ்வதும்<br />உறுதியாம்; விரைவில் புதியதோர் உலகம்<br />நிறுவுவோம்; அங்கு நீயிரோ நும்போல்<br />உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசும்<br />கள்ளர் எவருமோ காலை வைத்திட 70<br />உடன்படோம் என்பதை உணர்க" என்(று) உரைத்து<br />நடந்தனன் மாரி; நடுத்தெரு அதனில்<br />திகைத்து நின்ற தீயவர் மேலும்<br />பகைத்தீ மூட்டிப் பார்க்கும் விருப்புடன்<br />விரைந்தனர் வீடு நோக்கி 75<br />அறந்தனைக் கொல்லும் ஆற்றினை நினைந்தே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-3052192861240649907?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-88519544876368954002010-06-13T16:01:00.000+05:302010-06-13T16:01:49.677+05:30இயல் - 20<b>நாமே நமக்குக் காவல்</b><br /><br />செயற்கையாம் சாதிகள் சிதைப்போம் என்றும்<br />இயற்கையாம் மொழியால் இணைவோம் என்றும்<br />மேனாள் விழாவில் விளம்பினன் மாரி;<br />ஆனால் தீயராம் அறிவிலார் கூடிச்<br />சாதியைச் சொல்லித் தமிழன் மாரியின் <br />தாதையை மோதித் தாக்கினர் என்றும்<br />குருதி சிந்திக் குற்றுயி ராக<br />மருத்துவ மனையில் மயங்கிய நிலையில்<br />கிடக்கிறார் என்றும் கேள்வன் ஒருவன்<br />அடக்க முடியாத் துயருடன் வந்து<br />கிளத்திடக் கேட்டுத் தளர்ச்சி அடைந்துதன்<br />உளத்துயர் மேலிட, "உண்மையில் எந்தை<br />இன்னல் எவர்க்கும் இழைத்தவர் அல்லர்<br />எந்தைக் கிந்நிலை என்னால் இன்று<br />வந்ததே" என்ற வருத்தம் வெளிப்பட<br />"இன்னே செல்வேன்; எந்தையைக் காண்பேன்;<br />அன்புசால் அழகரே! அருந்தமிழ் ஆர்வலர்<br />இங்குள இளையரும் முதியரும் எழுச்சி<br />பொங்கிநிற் கின்றனர்; பொறுப்புடன் நீயிர்<br />அன்னவர் எழுச்சியை அறிந்தே அவர்தமை<br />நன்னெறிப் படுத்துக நான்விடை கொள்கிறேன்"<br />என்ற மாரியின் இருகை பற்றித்<br />"துன்பம் சூழ்கையில் துணையாய் இருப்பதே<br />அன்பர்க்(கு) அழகாம்; அரிய பண்புசால்<br />நண்பர்க்(கு) அழகாம் நானும் வருவேன்<br />நும்முடன்" என்று நொடியில் புறப்பட,<br />மாரியும் அழகனும் வந்து சேதி<br />கூறிய கேள்வனும் குமுறு கின்ற<br />வருத்தம் செலுத்த வந்தனர்; நாவலூர்<br />மருத்துவ மனையில் மயங்கிக் கிடந்த<br />அய்யரை மாரி அன்புடன் நோக்கி<br />மெய்யெலாம் சோர விதிர்த்து நின்றனன்<br />வந்த மருத்துவர் மாரியைக் கண்டு,<br />"தந்தையை உயிர்த்திடத் தக்கவர் குருதி<br />தேவை; நேரம் செல்லச் செல்ல<br />ஆவி ஒடுங்கும்; அவர்க்குக் குருதி<br />வழங்கிட நுமருள் வாய்ப்புளோர் வருக" என,<br />அழகன் முன்வந்து "அய்யா! நானே<br />தருவேன் பெறுக" என தக்கவா றாய்ந்தபின்<br />குருதியை அழகன் கொடுத்தனன்; குருதியில்<br />சாதியும் இல்லை சமயமும் இல்லை<br />ஆதலால் மாரியின் அய்யர் உடலில்<br />ஓடிய அழகனின் உதிரம் விரைவில்<br />நாடியை உசுப்பி நலஞ்செய் தமையால்<br />அழுந்த மூடி யிருந்த விழிகள்<br />திறந்தன; அருகில் சிதைந்த நெஞ்சுடன்<br />நின்ற மகனை நெகிழ்ந்து நோக்கிக்<br />குன்றிய குரலால் "குறிச்சிக் கூட்டம்<br />வெற்றியோ" என்று வினவிய தந்தையின்<br />பற்றினை அறிந்து பட்ட துயரில்<br />பாதி குறையப் பாசம் மேலிட<br />"ஏதும் குறைவிலை எழுச்சியாய்க் கூட்டம்<br />நிறைந்தது; இங்கே நிகழ்ந்தது என்" என<br />"மறைந்து நின்று வாலியைச் சாய்த்த<br />வில்லன் இராமனை விறலோன் என்னும்<br />புல்லரே இந்தப் புவியில் பலராய்<br />இருப்பதால் இன்றும் இராமனைப் போற்பலர்<br />இருப்பதும் அவர்தம் ஏவு கணைகளாய்<br />நம்மவர் சிலரே நம்போல் வார்க்குத்<br />துன்பம் செய்தலும் தொடர்கதை யானதால்<br />ஊரில் உயர்ந்த சாதியர் என்மொரு<br />பூரியர் சொன்ன பொய்யுரைக் கிணங்கி<br />அறிவும் மானமும் அறவே இலாத<br />சிறியர் சிலர்எனைத் தெருவில் மறித்தனர்;<br />"உன்னை ஒழித்தால் உன்மகன் ஒடுங்குவன்"<br />என்னச் சொல்லி என்னைத் தாக்கினர்;<br />சாதியை நிறுத்தத் தகுவழி என்றுஎனை<br />வீதியில் வீழ்த்தினர்; விளைந்தது வேறாம்;<br />உன்னை விரும்பும் உயர்ந்தவள் அரசி<br />என்னைக் கண்டதும், இங்குச் சேர்த்ததும்<br />காவல் நிலையம் கடுகிச் சென்றதும்,<br />ஏவப் பட்டோர் ஏவியோர் இவர்எனக்<br />கூறிக் குற்றம் பதிந்ததும் இன்றுஇவ்<br />வூரெலாம் பேச்சாய் உளதாம்; சாதி<br />வெறிகொண் டலையும் வீணரால் தூய<br />அறிவர சிக்கோ உனக்கோ ஆர்இடர்<br />நேருமோ என்றே நெஞ்சம் கலங்குவன்<br />ஆருளர் நமக்கே அருந்துணை?" என்னலும்,<br />அருகில் வந்த அழகன் அன்புடன்<br />"பெரியீர்! நிலக்கிழார் பெருமாள் அவர்களின்<br />தங்கை மகன்யான்; தமிழினப் பற்றால்<br />உங்கள் மகனிடம் உறவு கொண்டவன்;<br />என்போல் இளையரும் முதியரும் உணர்வால்<br />ஒன்றியோர் பலர்உளர் உமக்குத் துணையாய்"<br />என்றழ கப்பன் இயம்பிடப், பெரியவர்<br />நன்றியோ டவனை நயந்து நோக்கத்<br />"தந்தையே! குருதியைத் தந்து நும்முயிர்<br />தந்தவர் இவரே; தமிழின உணர்வால்<br />ஒன்றிய இவரெனக்கு உற்ற தமையனார்"<br />என்று மாரி யப்பன் இயம்பிட,<br />அகம்நிறை காதலால் அழகனை நோக்கி,<br />"மகனே! வாழ்க; மாரிஉன் இளவல்<br />துணையாய் அவற்குத் தூயவ தொடர்க" என,<br />நனைந்த கண்ணராய்ப் பெரியவர் நவில,<br />வருந்துணை இவன்என மாரியி வரித்த<br />அருந்துணை அரசி, மருந்துகள் வாங்கி<br />வந்தவள், அங்கு மாரி யப்பன்<br />நின்றது கண்டும் மயக்கம் நீங்கிப்<br />பெரியவர் மீண்டும் பிறந்தது கண்டும்<br />சிறியவர் திட்டம் சிதைந்த தாலும்<br />ஆறுதல் அடைந்து, மாரியை, அழகனை<br />வேறிடம் அழைத்துச் சென்று விளம்பினள்; <br />"கொல்ல வந்த கோள்இலார் இவர்இவர்<br />கொல்லத் தூண்டிய கொடியர் இவர்எனக்<br />குறித்துச் சொல்லியும் குற்றவா ளிகளை<br />மறித்துத் தளைத்துச் சிறையில் மாட்டும் <br />கருத்தே இன்றிக் காவல் துறையினர்<br />இருத்தல் ஏனோ" என்று வியப்பும்<br />கவலையும் ஒருங்கே காட்டிட, "அரசி !<br />கவலை வேண்டா; இவ்வூர்க் காவல்<br />துறையின் பொறுப்பினர் தூய்மையில் மதத்தின்<br />நெறியே நாடெலாம் நிலைத்திட நினைக்கும்<br />அமைப்பின் ஆதர வாளர் ஆவர்;<br />நமைப்போல் வார்க்கு நல்லது செய்யார்;<br />அதனால் காவலர் ஆதர வைநாம்<br />எதிர்பா ராமல் என்றும் விழிப்புடன்<br />நாமே நமக்குக் காவல் ஆகி<br />ஏமம் சூழ்தலே ஏற்புடைத்(து) என்று<br />மாரி சொன்னதை அழகனும் அரசியும்<br />நேரிதாம் என்றே நெஞ்சிற் கொண்டனர்<br />மருத்துவ மனையில் மாரியின் தந்தையைக்<br />கருத்துடன் காத்தனர்; கடந்தன சில நாள்;<br />முழுநலம் பெற்றே முதியவர்<br />விழுமிய மகனொடும் வீடுசேர்ந் தனரே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-8851954487636895400?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-40906476337322203652010-06-12T15:21:00.000+05:302010-06-12T15:21:45.565+05:30இயல் - 19<b>குறிச்சியின் எழுச்சி.</b><br /><br />ஞாயி றன்று மாரி யப்பன் <br />காலையில் எழுந்து கடமை உணர்வுடன்<br />இயக்கம் சார்ந்த இளைஞர் பலரையும்<br />மயக்கமில் தலைவியாம் வளர்மதி தம்மையும்<br />ஊர்பொது மன்றில் ஒருங்கு திரட்டிச் 5<br />"சீர்த்திரு மாறனார் ஆணையை ஏற்றுக்<br />குன்றுசூழ் குறிச்சிக் கூட்டத் திற்கென<br />இன்று செல்கிறேன் என்று சொல்லி,<br />வணங்கத் தக்க வளர்மதி அம்மையை<br />வணங்கி அவர்தம் வாழ்த்துப் பெற்றுச் 10<br />சுணங்க லின்றித் தூய மாரியன்<br />குறிச்சி செல்லக் குறித்து விரைந்தனன்<br />குறிச்சியில் அழகன் கொள்கை மறவனைக்<br />கண்டு மகிழ்ந்து கனிவுடன் அழைத்துச்<br />சென்று விருப்புடன் தேநீர் வழங்கி 15<br />மேடையில் இருத்தி மாரியின் மேன்மையைக்<br />கூடியோர் அறியக் கூறத் தொடங்கினன்;<br />"மானமிகு பெரியீர்! வணக்கம். நமக்கெலாம்<br />மானமும் அறிவும் வாய்த்திட வேண்டியும்<br />இனப்பகை அடக்கியும் எழுச்சியைத் தூண்டியும் 20<br />நினைப்பருந் தொண்டு நிகழ்த்திய பெரியார்<br />நெறியினைப் பரப்பும் நீள்புகழ் அறிஞராம்<br />திருமாற னாரின் திருந்திய தலைமையை<br />ஏற்றே உயர்அறி(வு) இயக்கம் சார்ந்துநாம்<br />போற்றும் வகையில் பொதுப்பணி யாற்றும் 25<br />மாண்பினை உடையராம் மாரி யப்பனை<br />வேண்டினன் வருக என விருப்புடன் வந்தனர்<br />தாயக மண்ணில் தன்மா னத்துடன்<br />தூய வாழ்க்கை தொடதற் கியலாச்<br />சூழலில் பல்வகைத் தொல்லைகள் தொடர 30<br />வாழும் நமக்கு மாண்உயர் நெறிதனை<br />வகைபட மொழிகென மாரி யப்பன்<br />அவர்களை வேண்டுவன் அன்புடன்" என்னலும்,<br />தந்தை பெரியார் வாழ்க! எனும் முழக்கம்<br />உந்தலால் மாரி உரைசெயத் தொடங்கினன்; 35<br />"அறிவுச் செல்வராம் அழகரே! குறிச்சிப்<br />பெரியீர்! வணக்கம். பெருமைக் குரிய<br />தந்தை பெரியாரே தமிழ்ப்பா ஙேந்தராய்<br />வந்தார் எனத்தகு மாண்புடன், பெரியார்<br />எண்ணிச் சொன்ன பொன்மொழி அனைத்தையும் 40<br />அன்னைத் தமிழில் அணிநலம் சேர்த்துப்<br />பாக்களாய் வடித்துப் பாழ்பட்டு நின்ற <br />மாக்களை அறிவும் மானமும் உடையராய்<br />ஆக்கிட முனைந்த அறிஞர்; தமிழரைத்<br />தாக்கிட முனைந்த தறுக்கரைச் சாய்த்தவர்; 45<br />செந்தமிழ் இளைஞரைச் செதுக்கிய சிற்பி;<br />இந்திவல் லாண்மையை எதிர்த்து நின்றவர்;<br />ஆரியம் பரப்பிய அறமிலா நெறிகளை<br />வேருடன் வீழ்த்திட வீறுகொண் டெழுந்தவர்;<br />சாதியும் மதங்களும் தமிழ்நெறி இலையெனக் 50<br />கோதிலாத் தமிழ்நெறிக் குடும்ப விளக்கினை<br />ஏற்றிக் காட்டிய ஏந்தல்; உரிமை<br />போற்றுவோர் போற்றப் புரட்சிக் கவியைப்<br />பேச வைத்துப் பெருமை சேர்த்தவர்;<br />மாசிலா அழகின் சிரிப்பை வடித்தவர்; 55<br />பழந்தமிழ் நலத்தைப் பாண்டியன் பரிசாய் <br />வழங்கிய செந்தமிழ் வள்ளல்; நாட்டில்<br />நிலவிடும் மடமைநோய் நீக்கிட அறி(வு)எனும்<br />தலையாய மருந்தினைத் தந்த மருத்துவர்;<br />பொருந்தா மணத்துடன் புத்திளம் பூவையர் 60<br />வருந்தச் சுமத்திய மாண்பிலாக் கைம்மை<br />என்னும் விலங்குகள் இற்றுப் போம்படிப்<br />பெண்களின் உரிமை பேசிய பெருமையர்;<br />வந்தவர் ஆளுமை மாய்த்திட இங்குச்<br />செந்தமிழ் இயக்கம் கண்ட சிறப்பினர்; 65<br />புதியதோர் உலகம் செய்வதும் கெட்ட<br />போரிடும் உலகை வேருடன் சாய்ப்பதும்<br />குறியெனக் கொண்டு குறையிலாத் தமிழில்<br />அறிவுசால் கவிதைகள் ஆக்கிய அண்ணல்;<br />இற்றைக் கவிஞர் பலர்க்(கு)இன மானம் 70<br />கற்றுக் கொடுத்த கவிதை வேந்தர்;<br />பொருளை உணர்ந்து பொதுவுடைமை பாடிய<br />புரட்சிக் கவிஞர்; புதுமைப் பாவலர்;<br />அந்தக் கவிஞர் பெயரால் அமைந்த<br />மன்றத் தவர்தாம், மயங்கிய தமிழர் 75<br />விழிப்புறத் தக்கவை விளக்கி உரைக்கென<br />அழைத்தனர் சொல்வேன்; அறிவுசால் பெரியீர்!<br />கேளிர் யாவரும்; பிறப்பால் கீழ்மேல்<br />சூழுதல் தீதெனும் தூய தமிழறம்,<br />பிறப்பால் வேற்றுமை பேசு கின்ற 80<br />சிறப்பிலா மதத்தால் சிதைந்ததாம்; இன்று<br />மேலும் தீமை விளைத்துத் தமிழரைக்<br />கீழாம் நிலையிற் கிடத்து தற்கும்<br />ஆற்றி(வு) உடையோர் ஓரினம் என்ற<br />பேரறம் அழித்துப் பிளவினைச் செய்யவும் 85<br />திட்ட மிட்டுத் தீயவர் கூட்டம்<br />வட்டம் அடித்து வருவதை அறிவீர்;<br />எந்தம் மதமே இணையி லாததும்<br />இந்த நாட்டிற்(கு) உரியதும் என்பர்;<br />வருணமும் சாதியும் வாழ்ந்திட விரும்பினும் 90<br />சரிநிகர் சமமெனத் தத்துவம் பேசுவர்;<br />மதவா தத்தால் மோதலை வளர்த்தபின்<br />எதுவும் அறியார் போல இயங்குவர்;<br />முத்தமிழ்ச் சிறப்பை மூடி மறைத்துச்<br />செத்த மொழிக்கே சிறப்புத் தேடுவர்; 95<br />இறைவனைப் போற்றிட இன்றமிழ்க் குரிமை<br />தருவதை மறுத்துச் சாத்திரம் பேசுவர்;<br />தொன்மைப் புனைவை உண்மை என்பர்;<br />உண்மைச் சிறப்பை ஒதுக்கித் தள்ளுவர்<br />இத்தகு தீயர் இன்றமிழ் நாட்டில் 100<br />சுற்றி வருவதைப் பற்றிஎண் ணாமல்<br />நம்மவர் வாழ்வதால் நலங்களை இழந்தோம்<br />செம்மை இகந்தவர் திளைக்க லாயினர்<br />பெரியார் தொண்டினால் வந்த பெருமைகள்<br />சிறியோர் செயலால் சிதைய லாயின 105<br />மொழியால் தமிழர் இணைந்திடா வாறு<br />இழிசெய லாளர் இடர்விளைக் கின்றனர்<br />இந்த நிலைமையால் செந்தமிழ் நாட்டில்<br />இந்திவல் லாண்மையும் இசையெனில் தெலுங்கும்<br />தென்றமிழ் இடத்தில் வடமொழி இரைச்சல் 110<br />நின்று தொடர்வதும் நினையல் வேண்டும்;<br />தாயை மதிக்கிறோம்; ஆனால் பேசும்<br />தாய்மொழி மதியாத் தகைமையர் ஆயினம்<br />பெருஞ்சீர்க் கல்வியில், பேச்சில் எழுத்தில் <br />விரும்புவம் ஆங்கிலம்; வேறெவர் நாட்டிலும் 115<br />புன்மை இதுபோல் புகுந்த(து) உண்டோ?<br />நன்மையோ பெரியீர்! நற்றமிழ் உரிமை<br />காத்திட முனைதல்நம் கடனே யன்றோ?<br />தாய்மொழி உரிமை, தாய்மண் உரிமை<br />ஆய்ந்தும் அறிந்தும் அவற்றினை மீட்டிடத் 120<br />தக்கன செய்தால் தன்மா னத்துடன்<br />மிக்கபல் நலங்களும் மேலிட வாழலாம்<br />பொருளியல் வளங்கள் பொருந்தினும் அடிமை<br />இருளகன் றாலே ஏற்றமாம்; இதனை<br />அறிந்து மொழியால் இணைந்தால் மட்டுமே 125<br />சிறந்த மேனிலை பொருந்தும் அதற்கென<br />ஆர்த்திட வேண்டும் ஆட்சி யாளர்<br />ஆணவம் காட்டி அடக்கிட முனைந்தால்<br />ஆணவம் தொலைக்க அணிவகுத் தெழுந்துநம்<br />முழுவலி காட்டுவோம்; மூங்கையாய் அவரைத் 130<br />தொழுதகை மாற்றித் தொடங்கும் அறப்போர்<br />கொடியவர், என்றும் அடிமையர் விரும்பும்<br />விடுதலை அதனை விருப்புடன் தாரார்<br />என்பதை உணர்ந்த ஈழத் தமிழர்<br />தந்நலஞ் சார்ந்த சாதி சமயப் 135<br />பிரிவினை தகர்த்துப் பெரும்புகழ்த் தமிழின<br />உரிமை காத்திட ஓரணி திரண்டனர்<br />இன்றமிழ் இளைஞரே! பெரியீர்! அவர்தம்<br />வென்றியை நினைந்து வீறுகொண் டெழுவீர்<br />நாளை உலகில் நாமும் இங்கு 140<br />வாழலாம் உரிமை மாண்புடன் மகிழ்ந்து" என<br />அறிவியக் கத்தின் மாரி யப்பன்<br />உரிமையின் பெருமை உரைத்திடக் கேட்ட<br />இளைஞர் பலரும் எழுச்சி பெற்றனர்<br />தளர்ந்த முதியரும் தளர்ச்சி நீங்கினர் 145<br />"ஆண்ட தமிழினம் அடிமைப் பட்டு<br />மாண்டது போதும் மீண்டும் தாயகம்<br />அனைத்துநல் உரிமையும் அடையும் நோக்கில்<br />நினைத்(து) அறப்போரைத் தொடர்ந்து நிகழ்த்தலே<br />தக்க தென்றும் சாதி மதங்களை 150<br />ஒக்கத் தகர்ப்பதே உகந்த தென்றும்<br />ஓரின மாக உயர்தமிழ் மொழியால்<br />சேருதல் ஒன்றே தீய பகைவரை<br />வெல்லும் வழியாம் வெறுஞ்சொல் நீக்கி<br />ஒல்லும் வகையால் உரிமைப் போரைத் 155<br />தொடங்குவோம் நல்வழி சொல்வீர்" என்று<br />மடங்கல் அன்ன மாரி யப்பனைச்<br />சூழ்ந்து வேண்டினர்; தூய மாரியும்<br />ஆய்ந்து நெறிமுறை அறிவித்(து) அழகன்<br />விருப்புடன் அழைக்கவும் விரைந்தவன் 160<br />இருப்பிடம் சேர்ந்தனன் எழுச்சியை நினைந்தே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-4090647633732220365?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-25819058598395849772010-06-10T22:32:00.000+05:302010-06-10T22:32:15.247+05:30இயல் - 18<b> ஊரைப்பிளக்கும் உரை</b><br /><br />'சாதி தருமமே தழைத்திடத் தக்கது<br />சாதியைக் காதலால் சாய்ப்பது தீது' என<br />ஆரியம் காட்டும் அழிவுக் கொள்கையே<br />நேரிதாம் என்று நெஞ்சினில் கொண்டு,<br />செம்புலப் பெயல்நீர் போல அன்புடை 5<br />நெஞ்சம் கலந்திடும் செந்தமிழ் நெறியைத்<br />தீதுஎனச் சொல்லிச் சிறுமை விளைக்கும்<br />தாதையின் கொடுமையால் தளர்ந்து நின்ற<br />அரசியின் நெஞ்சத்(து) அவலம், அழகன்<br />வரவினால் மாறிட மகிழ்ந்தனள்; தூய 10<br />காதலை மாய்க்கும் கருவிஎன்(று) எண்ணிய<br />சாதிக் காரனே காதலை வளர்க்கும்<br />நண்ப னாக மாறி அவளின்<br />துன்பம் துடைக்கத் துணிந்து நின்றதால்<br />உவகையும் துணிவும் ஒருங்கே பெற்றுத் 15<br />தவறுஇலா மாரியை வாழ்க்கைத் தலைவனாய்<br />அடைதல் எளிதே அறிவியக் கத்தின்<br />படையினர் தாமும் பக்கம் நிற்கிறார்<br />ஆதலால் எதிர்ப்பினை அகற்றி விரைவில்<br />காதல் ஒருவனைக் கூட லாம்எனும் 20<br />களிப்புடன் தந்தையின் கட்டளை மீறி<br />வெளிச்செல முனைந்த வேளையில், பெருமாள்,<br />ஆரியக் கூத்தனின் அழிவுத் திட்டமாம்<br />கூரிலாக் கருவியைக் காரிருள் நெஞ்சினுள்<br />கரந்து மகளைக் கனிவுடன் நோக்கி, 25<br />"அறிந்தேன் மகளே! அறிவினை நல்கும்<br />நூலகம் செல்கிறாய் செல்க கதிரவன்<br />வீழும் முன்னம் வீடு திரும்புக<br />கவலை அகற்றிக் களிப்புடன் செல்க<br />தவறு செய்யேன் தந்தைசொல் நம்புக 30<br />சென்று வருக" எனச் சிரித்த முகத்துடன்<br />நின்று விடுத்தவர் நெஞ்சினில், சீரிய<br />மாற்றம் விளைந்ததோ? மகள்என் விருப்பம்<br />போற்றிடும் எண்ணம் புகுந்ததோ? என்று<br />நினைந்த வண்ணமும் காதல் நினைவில் 35<br />நனைந்த வண்ணமும் நடந்து சென்று<br />மாரியைக் கண்டனள்; மகிழ்ச்சியில் திளைத்த<br />மாரியும் அரசியை வருகெனச் சொல்லி,<br />அன்னை தந்தை ஆயிரு வர்க்கும்<br />"என்னை விரும்பும் இன்துணை இவள்" என 40<br />அறிமுகம் செய்து ஆவின் பாலைப்<br />பருகுஎனத் தந்து பெருகிய காதலால்<br />பெற்றோர் இசைவு பெற்றபின் அரசியைக்<br />கற்புடன் பார்த்துக் கண்ணால் அழைத்து<br />நாவல் ஆறு நோக்கி நடந்தனன்; 45<br />காவல் அவன்எனக் கருதிய அரசியும்<br />தொடர்ந்தனள் அவனைத் தூயவன், "அரசியே!<br />நடந்த எல்லாம் நவில்க" எனத் தந்தை<br />அழகனைக் கண்டதும் அவன்இங்கு வந்த்தும்<br />உளம்நிறை காதலை உயர்ந்தவ னிடத்தில் 50<br />எடுத்துச் சொன்னதும் ஏற்றுக் கொண்டதும்<br />கடுத்துப் பேசிக் காதலை மறுத்த<br />தாதையை எதிர்த்துத் தகவுடை அழகன்,<br />சாதியை மறந்து காதலை வாழ்த்தலே<br />நன்றெனச் சொன்னதும் நயம்இல பேசித் 55<br />தந்தையார் அழகனைச் சாடி விடுத்தபின்<br />அய்யரைக் கண்டு திரும்பிய தந்தை<br />மெய்ம்மை அன்பு மேவிடப் பேசி,<br />"மகளே! சென்று வருக" என விடுத்த<br />தகவும் அரசி சாற்றிடக் கேட்டு, 60<br />மாரி மொழிந்தனன்; "நுந்தையின் மாற்றம்<br />நேரிது என்றுநான் நினைத்திட வில்லை<br />சாதித் தளையைத் தகர்க்கும் காதலை<br />மோதி அழிக்க முனைவதும் முனைப்புத்<br />தளர நேர்ந்தால் சார்ந்து நின்று 65<br />வளர விடாமல் மாய்ப்பதும் ஆகிய<br />திறம்எலாம் அய்யரே தீதுநன்(று) அறியா<br />ஒருவராம் உந்தைக்(கு) உரைத்து, நமக்கெதிர்<br />இயங்கு மாறு இயக்கி வருகிறார்;<br />உயங்குதல் வேண்டா; ஒன்றிய நமக்குத் 70<br />திருமாற னாரும் சீர்சால் இயக்கமும்<br />உறுதுணை; மேலும் உன்அத் தானும்<br />என்னைக் கண்டு தன்னிலை விளக்கி<br />'என்றும் துணையாய் இருப்பேன்' என்றனர்;<br />நீயே என்துணை யான்உன் துணைஎன 75<br />ஆயினும்; இதனை அறிந்தனர் பலரும்;<br />பொறையும் அறிவும் பொருந்தி நின்றிடின்<br />குறையிலா வெற்றி குறுகும்; சிறிதும்<br />குழப்பம் இன்றிக் கொண்ட காதலின்<br />விழுப்பம் எண்ணி விழிப்புடன் இருப்போம்" 80<br />என்று மாரி இயம்பிட அரசி,<br />"நன்று பொழுதும் நகர்ந்த(து); எதிர்வரும்<br />ஞாயிறு மாலை மீண்டும் கூடுவம் <br />தூயவ ரே" எனத் "தூயவ ளே! நான்<br />குறிச்சியில் நடைபெறும் கூட்டத் திற்குச் 85<br />சிறப்புரை ஆற்றச் சென்று, தங்கித்<br />திங்கள் திரும்புவேன்; திங்கள் மாலை<br />இங்கே மீண்டும் இருவரும் வருகுவம்"<br />என்று சொல்லிச் சென்று வருக என,<br />ஒன்றிய மாரி உரைத்தனன்; அரசியும் 90<br />எண்ணம் மாரிபால் இருத்தி மண்ணில்<br />கண்ணைப் பதித்துக் காலால் நடந்தனள்<br />உள்ளம் அரசிபின் ஓட விட்டு<br />மெல்ல மாரியும் நடந்தனன்; அவனை<br />நெருங்கி வந்து நின்ற ஒருவன் 95<br />சுருங்கிய நோக்குடன், "சொல்லடா தீய<br />சேரியன் தானே நீ" என வினவச்<br />"சேரியன் உண்மை தீயவன் அல்லேன்"<br />என்று மாரி இயம்பக் கேட்டுக்<br />கன்றிய கயவன் கள்வெறி மீதுற 100<br />முயர்ந்த சாதியள் ஒருத்தி யுடனெநீ<br />மறைந்து பேசி மகிழ்தல் தகுமோ?<br />இழிந்த சாதியன் உயர்ந்த எமக்கெதிர்<br />எழுந்து மோதிட எண்ணமோ? சொல் என<br />"யாரினும் இழிந்தவன்? நும்மினும் எனினே 105<br />வேறுள சிலரின் நீயிர் இழந்தவர்<br />என்பதும் உண்மை ஏற்பீர் ஆயினும்<br />என்னிலை பிறப்பால் இழிந்த தென்பதை<br />ஒப்பிடேன்" என்று மாரி உரைக்கவும்<br />"எப்படி என்னை இழிந்தவ னாகச் 110<br />சொல்வாய் உன்னைக் கொல்வேன்" என்று<br />பல்லைக் கடித்து மாரியைப் பற்றவும்<br />ஓடி வந்த மாரியின் உறவினன்<br />சாடினன் அந்தச் சாதி வெறியனைத்<br />தள்ளாடி நின்றஅச் சழக்கன் தீய 115<br />கள்ளின் வெறியுடன் கனன்று நோக்கி<br />"என்னைத் தாக்கி இழிவு செய்தனை<br />உன்னைக் கொல்லா(து) ஒழியேன் உன்றன்<br />சேரியும் விரைவில் தீக்கிரை யாகும்<br />மாரிமேல் ஆணை வைத்தேன்" என்று 120<br />குழறிச் சென்றனன் கொடியோன் அந்த<br />மாரி யம்மை அறிவளோ<br />ஊரைப் பிளக்கும் உரையீ தென்றே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2581905859839584977?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-27572311582724866322010-06-08T14:31:00.002+05:302010-06-08T14:31:57.725+05:30இயல் - 17<b> வாழ்த்த வந்தேன்</b><br />முறைப்பெண் அரசியின் முறைசார் காதல்<br />விருப்பம் அறிந்து விளக்கம் பெற்றபின்<br />இருவர் உள்ளமும் இணைவதே காதல்<br />ஒருதலைக் காதல் உயர்வா காதென<br />அறிந்தவன் ஆகலின், அழகன் தன்னுளம் 5<br />செறிந்த காதலைத் தீர்த்தனன்; அரசியின் <br />உள்ளம் கவர்ந்த ஒருவன், உயர்நெறி<br />செல்லும் இயல்பினன், செந்தமிழ் ஆர்வலன்,<br />மன்பதை காக்கும் மரபினில் என்றும்<br />தன்னலந் துறந்து தளரா(து) உழைப்பவன், 10<br />ஆதலால் அவனே அம்மான் மகளைக்<br />காதலால் மணந்து கைப்பிடித் தற்குப்<br />பெரிதும் தகுதி பெற்றவன்; அவனை<br />உரிமை உறவுடன் உடனே கண்டு<br />பேசுதல் நன்றெனப் பெருந்தகை அழகன் 15<br />மாசிலா மாரி வாழிடம் சேர்ந்தனன்;<br />ஆங்கவற் கண்ட அழகன், தன்னைப்<br />பாங்குடன் அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டனன்,<br />அகம்மலி உவகையன் ஆகி மாரியும்<br />"அகத்தினுள் வருக" என அழைத்துச் சென்று 20<br />பழமும் பாலும் பண்புடன் அளித்தனன்<br />அழகன், மாரியை ஆர்வமாய் நோக்கி,<br />"அன்பரே! நும்மை அறிந்தவர் சொல்ல<br />முன்பே அறிவேன் ஆயினும் இன்றென்<br />அம்மான் மகளாம் அரசி வாயிலாய் 25<br />உம்மை முழுமையாய் உணர்ந்தேன்; என்றன்<br />நெஞ்சில் அவளை மணக்கும் நினைவு<br />கொஞ்சம் இருந்தது; கொள்கை வழியால்<br />நீயிர் இருவரும் நெருங்கி நிற்பதும்<br />தீயரை எதிர்த்துத் தெளிந்த காதலால் 30<br />இணைந்திட உறுதி ஏற்றி ருப்பதும்<br />அறிந்தபின் அரசியை அடையும் ஆசை<br />துறந்தேன்; அறிவைத் துறந்த மாமனை<br />மறந்தேன் உண்மைந மகிழ்ந்துநும் காதலை<br />வாழ்த்திச் செல்லவே வந்தேன்; உம்மை 35<br />வீழ்த்தஎன் மாமன் விரிக்கிறார் வலையைச்<br />சூழ்ச்சி எதனையும் தொலைப்பதும் உம்மைக்<br />காத்து நிற்பதும் கடனாக் கொண்டேன்"<br />என்றழ கப்பன் இயம்பிடக் கேட்டு<br />நன்றி சொல்ல, அஞ்சலாள் வந்து 40<br />கொடுத்த மடலை விரித்து மாரி<br />படித்தனன்; "பைந்தமிழ் அன்பரீர்! வணக்கம்<br />பகுத்தறி வாளராம் மக்கள் பலர்க்கும்<br />வகுத்த உரிமைகள் வாய்த்திடல் நன்றாம்<br />இயற்கை உரிமைகள் பலவும் இழந்து 45<br />செயற்கைத் தீமையால் சீரழி வுற்று<br />வாழுந் தமிழரைக் காத்து வளர்க்கும்<br />கோளுடன் ஊர்தொறும் கூட்டம் நிகழ்த்துக"<br />என்ற கட்டளை மடலை ஏந்தி<br />நின்ற மாரி யப்பனை நெருங்கி 50<br />"ஆரிஃ(து) அனுப்பினர்?" என்றழ கப்பன்<br />ஆர்வமாய் வினவ, "அறிவியக் கத்தின்<br />தலைவராம் மாறனார் தாமிஃ(து) அனுப்பினர்<br />உலைந்த தமிழரின் உரிமை காக்கவே"<br />என்று மாரி இயம்பிட, அழகனும் 55<br />"நன்றே எதிர்வரும் ஞாயி றன்று<br />குறிச்சியில் கூட்டம் சிறப்புடன் கூட்டுவேன்;<br />நீவீர் சிறப்புரை நிகழ்த்துக" என்றே<br />ஆவல் மீதுற அழகன் வேண்டலும் <br />"நன்று நன்று வருகிறேன் நும்மூர்" 60<br />என்று மாரி இசைவு நல்கி<br />உளம்நிறை அன்புடன் ஊர்செல<br />அழகனை மாரி அனுப்பினன் உவந்தே <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-2757231158272486632?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-16856840319915346132010-06-08T12:55:00.000+05:302010-06-08T12:55:46.369+05:30இயல் - 16<b> வருண தருமம் வளைந்தது</b><br /><br />எப்படிப் பார்ப்பினும் இழிந்த தாய<br />ஒப்பில் லாமையே உயர்ந்ததென்(று) உரைக்கும்<br />வடவா ரியத்தை வணங்கி ஏற்று,<br />மடமையை நாட்டில் வளர்க்குந் தீயருள்<br />நிலக்கிழார் பெருமாள் நிகரிலார்; ஆதலால் 5<br />விலக்கத் தக்கதும் வேண்டத் தகாததும்<br />தாழ்ந்ததும் ஆகிய சாதித் தீமைதான்<br />வீழ்ந்திடா வண்ணம் விளங்கிடச் செய்வதே<br />கடன்எனக் கருதியும் மடமையைப் பிறர்க்கே<br />உடைமை ஆக்கியும் உவக்குநர் ஆகிய 10<br />அனந்த ராமனை அடைந்து, மருகனை<br />நினைத்\\ந்து சென்றதும் அவன்இவண் வந்ததும்<br />சாதிகள் இல்லை காதலே பெரிதென<br />நீதி சொன்னதும் நிரலாய்ச் சொல்ல,<br />"அன்றுநீ வந்து சென்ற பிறகுநின் 15<br />தங்கை மகனது ஜாதகம் பார்த்து,<br />நேற்றே நினைத்தேன் நிகழுமிப் படியென<br />மாற்ற முடியுமோ மகேசன் எழுத்தை?<br />ஒருமகள் ராணிக்(கு) உயர்ந்த ஜாதகம்<br />மருமகன் ஜாதகம் பாப ஜாதகம் 20<br />ஆயுசும் குறைவு அதனால் அவனை<br />நீயும் வெறுத்து நிற்பதே முறையாம்<br />பகவான் செயலால் பத்துமா தத்தில்<br />மகளுக் குரியவன் வருவான் பகவத்<br />பிரீதி யாகப் பிராமணாள் பதின்மர்க்(கு) 25<br />உரியவை செய்க" என அய்யர் உரைக்கவும்<br />"செய்கிறேன் சாமி தீயனை மறந்து<br />மெய்வகை என்மகள் மீண்டிட என்றன்<br />பண்ணையில் வேலை பார்ப்பவன்; நாளெல்லாம்<br />சொன்னதைச் செய்பவன்; தொழுதே நிற்பவன்; 30<br />மனைவி இழந்தவன்; வயது நாற்பதே;<br />எனது சாதியன்; என்மகள் கழுத்தில்<br />அவனைத் தாலி அணியச் செய்தால்<br />தவறோ சாமி? சாற்றுக" என்றே<br />பெருமாள் வினவப் பிழைநெறி காட்டும் 35<br />ஒருவராம் அனந்த ராமன் உரைத்தனர்;<br />"ஜாதி யில்லை சாமி யில்லை<br />நீதி யில்லை நியமம் ஏதும்<br />இல்லை இல்லை என்றும் வேதம்<br />சொல்வ தெல்லாம் மறுத்தும் நிற்கும் 40<br />பொல்லா தவர்கள் பூமியில் சிலர்தாம்<br />செல்வாக் குடனே திரியுமிந் நாளில்<br />ஜாதி தர்மம் காத்திடத் துடிக்கும்<br />நீதிமான் சிலரும் நின்போல் உலகில்<br />இருப்பதால் மட்டுமே இங்கு மழையைத் 45<br />தருகிறான் பகவான்; தர்ம்மே என்றும்<br />வெல்லு மாயினும் பொல்லா தாரின்<br />செல்வாக் கின்று சிறந்து நிற்பதால்<br />வற்புறுத் தாதே மகளைச் சிலநாள்<br />விட்டுப் பிடிப்பதே விவேக மாகும்; 50<br />அறிவிலார் எல்லாம் அறிவியக் கம்என<br />நெறிமுறை யின்றிப் பிழைபுரி கின்றனர்;<br />பிழைசெய் பலரும்உன் பெண்ணுக் காகக்<br />குழுமிப் பெரிய கூட்டமாய் வருவர்;<br />திட்டம் இன்றிநீ செயல்படின் உன்றன் 55<br />கட்டளை மீறிக் கயவர் துணையுடன்<br />ஓடிப் போகவும் கூடும்; பின்னர்<br />வாடிப் பயனிலை வருந்திப் பயனிலை;<br />ஆதலால் ஏதும் அறியா தவன்போல்<br />காதலுக்(கு) எதிராய்க் கபடமாய் நீதான் 60<br />நாடகம் ஆடுக; நாயினும் இழிந்த<br />மூடனை உன்மகள் முனிந்திட ஒருவழி<br />எண்ணி உரைப்பேன் ஏற்றுச் செய்க;<br />பின்னர் உனக்கொரு பீழை வராது;<br />மனம்போல் மகளை மணவினைப் படுத்தியும் 65<br />முனம்போல் ஜாதி முறைமை பேணியும்<br />வாழலாம் சொன்னதை மனதில் வைக்க<br />சூழேல் பிறவினை" என்று சொல்லிப்<br />போஎனப் பெருமாள் போக்கிய பின்னர்<br />வாஎன வந்த மனைவியை நோக்கி, 70<br />"மதுரை சென்றனை மகளைப் பார்க்கப்<br />புதுமை உண்டோ? புகல்க" என்னலும்<br />"பொல்லாங்(கு) உண்டுநும் புத்திரி ஒருவனைக்<br />கல்யாணம் செய்தனள் கழிசடை; நீரோ<br />ஊரா னுக்குப தேசம் செய்து 75<br />நேரம் போக்கி நிற்கிறீர்; ஜாதி<br />தருமம் காக்கத் தகுவழி யொன்றைப்<br />பெருமா ளுக்குப் பெரிதாய்ச் சொன்னீர்;<br />தரும நியாயம் மறந்து நம்மகள்<br />மறவன் ஒருவன் மனைவி ஆயினள்; 80<br />அத்தை என்றெனை அழைக்கிறான் அந்தக்<br />கட்டையில் போவான் கர்மம் கர்மம்;<br />பாங்கியில் பெரிய பதவியில் இருக்கிறான்<br />வாங்கும் பணத்தால் வசதியாய் இருக்கிறான்<br />பொண்ணுக்(கு) அவனும் பொருத்தமாய் இருக்கிறான் 85<br />என்ன இருந்தும் இழிந்த சூத்ரன்<br />அவன்நம் மருகன் ஆனது தகுமோ?<br />எவரும் நம்மவர் ஏற்பரோ இதனை?<br />பெற்றவள் சொல்லிப் பிதற்று கின்றேன்<br />வெற்றிலை மென்று விட்டம் நோக்கி 90<br />எதுவும் பேசா திருக்கின் றீரே<br />இதுதான் பதிலோ? இயம்புவீர்" என்ற<br />ஆம்படை யாளை அமைதிப் படுத்தி,<br />"ஏன்பதைக் கின்றாய்? ஏற்றநம் சனாதன<br />தருமத் திற்குத் தாழ்வென எண்ணிப் 95<br />பொருமு கின்றாய் புரியா தவளே<br />கோத்திரம் பார்த்துக் குலமும் பார்த்து<br />சாஸ்திரம் பார்த்து ஜாதகம் பார்த்து<br />மகளுக் கேற்ற வரனைத் தேடிப்<br />பகலும் இரவும் பலப்பல ஊர்களில் 100<br />அலைந்தேன் பலரை அணுகினேன்; நமது<br />குலத்தினர், மகளைக் கொள்ள வில்லை;<br />வரதட் சணையும் சீரு மாக<br />ஒருலட் சம்வரை உம்மிடம் இருந்தால்<br />பேசுக இன்றேல் பேசா(து) எழுகெனக் 105<br />கூசுதல் இன்றிக் கூறினர் என்பதும்<br />ஏலா மையினால் என்செய் வதென<br />நாளும் எண்ணி நலிந்தோம் என்பதும்<br />இருபதைத் தாண்டி ஒருபது வயதை<br />நெருங்கினள் மகள்என நினைந்து நினைந்து 110<br />வருந்தி நின்றோம் என்பதும் நீதான்<br />அறிந்தவள் அன்றோ? அறிந்தும் அவள்ஒரு<br />வரனைத் தானே வரித்துக் கொண்டது<br />முறையோ என்று முறையிடல் ஏனோ?<br />வருண தர்மம் வளைந்த தாயினும் 115<br />மருகன் சூத்ர மறவன் ஆயினும்<br />பெண்ணை நன்கு பேணுவன் ஆயின்<br />எண்ணி வருந்த இடமிலை; மேலும்<br />சூத்ரன் ஒருவனைத் தொடர்ந்து நம்மவள்<br />வேற்றிடம் சென்றதில் வேதனை யில்லை, 120<br />ஆத்துக் காரியாய்ச் சூத்ரப் பெண்ணை<br />ஆக்கி நம்மவன் அக்ரகா ரத்துள்<br />கொண்டு வருவதே கொடுமை; அதனை<br />என்றும் நம்மவர் ஏற்றுக் கொள்ளார்;<br />மறவ னோடு மகள்வா ழட்டும் 125<br />உறவு சொல்லி உரிமையால் அவனை<br />வரவழைக் காமல் மாதம் ஒருமுறை<br />இருவரும் அவ்விடம் இணைந்தே சென்று<br />வருவோம் கவலையை மாற்றுக" என்றனர்<br />வருண தருமம் வளர்க்க உழைக்கும் 130<br />அனந்தன்; அவர்மனை யாட்டியும்<br />நினைந்தே ஏற்றனள் நேரிதாம் என்றே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-1685684031991534613?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-40952294081951912172010-06-07T21:59:00.000+05:302010-06-07T21:59:43.862+05:30இயல் - 15<b> அம்மானுக்கு அறிவுரை</b><br />அன்னையை ஈரைந்(து) அகவை நிறையும்<br />முன்னரே இழந்தவள் முதிர்ச்சி இலாதாள்<br />பிள்ளைப் பருவப் பேதை அவள்தான்<br />உள்ளக் கவலை உறுதலா காதென<br />நாளும் நாளும் மகள்நலம் கருதிப் 5<br />பேணிப் பேணி வளர்த்தனர் பெருமாள்.<br />கேட்ட தெல்லாம் வீட்டில் நிறைத்தார்<br />துள்ளித் திரிந்தவள் சொன்னதைக் கேட்டுயர்<br />பள்ளிக் கனுப்பினர் மேலும் படிக்க<br />விழைந்தன ளென்றே விளைந்த அன்பினால் 10<br />கலைக்கல் லூரிக்(கு) அனுப்பி வைத்தனர்;<br />இன்றும் மகள்பால் இயைந்த அன்பு<br />குன்றிட வில்லை என்பதே உண்மை;<br />ஆயினும் சாதி அமைப்பால் தொற்றிய<br />நோயின் கடுமை, நோயிலா மகள்பால் 15<br />கொண்ட அன்பினும் கூடுத லாக<br />நின்றதால் மகள்நலம் நினையா ராயினர்;<br />மகளின் விருப்பை மதிப்பதோ? பலரும்<br />தகவெனச் சொல்லும் சாதியைக் காப்பதோ?<br />என்ற வினாவை எழுப்பிய பெருமாள் 20<br />குன்றிய அறிவால் கொள்கைப் பிணியால்<br />உயர்ந்த்து சாதியே ஒருமகள் காதலால்<br />உயர்வு சிதையும் உறுதியாய் என்றே<br />மாரியைச் சேரியன் என்று மறுத்தயல்<br />ஊரின்ன் சாதியால் உறவின்ன் ஆகிய 25<br />அழகனுக்(கு) அவளைத் துணையென ஆக்குதல்<br />அழகே என்னும் அறமிலா முடிவை<br />உறுதிப் படுத்திய பின்னர் இறுதியாய்<br />அறுதியிட்(டு) உரைசெய அழைத்தனர் மகளை<br />"மகளே ! உனைஎன் மருகன் அழகன் 30<br />திகழ்நன் னாளில் திருமணம் செய்திட<br />ஒப்பினன்; நேற்றவன் ஒப்புதல் பெற்றேன்;<br />எப்படி யேனும்உன் இசைவில் லாமலும்<br />நன்மணம் விரைவில் நடக்கும்; அய்யரை<br />இன்னே காண்பேன் ஏற்றநாள் அறிந்து 35<br />விரைவினில் வருவேன் வீட்டில் இரு" என<br />பெருமாள் சென்றனர். பிழையிலா அரசியும்<br />காதல் இலாமல் ஒருவரை ஏற்றுக் <br />காதல்கொள் ஒருவரைக் கைவிடல் கூடுமோ?<br />இயற்கைப் புணர்ச்சியால் இயன்ற காதலைச் 40<br />செயற்கையாய் வந்து சீரழிக் கின்ற<br />சாதியைக் காக்கச் சாக விடுதல்<br />நீதியோ? என்று நினைத்துக் கலங்கி<br />ஆறுதல் தந்தெனை அரவணைப் பார்தாம்<br />ஆர்உளர் என்றவள் அலமந்த வேளையில் 45<br />அம்மான் பேச்சில் அய்யற(வு) உற்ற<br />செம்மையன் அழகன் சேர்ந்தனன் ஆங்கே<br />தாயென அரசியைத் தாங்கும் சின்னத்<br />தாயவள் கண்டு, தனியறை யகத்துள்<br />வாடிக் கிடந்த மலரிடம், "அத்தான் 50<br />தேடி வந்துளார் தெளிவு பெறுக" என<br />முத்துக் கள்தமை முகத்தின் `அகற்றி<br />உற்ற கவலையை உள்ளத் தடக்கி<br />வந்தவள், "அத்தான் வருக" என, அவள்தான்<br />நொந்தனள் போலும்; நோயினள் போலும்; 55<br />நெஞ்சில் அவலமே நிறைந்தது போலும்<br />வஞ்சி அவட்கு வருத்தம் எதனால்<br />என்பதை அறிய எண்ணின னாகி<br />நன்றே நினைந்து நயந்து வினவினள்;<br />"இராணிஉன் முகத்தில் துயரம் ஏனோ? 60<br />பேணிய தந்தை பிழைசெய் தனரோ?<br />நெருநல் மாமன் நேரில் வந்து <br />திருமணம் பேசினர் விரைவினில் மணநாள்<br />சொல்வேன் என்று சொல்லி வந்தனர் <br />நல்லதே என்று நானுளம் மகிழ்ந்தேன் 65<br />முன்னர் ஒருநாள் உன்னை விரும்பிய<br />என்னைத் தகுதி இலான்என் றிகழ்ந்த(து)<br />எண்ணிய என்னுள் எழுந்த(து) அய்யம்<br />உண்மை அறியவே வந்தேன் உரைக்க" என,<br /> <b> </b><br /><b> (வேறு)</b><br /><br />"என்னை விரும்பினீர் பிழையிலை என்விருப்பம்<br />இன்னொருவர் பாலிருக்க எந்தைஅஃ(து) ஏலாமல்<br />என்னை உமக்களித்தால் ஏற்பீரோ? ஏற்பிரேல்<br />முன்னைத் தமிழறந்தான் முற்றாய் அழியாதோ?<br /><br />என்சாதி உயர்ந்த்துவாம் என்னுளம் கவர்ந்தவர்<br />தன்சாதி தாழ்ந்ததாம் தந்தை உரைக்கின்றார்<br />புன்சாதி காப்பதற்கே நெஞ்சம் பொருந்திநிற்கும்<br />என்காதல் மாய்க்கின்றார் இக்கொடுமை ஏற்பீரோ?<br /><br />உயர்ந்த பகுத்தறிவும் இனநலமும் பேணுகின்ற<br />உயர்ந்தவரைப் பிறப்பாலே தாழ்ந்தவர்தாம் என்கிறார்<br />உயர்காதல் வீழ்த்திடவே உமைக்கருவி ஆக்குகிறார்<br />உயர்வோநீர் ஒத்துழைத்தல்? உண்மை உரைப்பீரோ?<br /><br />காதலை அழிப்பரேல் காதலொடு நான்அழிவேன்<br />காதலொடு நான்அழியக் கருவிஎன ஆவீரோ?<br />சாதிகளை வாழவைக்கும் தந்நலத்தார், தகுதியுள்ள<br />காதலை வீழ்த்துகின்ற கயமையினை ஏற்பீரோ?"<br /> <b> </b><br /><b> (வேறு)</b><br /><br />இன்னவா(று) அரசி தன்னிலை விளக்கிச் 70<br />சொன்னது கேட்டுத் தூயவன் சொன்னான்;<br />"அன்றுனை விரும்பினேன்; அறமெனக் கருதினேன்;<br />இன்றுநீ உன்னிலை இயம்பிய பின்னரும்<br />உன்னை விரும்புவ தாக உரைத்திடும்<br />இன்னாச் சிறுமை என்பால் இல்லை; 75<br />மகளைப் போற்றலும் மகளின் மேலாய்த்<br />தகுதியைப் போற்றலும் தகுதியின் உயர்வெனச்<br />சாதியைப் போற்றலும் சாதியைச் சொல்லிக் <br />காதலைக் கோறலும் காதலைக் கொல்ல <br />எம்முடி வேனும் ஏற்கத் துடிக்கிறார் 80<br />அம்மான் என்பதை அறிந்தேன்; யானோ<br />செந்தமிழ் அறமுணர் திறத்தினேன் ஆதலால்<br />எந்த நிலையிலும் இயற்கையின் இயன்ற<br />உன்பெருங் காதற்(கு) ஊறு செய்யேன்;<br />என்னரும் மாம னிடத்தும் உன்னிலைக்கு 85<br />ஆதர வாகப் பேசுவேன்; அவர்உன்<br />காதலை மறுத்துக் கடுஞ்சொற் கூறிடின்<br />அவரை எதிர்ப்பேன்; அவருடன் நிற்கும் <br />எவரையும் எதிர்ப்பேன்; இருவீர் தமையும்<br />இணைப்பேன் உறுதி; இனியவ ளேநீ 90<br />துணையெனக் கண்ட தூயவர் யாவர்?<br />விரும்பினால் சொல்க" என, விரைந்த காற்றினால்<br />கருமுகில் விலகிய கதிரொளி நிலவென<br />விளங்கிய முகத்தினள் விருப்பம் மீதுற,<br />"உளங்கவர் தலைவர்இவ் வூரினர்; தமிழின 95<br />நலமே விரும்பியும், நலம்பெறத் தடையென<br />நிலவும் சாதி மதங்களைச் சாடியும்<br />அறிவு புகட்டி அரும்பணி யாற்றிடும்<br />திருமாற னாரொடு சேர்ந்து பழகியும்<br />வாழ்ந்து வருபவர்; மடமை யாளரால் 100<br />தாழ்ந்த பிறப்பெனச் சாற்றப் படுபவர்<br />மாரி யப்பன் அவர்பெயர்" என்னலும்<br />"மாரி யப்பனோ! மகிழ்ச்சி; அவர்தமை<br />நேரில் அறிந்திலேன்; நிறைகுடம் என அவர்<br />சீரினைப் பிறர்சொலத் தெளிவாய் அறிந்துளேன்; 105<br />அறிவியக் கத்தின் அருந்துணை ஆய<br />இருஙரும் வாழ்வில் இணைதல் ஏற்றதே;<br />மாரி யப்பனை மாலையிற் கண்டு<br />கூறுவன் வாழ்த்(து) எனக் கூறினன் அழகன்.<br />திரும்பி வந்த பெருமாள், மருகனை 110<br />விரும்பி நோக்கி, விருப்புடன் மகளையும்<br />கண்டு, நெஞ்சில் கலக்கமும் மகிழ்வும்<br />கொண்டு மகளைக் கூர்ந்து நோக்கி,<br />"அன்புறு பகளே அத்தா னுக்குத்<br />தண்பண் டங்களும் தீஞ்சுவை நீரும் 115<br />தந்தனையோ?" எனத் தருவேன் என்று<br />சென்றனள், "மருக ! திருமண நாளை<br />அறிந்திட விரும்பி அய்யரைக் காண<br />விரைந்தேன் அவர்தாம் வீட்டில் இல்லை.<br />வந்ததும் சென்று மணநாள் அறிந்து 120<br />வந்து சொல்வேன் மற்றது வரையில்<br />இருந்து செல்க" என இயம்பி, "இராணிபால்<br />கலந்துரை யாடினை; கருத்தால் இசைந்து<br />மகிழ்தன ளோ? என, வந்த மகளும்<br />"மகிழ்ந்தேன், அத்தான் வருகையால்" என்றனள். 125<br />"எனக்கும் மகிழ்ச்சியே இன்று வராவிடின்<br />நினைப்பருந் தீமை நிகழ்ந்தே இருக்கும்"<br />என்றழ கப்பன் இயம்பிடக் கேட்டு<br />"நன்றே நடக்க நானிருக் குங்கால்<br />தீமை என்" எனத் திகைத்தே வினவ, 130<br />"மாமா! சொல்வேன் மகளும் விரும்பினால்<br />மறுப்பிலை அவளை மணக்க என்றேன்;<br />விருப்பம் மகட்கும் இருப்பது போலச்<br />சுருக்கமாய்ச் சொன்னீர்; சொன்ன(து) உண்மையொ?<br />விரும்பினேன் இராணியை; வேறொரு வரையிவள் 135<br />விரும்புதல் இன்று விளம்பிடக் கேட்டேன்<br />ஒருமகள் விருப்பமே உயர்வெனக் கொண்டு<br />திருமணம் நிகழ்த்திச் சிறப்பினைப் பெறுக;<br />மறுப்பிரேல் தீமை வந்தே தீரும்"<br />இன்னவாறு அழகன் இயம்பிடக் கேட்டவர், 140<br />"என்னடா சொல்கிறாய்? இழிந்த பிறப்பினன்,<br />சேரியன், அந்த்த் தீயவ னுக்கோ<br />ஊரினில் தகுதியால் உயர்ந்த என்னை<br />மாமனாய் ஆக வழியுரைக் கின்றாய்?<br />மாம னிடத்தில் மானம் உள்ள 145<br />மருகன் பேச்சோ? மடையன் பேச்சோ?<br />தருகிறேன் பெண்ணைத் தகுதிக் குறைவும்<br />பெரிதலை என்றும் சாதியே பெரிதெனக்<br />கருதியும் உன்னைக் கண்டு பேசினேன்<br />உனக்கு விருப்பம் இல்லையேல் உரைக்க; 150<br />எனக்கு தெரியும் எல்லாம்; எனக்கே<br />அறிவுரை சொல்வையோ? ஆணவ மோ? என<br />நெறிமுறை பிறழ்ந்து நீடு பேசலும்<br />"சேரியன் என்றும் தீயவன் என்றும்<br />கூறுதல் முறையோ? கூறுக" என்றவன் 155<br />மொழிந்தது கேட்க விழைந்தில ராகி<br />"ஒழிகநீ எனக்கும் உனக்கும் இன்றுடன்<br />அறுந்தது உறவு" என அறைந்தது கேட்டுத்<br />"திருந்திட மாட்டீர்; நுமைத்திருத் தாமல்<br />இருந்திட மாட்டார் அறிவியக் கத்தார்; 160<br />திருந்திய நும்மை இராணியின் திருமண<br />விழாவிற் காண்பேன் இராணி! நீ<br />அழாதே" என்றவன் அகன்றனன் விரைந்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-4095229408195191217?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-43054325257142436532010-06-07T17:21:00.000+05:302010-06-07T17:21:01.035+05:30இயல் - 14 அழகனும் அம்மானும்<br /><br />சந்தனப் பொதிகைக் குன்றினைச் சார்ந்ததும்<br />செந்தமிழ் வளர்க்கும் இன்றமிழ்ப் புலவரைத்<br />தன்னகத்(து) அடக்கிய தருக்குடன் நிற்பதும்<br />அன்பகம் நல்ல அறிவகம் ஈதெனப்<br />பண்புளோர் உரைக்கும் பான்மைத் தாயதும் 5<br />வண்புகழ் ஈட்டுநர் மகிழ்ந்து வாழ்வதும்<br />சமயப் பிரிவும் சாதிப் பிரிவும்<br />அமையப் பெற்றதே ஆயினும் அவற்றால்<br />ஏற்றத் தாழ்வும் இகலும் இன்றிப்<br />போற்றத் தகுமொரு பொதுமை கொண்டதும் 10<br />குடிப்போர் ஊரின் குடியலர் என்றே<br />அடித்து விரட்டும் அறம்நிலைத் திருப்பதும்<br />கோவிலில் ஆடு கோழிகள் கோறலும்<br />தீவினை வளர்த்துச் சிறுமை சேர்க்கும்<br />ஆட்டமும் பாட்டும் ஆண்டவன் பெயரால் 15<br />நாட்டலும் தவிர்த்து நன்னெறி காப்பதும்<br />குறையோ குற்றமோ கூடினால் முறைசெய<br />அறங்கூ றவையம் அமைந்தி ருப்பதும்<br />பொருநை என்னும் பொதிகை வராவால்<br />பெருமை பெற்றுப் பெருவளம் செறிவதும் 20<br />புரட்சிக் கவிஞர் பெயரால் மன்றம்<br />நிறுவி அவர்வழி நின்று நெடும்புகழ்<br />கொண்டது மாகிய குறிச்சி என்னும்<br />தண்டலை சூழ்ந்து தழைத்த ஊரினில் <br />அறிவர் எனத் தகும் சித்தர் அருளிய 25<br />செறிவுடை மருத்துவம் செய்யும் ஒருவன்;<br />உடற்பிணி யோடு வருவோர்க்(கு) உற்ற<br />மடமைப் பிணியும் மாற்றும் மாண்பினன்;<br />பெற்றோர் இழந்தவன்; ஊரினர் அனைவரும்<br />உற்றார் என்றே உரைக்கும் உளத்தினன்; 30<br />புரட்சிக் கவிஞர் மன்றத் தலைமைப்<br />பொறுப்பினை ஏற்றுச் சிறப்பினைப் பெற்றவன்;<br />அழக்கப் பன்எனும் அருந்தமிழ்ப் பெயரென்;<br />பழகுதற் கினியன் பலநா ளாக<br />முறைப்பெண் இராணியை முறையுடன் மணக்க 35<br />விருப்பம் உளத்தே மிக்க்கொண் டிருப்பவன்;<br />ஒருநாள் நாவலூர் சென்று உரிமையால்<br />பெருமா ளித்தில் பேசினன். பெருமாள்,<br />"எங்கை மகன்நீ எனினும் உன்னிலை<br />இங்குள தகுதிக்(கு) ஈடோ? உனது 40<br />நாலு குறுக்கமும் நாடிப்பார்த்(து) ஈட்டும்<br />நாலு காசும் என்கால் தூசே<br />இந்த நினைப்பை ஏந்திக் கொண்டுநீ<br />எந்த நாளும் இங்கு வருதல்<br />ஒழிக" என வெறுப்புடன் உரைத்தனர்; அந்த 45<br />இழிவினால் உள்ளம் இடிந்த தாயினும்<br />இவர்தம் பண்பிது இராணிதான் எந்த்த்<br />தவறும் இலாதாள் தக்க வேளையில்<br />முறையாய் அவள்பால் மூண்ட காதலை<br />அறிவிப் பேன்எனை அவளும் விரும்பினால் 50<br />எதிர்ப்பை எதிர்ப்பேன் பொறுப்பேன் அதுவரை<br />என்று திரும்பி இருந்த அழகனைச்<br />சென்று காணச் செருக்கினர் பெருமாள்<br />குறிச்சியை அடைந்து குறுகினர்மருந்தகம்<br />வெறிச்சென் றிருந்தது வெளியிலும் உள்ளும் 55<br />ஒருவரும் இலாமையால் உண்மை அறியத் <br />தெருவினில் சென்ற ஒருவரை விளித்து,<br />"மருத்துவர் எங்கே? அவர்தம் மாமன்;<br />கருக்கினில் கன்டு தொலைவில் உள்ள<br />ஊர்செல வேண்டும் உதவுக" எனலும் 60<br />"ஊர்ப்பொது மன்றில் ஒருவிழா; மருத்துவர்<br />அங்கிருக் கின்றனர் அய்ய! வருக<br />தங்களை அவர்பால் தக்க வாறு<br />சேர்ப்பேன்" என்றவர்ப் பின்னே சென்றார்.<br />ஊர்பொது மன்றின் உயர்மே டையினில் 65<br />அழகப் பன்அவைத் தலைமை ஏற்று<br />விழாவினை நடத்தும் மேன்மை கண்டும்<br />மருமகன் ஊரார் மதிக்கும் வண்ணம்<br />பெருமை யுடன்திகழ் பெற்றி உணர்ந்தும்<br />அகத்தின் ஒருபால் அரும்பிய மகிழ்ச்சியை 70<br />முகத்தில் தேக்கி முறுவல் காட்டிச்<br />சீருடன் மருமகன் திகழ்ந்திடத் தன்மகள்<br />சேரியை விரும்பிய சிறுமையை நினைந்து<br />நிலக்கிழார் பெருமாள் மேடையை நெருங்கிக்<br />கலக்கமோ(டு) அங்குக் காத்து நின்றவர் 75<br />மருகன் சொன்ன வணக்கம் ஏற்றபின்<br />ஒருபால் மேடையில் உவகையோ(டு) அமர்ந்தனர்.<br />இருபா லவரும் இணைந்தும் தனித்தும்<br />திருவிழாச் சார்ந்த சிறப்பெனச் சீரிய<br />ஆடலும் பாடலும் அளித்தபின் மகளிர் 80<br />கூடி ஆடினர் கும்மி பாடியே:<br /><br /> (வேறு)<br />"கும்மியடி பெண்ணே கும்மியடி நல்ல<br />கொள்கை விளங்கிடக் கும்மியடி<br />நம்மை அடிமைப் படுத்திடும் தீமைகள்<br />நாட்டைவிட் டோடட்டும் கும்மியடி<br /><br />ஆணுக்குப் பெண்கள் அடிமையென் றேமநு<br />ஆக்கி வைத்தவோர் அநீதியினைப்<br />பேணிப் புரப்பவர் யாரெனி னும்அவர்<br />பேதைய ராமென்று கும்மியடி<br /><br />வந்த மதத்துடன் வந்த வடமொழி<br />வாலாட்டம் இன்னுமிங் கோயவில்லை<br />செந்தமிழ் நாட்டினர் சேர்ந்து விரைவினில்<br />தீர்த்திடு வோமென்று கும்மியடி<br /><br />செந்தமிழ் நாட்டினை ஆளவே றோர்மொழி<br />தேவியில் லையென்றி கும்மியடி<br />எந்த மொழியினும் ஏற்றம் உடையதாம்<br />எங்கள் தமிழென்று கும்மியடி<br /><br />தில்லியி லேதமிழ் நாட்டின் கடிவாளம்<br />சிக்கியி ருப்பது சிக்கலன்றோ<br />நல்லுரி மைபெறத் தக்க வழியினை<br />நாடிடு வோம்என்று கும்மியடி<br /><br />மூடப் பழக்க வழக்கம் அனைத்தையும்<br />மூளும் அறிவின் துணைகொண்டே<br />ஓட விரட்டிட ஆண்களும் பெண்களுப்<br />உறுதிகொள் வோமென்று கும்மியடி<br /><br />புரட்சிஎனுஞ் சொல்லின் பொருளு ணர்ந்தேஉயர்<br />புரட்சிக் கவிஞர் வழிநடந்தே<br />மிரட்சி அகற்றித் தமிழ்மாந் தர்தமை<br />விழிக்கச்செய் வோமென்று கும்மியடி"<br /> (வேறு)<br /><br />கும்மிப் பாட்டு ஆட்டமும் முடிந்தபின்<br />செம்மை சான்ற சிற்றுரை நிகழ்த்தி<br />நிறைந்த்து விழாவென எழுந்தழ கப்பன்<br />நடந்ததை மறந்து நற்பண் புடனே 85<br />அம்மான் தம்மை அழைத்துக் கொண்டு<br />தன்மனை வந்து பால்பழம் தந்தபின்<br />என்னைநும் வரவு? எனப் பெருமாள் இயம்பினர்;<br />"என்மரு மகனே! முன்னர் ஒருமுறை<br />பெண்கேட்டு வந்தாய்; பேதையேன் பிழைபட 90<br />உன்னைப் பேசி ஊறு செய்தேன்<br />என்மகள் உன்புகழ் இன்றெனக்(கு) உரைத்தனள்<br />என்பிழை பொறுத்தும் இன்பமே நினைத்துமென்<br />மகளை மணந்து வளமுடன் வாழ்க" என<br />அம்மான் உரைக்கவும் அழகனாம் உள்ளச் 95<br />செம்மையன் சிறிதே திகைத்தனன்; ஆயினும்,<br />அகத்தில் அரசிபால் அரும்பிய காதல்<br />சிறந்தே உளத்தில் நிறைந்து நின்றதால்<br />மலர்ந்த முகத்துடன் மாமனை நோக்கி <br />"என்னை இராணியும் ஏற்பனள் ஆயின் 100<br />பின்னை ஒருதடை பேசுதற்(கு) இலை" என<br />மருமகன் சொல்லவும் மாமனார் மகிந்து<br />"வருகிறேன் விரைவில் மணநாள் உரைப்பேன்"<br />என்று கூறி ஏகினர்; அவர்தம்<br />அன்றைய நடத்தையை அய்யுற் றதனால் 105<br />சென்றனன் மறுநாள் அரசியைக்<br />கண்டு பேசுதல் நன்றெனக் கருதியே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-4305432525714243653?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-47873925744917292372010-06-06T10:20:00.000+05:302010-06-06T10:20:09.715+05:30இயல் - 13<b> வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த வளர்மதி</b><br /><br /> கவிந்த காரிருள் கடுகி ஓடிடச்<br />சிவந்துகீழ் வானில் செங்கதிர் பரப்பி<br />இளங்கதிர் மண்டிலம் எழுந்து பகல்செய<br />வளங்கெழு நாவலூர் மலர்ந்தது; நாளும்<br />நல்லதே செய்யும் ஞாயிறு கண்டு 5<br />புள்ளினம் ஆர்த்து நல்வர(வு) இயம்பின<br />கழனியை நோக்கிக் கடமை மறவா<br />உழவர், மாடுகள் ஓட்டிச் சென்றனர்;<br />வணிகர் தத்தம் பணிகளைத் தொடங்கிட<br />அணியணி யாய்ச்சென்(று) அங்காடி திறந்தனர்; 10<br />முனிவில ராக இளையர் பலரும்<br />நனிதமிழ்க் கல்வியை நாடின ராகிக்<br />கல்விக் கூடம் கடுகினர்; கல்விச்<br />செல்வம் வேண்டாச் சிறுமையர் சிலர்தாம்<br />ஊரைக் கெடுக்கவும் உட்பகை வளர்க்கவும் 15<br />சீரைத் தொலைக்கவும் தெருக்களில் திரிந்தனர்;<br />கோவில் திடலில் கூடிச் சிலர்தாம்<br />நாவில் வந்த நலமிலாச் சொற்களைக்<br />குறியின்றி வீசிக் கொட்டம் அடித்தனர்;<br />அறிவினர் தத்தம் கடமை யாற்றினர்; 20<br />மகளிர் மன்றத் தலைவியாம் வளர்மதி<br />அகம்நிறை அன்புடன் அரசியின் இல்லம்<br />புகுந்தனர்; ஆங்கே பொற்புடை அரசி<br />புகைசேர் ஓவியம் புழுதியும் படிந்தென<br />நிலத்திற் கிடந்ததால், நெஞ்சு நடுக்குறக் 25<br />கலக்கம் உற்றுக் கைகளால் பற்றி<br />எழுகென அரசி எழுந்தனள்; கடலில்<br />விழுந்தோன், தன்னை மீட்க வந்த<br />கலத்தினைக் கண்டுளம் களிப்பது போல,<br />நிலத்திற் கிடந்தவள், நேரில் வந்த 30<br />வளர்மதி கண்டதும் வாட்டம் விலகிட,<br />உளம்நிறை காதற்(கு) ஊறு நேர்ந்த்தும்<br />தந்தையின் செருக்கும் தலைவர் மாறனார்<br />வந்த்தும், தந்தை மடமை மீதுறத்<br />தலைவரைப் பழித்துப் தகாதன பேசி 35<br />அலமரச் செய்த்தும் அத்தை மகனை<br />அழைத்து வருவேன் அவனை வலிந்து<br />கழுத்தில் தாலி கட்டவைப் பேன்என<br />வஞ்சினம் உரைத்துச் சென்றுள தந்தையின்<br />வஞ்சனை வலையில் மாட்டிய நிலையில் 40<br />உய்வகை அறியா(து) உழல்வதும் உரைத்து<br />மெய்வகை அன்பு மேவிய அன்னையை<br />ஏக்கமும் ஆர்வமும் இருவிழி சேர்த்துப்<br />பார்க்கும் மகெவனப் பார்த்த அரசியின்<br />கண்ணீர் மாற்றிக் கனிவுடன் நோக்கி, 45<br />"எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்திட நெஞ்சில்<br />திண்ணிய ராதல் சிறப்பென வள்ளுவர்<br />சொன்னதை மறந்து சோர்ந்திடல் நன்றோ?<br />மாறனார் இசைவும் மாரியின் உறுதியும்<br />சீரியோர் துணையும் சேர்ந்து நின்றுஉன் 50<br />காதலை வாழ்த்திடக் காத்துநிற் கின்றன;<br />ஆதலால் நுந்தையின் அடக்கு முறைக்கே<br />அஞ்சி நடுங்குதல் அழகல; நீயும்<br />நெஞ்சில் துணிவுடன் நிற்க" என உரைத்த<br />வளர்மதி, மேலும் வகுத்துரை செய்தனர்; 55<br />"இளமையில் யானோர் ஏந்தலைத் துணையாய்<br />அடைய விரும்பினேன்; அவரும் விரும்பினர்;<br />தடைபல நேர்ந்தன; தாழ்த்தப் பட்டவள்<br />யான்என அறிவாய்; என்னுளம் கவர்ந்தவர்<br />மேனிலைச் சாதியர்; எம்மிடை விளைந்த 60<br />காதலை ஏற்கும் கருத்தில ராகித்<br />தீது சேர்இரு திறத்தினர் தாமும்<br />அல்லல் விளைத்தனர்; ஒருநாள் கரும்புக் <br />கொல்லை வழியே கல்லூரி சென்ற<br />என்னை வளைத்தனர்; இருங்கழி கொண்டே 65<br />உன்னைத் தொலைத்தோம்என்னக் கூவித் <br />தலையில் தாக்கித் தள்ளினர்; என்றன்<br />நிலையினை உணர்ந்தென் நெருங்கிய கேளிர்<br />இவனால் விளைந்த(து) இவட்(கு) இந் நிலையெனத் <br />தவறாய் எண்ணியென் தலைவரைச் சூழ்ந்து 70<br />நையப் புடைத்து நடுத்தெரு எறிந்தனர்;<br />பையப் புகைந்த சாதிப் பகையெனும்<br />நெருப்புக் கனன்றது; செருக்களம் ஈதெனத்<br />தெருக்கள் ஆயின; தீமைகள் பொருதன;<br />என்னுயிர் கலந்த இறையை வேற்றூர் 75<br />கொண்டு சென்று கொடுமை விளைத்தனர்.<br />ஒருத்தியை அவரோ(டு) இணைத்து விட்டால்<br />திருத்தலாம் என்று திட்டம் வகுத்துச்<br />சாதி நிலையில் தக்கவள் என்றொரு<br />பேதையை அவர்முன் பிடித்து நிறுத்தி 80<br />'மனைவி இவளே மறுப்பில் லாமல்<br />புனைக தாலி' என்று புகலவும்<br />தாலியைக் கையில் தாங்கிய அவர்தாம்,<br />"மாலையிட் டாலுமென் மனைவிநீ இலைஎன்<br />உள்ளம் கவர்ந்தனள் ஒருத்தி எனைஇக் 85<br />குள்ள நெஞ்சினர் வெல்லுதல் அரிதே<br />அவளே எனக்கு மனைவி என்னிலை<br />தவறெனச் சொல்வையோ சாற்றுக" என்னலும்<br />"இவர்இது செய்தனர்; எனக்கு நும்நிலை<br />எவரும் இயம்பிட வில்லை; இங்குளோர் 90<br />அனைவரும் அறிக அறிவிக் கின்றேன்<br />நினைப்பருந் தீமை நிகழ்த்திடத் துணிந்த<br />தீயரே! உங்கள் சிறுமை தீர்த்துத்<br />தூயராம் இவர்க்குத் துணையா யிருப்பீர்;<br />அடக்கு முறைக்கும் அச்சுறுத் தற்கும் 95<br />அடங்குதல் இன்றி அவர்நிலை சொன்னதால்<br />உண்மை யறிந்தேன் உறுதுயர் தவிர்த்தேன்<br />நன்மையே என்றும் நாடுக பெரியீர்!"<br />என்றவள் சொல்லிச் சென்றபின் ஆங்கே<br />நின்றோர் என்னுளம் நிறைந்தவ ரிடத்து"நீ 100<br />எண்ணும் வண்ணம் ஏதும் நடைபெறத்<br />திண்ணமாய் ஒப்போம் செத்தொழிந் தாலும்"<br />என்றுரைத் தனராம் ! எனைப்பெற் றோரும்<br />"கொன்றிடு வோம்உன் கொள்கை விடுக" எனகெ<br />"காதலைக் கொல்லக் கருதுவீ ராயின் 105<br />சாதலும் நன்றுநான் தளரேன் உறுதியில்<br />அறிக நீயிர் என(று) அறைந்தேன்; சிலநாள்<br />நிறைந்தபின் ஒருநாள் நெஞ்சினர் விடுத்த<br />மடலிற் கண்ட இடம்சென் றடைந்தேன்<br />உடலின் பிரிந்த உயிரென அவர்தாம் 110<br />எனைவர வேற்றார்; இணையிலாப் பெரியார்<br />நினைவினைக் கொன்கையை நெஞ்சில் தேக்கிய<br />சிலரொடும் பதிவகம் சென்று பதிந்து<br />நலமுறு துணைஎன நாவலூர் வந்தோம்<br />உற்றார் எதிர்ப்பும் ஊரார் எதிர்ப்பும் 115<br />முற்றுப் பெற்றன; முறையாய் இருவரும்<br />தொடங்கினம் இல்லறம்; தொலைப்போம் என்றவர்<br />அடங்கினர்; பின்னர் அவர்களும் எம்மை<br />ஏற்கும் வண்ணமும் போற்றும் வண்ணமும்<br />மாற்றா உளத்துடன் வாழ்ந்த காலை, 120<br />அயல்மொழி இந்திவல் லாண்மையை எதிர்த்துப்<br />புயலென என்னவர் போர்க்களம் புகுந்தார்;<br />குண்டுகள் துளைத்தன; கொள்கை முழங்கிக்<br />கண்டவர் கலங்கிடக் களத்திலே வீழ்ந்து<br />மண்ணுக்கு உடலை வழங்கினர்; உயிரை 125<br />என்னுள் வைத்தார்; இன்றும் அவர்தாம்<br />ஏற்றுப் போற்றிய ஈடிலாக் கொள்கையை<br />ஏற்றுக் கொண்டும் என்னவர் எனக்குத்<br />தந்த ஒருமகள் தமிழர சியுடன்<br />சிந்தையில் நினைவைத் தேக்கியும் வாழ்கிறேன்" 130<br />இன்னணம் வளர்மதி தன்வர லாற்றைச்<br />சொன்னது கேட்டுத் துயரம் குறைந்து<br />"தாயே ! எனக்கு தாயிலை அறிவீர்<br />தாயே போலுந் தகவினால் என்துயர்<br />நீக்கினீர் நெஞ்சத் தவரைத் துணையென 135<br />ஆக்குதல் நும்கடன்" என்ற அரசியைத்<br />தகவுடன் நோக்கித் "தளர்ந்திட வேண்டாம்<br />அகத்தில் உறுதி அகலப் பெறாமல்<br />நீயும் மாரியும் நிற்பிரேல் எவர்தரும்<br />நோயும் துன்பமும் நுமையணு காது" என 140<br />உரைத்த காலை உளத்தில் அன்பொடும்<br />நிறைத்த நீர்மோர்க் குவளை இரண்டொடும்<br />வந்தவள் தன்னை வளர்மதி கண்டு<br />சிந்தை மகிழ்ந்து "சின்னத் தாயே !<br />இங்குநீ இருத்தல் ஏற்றதே" என்னலும் 145<br />பொங்கும் உணர்வுடன் புகன்றனள் அரசி<br />"அன்னை இலாமலும் அத்தன் இருந்தும்<br />அன்பு பெறாமலும் அலமரும் என்னைக்<br />கனிவுடன் காத்துக் கடமையின் வழாமல்<br />இனியவே செய்யும் இன்றுணை இவர்" என 150<br />வளர்மதி மகிழ்ந்து மற்றவள் தன்னை<br />உளமார வாழ்த்தி உறுதுணை ஆகெனச்<br />சின்னத் தாயும் சிறுநகை செய்து<br />"கண்ணைப் போலக் காப்பேன்" என்றனள்.<br />வளர்மதி விடைபெற, அரசி 155<br />தளர்ச்சி நீங்கித் தளிர்த்தனள் அகத்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-4787392574491729237?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-43011978092252955632010-06-04T18:08:00.000+05:302010-06-04T18:08:52.388+05:30இயல் - 12 <b> கலந்துரையாடல்</b><br /><br /><br />இறங்கிய இருளை விரட்டி இருளால்<br />உறங்கிக் கிடந்தோர் உறக்கம் கலைக்க<br />எழுந்து வந்த இளங்கதிர் வீச்சால்<br />எழுந்த மாந்தருள் எண்ணற் றவர்தாம்<br />ஏற்பன விடுத்(து) ஏ லாதன செய்வதும் 5<br />ஆற்றல் இலாரை அழிப்பதும் ஒழிப்பதும்<br />கடமை மறந்து காலங் கழிப்பதும்<br />மடமையை எங்கும் வளர்ப்பதும் கண்டுளம்<br />வெந்து கதிரவன் விண்ணின் உச்சியில்<br />வந்து நின்று வருந்திச் சென்று 10<br />மேற்கு மலையின் மீ மிசை ஏறித்<br />தோற்றேன் என்று சொல்லிக் கடலுள்<br />வீழ்ந்த மாலை வேளையில், தமிழில்<br />ஆழ்ந்த புலமையும் அறிவு நலமும்<br />வாய்ந்த மாறனார் மாரியின் இல்லம் 15<br />போந்தனர்; மாரியும் புகழின் வடிவை<br />அறிவொளி பாய்ச்சி அகவிருள் நீக்கிடும்<br />பெரியரைக் கண்டு பெற்றியின் வணங்கி,<br />அன்னையைத் தந்தையை ஆர்வம் மீதுற<br />வம்மெனக் கூவி வணங்கச் செய்து, 20<br />"கூறுமின் அய்ய ! கொள்கைக் குன்றே!<br />ஊரினில் உற்றார் உறவினர் நலமோ?"<br />என்ற மாரிக்(கு) ஏற்புற இசைத்தபின்,<br />"நன்று தம்பி! நான் இன்று பிற்பகல்<br />வேளையில் அரசியின் வீடு சென்று 25<br />பீழை விளைக்கும் பெருமாள் கண்டுநும்<br />மகளை மாரியின் துணையாய் ஆக்குக<br />புகழே விளையும் பொல்லாங்(கு) இலைஎனக்<br />கூறிடக் கேட்டுக் கூர்அறி(வு) இல்லார்<br />கூறிய கொடுமொழி கூறுதற்(கு) இல்லை" 30<br />என்று மாறனார் இயம்பிடக் கேட்டுப்<br />பொன்றிய மாரி யப்பன் புகன்றனன்;<br />"அய்ய! தமிழ்ப்பகை அழிக்கவும் தமிழினம்<br />உய்யவும் நல்வழி காட்டும் உரவோய்!<br />எளியேன் பொருட்டு வலியரைக் கண்டு 35<br />பழியுரை ஏற்றினிர் அழியும்என் நெஞ்சு" என<br />மாரி வருந்தி உரைத்திட, மாறனார்<br />கூறினர்: "மாரி! நீ கூறுமா(று) இல்லை;<br />பெருமாள் என்னும் ஒருவரே நம்மை<br />மறுப்பவர் எனநீ மயங்கிட வேண்டாம் 40<br />அவரைப் போன்றே அறியா மையினால்<br />தவறுவோர் பலர்நம் தமிழனத் துள்ளனர்<br />மரத்தின் பின்னே மறைந்து நின்று<br />மறத்தை ஆரியம் மாய்க்குமென் பதையும்<br />மாய்த்தபின் அஃதே மாண்புறு செயல்என 45<br />ஆக்குமென் பதையும் ஆரியப் புனைவால்<br />அறிந்துளோம்; இன்றும் அறமிலாச் சாதிப்<br />பிரிவெனும் தீமையின் பின்னே நின்று<br />நமருள் மூடரை நம்முன் நிறுத்தித்<br />தமிழரைத் தமிழரே தாக்கிடக் கண்டு 50<br />நகைசெய் ஆரியக் கள்வரே நந்தமிழ்ப்<br />பகைஎன அறிக; பைந்தமிழ் மறவரை<br />ஒன்று திரட்டுதல் ஒன்றே அப்பகை<br />வென்றிடும் வழிஎன விளம்பினர். மேலும்<br />"அறிவன ராயநாம் ஒருபால்; ஆரிய 55<br />நெறியைப் போற்றும்நம் இனத்தவர் ஒருபால்;<br />எனிரு பாலர் இடையே எழுந்த<br />இனநலப் போர்தான் இங்கு நடப்பதாம்<br />இருதிறத் தார்நின்(று) எதிர்க்கும் போரில்<br />இருவரும் வெல்லுதல் இயலா(து); ஆயினும் 60<br />ஓரின மக்களே உடமிற்றுமிப் போரில்<br />ஈரணி தாமும் வெற்றி ஈட்டவும்<br />களத்தில் வராமல் கரந்து நின்று<br />குழப்பம் செய்பகைக் கூட்டம் வீழ்த்தவும்<br />அறிவியக் கத்தார் அனைவரும் செய்தற்(கு) 65<br />உரியதே செய்கிறேன் உயர்கடன் ஈது" என<br />மாறனார் உரைக்கவும் மாரியின் அன்னையார்<br />சீருடன் வழங்கிய தேனமு தோடு<br />சிறுமலைப் பழமும் தேன்குழல் முறுக்கும்<br />மறுத்தல் இன்றி விருப்புடன் உண்டபின் 70<br />வெல்சுவை நீரும் விரும்பிப் பருகிச்<br />செல்லலாம் ஊர்க்கெனத் திருமாற னார்தாம்<br />எழுந்திட, "அய்ய! இரவினில் இங்கொரு<br />கலந்துரை யாடலில் கலந்திட வேண்டும்"<br />என்ற மாரி யப்பனின் விருப்பம் 75<br />நன்றென மாறனார் இசைவு நல்கினர்.<br />இரவினில் மாரியின் இல்முன் பலரும்<br />உறவினர் போல உவந்து கூடினர்.<br />மகளிர் பலருடன் வளர்மதி அம்மையும்<br />அகம்மலி மகிழ்வுடன் அங்கு வந்தனர்; 80<br />வந்தோர் தம்மை மகிழ்வுடன் நோக்கிச்<br />செந்தமிழ்த் தலைவராம் சீரிய மாறனார்,<br />"அன்னையீர் 1 பெரியீர்! அனைவரும் வம்மின்<br />என்னை அறிந்தோர் அறியா தார்எனும்<br />பலரும் வந்துளீர் பன்னா ளாக 85<br />வளரும் அய்யம் உளதெனில் மறைத்தல்<br />வேண்டாம் வினவுக" என்றலும் வளர்மதி,<br />"தீண்டா மையெனும் தீமை நாட்டில்<br />அரும்பிய தெப்படி? அழித்தல்எப் படி?" எனப்<br />பெரும்புகழ் மாறனார் பேச லுற்றார்; 90<br />"வந்த வடவர் மயக்கும் நெறிகளால்<br />இந்த நிலத்தில் இறைவன் படைப்பில் <br />பிறப்பால் நாங்கள் பிறர்க்கெலாம் மேலாம்<br />சிறப்புடை வேந்தரும் சிறியர் என்றனர்;<br />வேதியர் கூற்றை வேந்தரும் மாந்தரும் 95<br />தீதுண ராமல் சிறப்பென ஏற்றனர்;<br />மறுத்து நின்றவர் ஒறுக்கப் பட்டனர்;<br />ஒறுக்கப் பட்டவர் ஒடுக்கப் பட்டனர்;<br />ஒடுக்கப் பட்டவர் ஊரினுள் நுழைவது<br />தடுக்கப் பட்டனர் தாழ்த்தப் பட்டனர்; 100<br />நால்வரு ணத்துளும் கீழவர் அவர்என<br />மேல்வரு ணத்தார் விளம்பி, அவர்களைத்<br />தொட்டால் தீட்டு ஒட்டும் என்றனர்;<br />கெட்ட தமிழரும் கேட்டுக் கொண்டனர்;<br />ஆண்ட வேந்தரும் ஆரியர்க்(கு) அழிந்ததால் 105<br />தீண்டாமை வந்த(து) இத் தீமை ஒழிந்திடத்<br />தாழ்ந்தவர் எனத்தமைத் தள்ளி வைத்து<br />வீழ்த்திய நெறிகளை விட்டு விலகியும்<br />பள்ளர் பறையர் எனப்பல பிரிவாய்<br />உள்ளவர் முதற்கண் ஒன்று பட்டும் 110<br />நின்றால் மட்டுமே நேற்றையத் தீமையை<br />வென்றுமேம் படலாம்" என்று மாறனார்<br />எடுத்துரை செய்தபின் எழுந்தோர் இளைஞர்<br />தொடுத்தனர் ஒருவினாத் "தூயவ ! ஒழுக்கம்<br />தழைத்து நிலைக்கோர் மதத்தைச் சார்தலே 115<br />விழுப்பம் அன்றோ? விளம்புக" என்னலும்<br />"ஒருவர்க் கொருவர் உயர்வு தாழ்வு<br />கருதுதல் இன்றியும் காழ்ப்பு நீங்கியும்<br />பிறர்நலம் பேணியும் தன்னலம் துறந்தும்<br />சிறப்புடன் வாழ்தலே ஒழுக்கம் ஆகும்; 120<br />இந்தநல் ஒழுக்கம் ஏற்று வாழ<br />எந்த மதத்தையும் ஏற்றல் தேவையோ?<br />ஒருமதம் சார்ந்தோர் பிறமதத் தவரைக்<br />குறையுடை யோர்எனக் கூறலே ஒழுக்கமாய்ப்<br />போற்றி நிற்பர்; அந்தப் புன்மையை 125<br />ஏற்றதொரு மதத்தில் இணைவதேன்?" என்றனர்<br />"கடவுள் இலையோ? கழறுக" என்றே<br />உடல்தளர் பெரியவர் ஒருவர் வினவ<br />"இல்லாத ஒன்றை இல்லை என்று<br />சொல்லுதல் தக்கதே துயர்பட வேண்டா 130<br />மாந்தர் அறிவு வளரா நிலையில்<br />மாந்தர் அறிவுக்(கு) எட்டா வகையில்<br />இடியும் மின்னலும் எரியும் வெள்ளமும்<br />திடும்எனத் தோன்றித் தீங்கு விளைத்தலை<br />ஏன்என்(று) அறிந்திட இயலா மாந்தர் 135<br />வானில் தமக்கு மேலாய் ஒருவன்<br />இருந்திடல் வேண்டும் அவனே இத்தகு<br />பெருந்துயர் செய்கிறான் எனப்பே தைமையால்<br />அஞ்சிக் கடவுளை ஆக்கிக் கொண்டனர்;<br />நஞ்சினும் கொடியர் நாட்செல நாட்செல 140<br />அறியா மாந்தரை அடக்கிடக் கற்பனைக்<br />குறியாம் கடவுளைக் கொண்டனர் துணையெனக்<br />கற்பனைப் பொருளைக் கட்புலன் கடந்து<br />நிற்கும் பொருள்என நினைத்தனர்; தூய<br />அறிவினர் நாங்கள் இலைஎன அறைகிறோம் 145<br />அறிக" என மாறனார் தெளிவுடன் சொல்லப் <br />பெரியரும் இளையரும் பெரிதும் மகிழ்ந்தனர்<br />அறிவு வேட்கையால் ஆர்வம் மிகுதியால்<br />வேறு பலரும் பல்வகை வினவ<br />மாறனார் விளக்கம் மகிழ்வுடன் உரைக்கக் 150<br />கலந்துரை யாடல் நிறைந்த்து பலரும்<br />கலைந்து சென்றபின் கனிவுடன் மாறனார்<br />"அரசியின் துன்பம் அகன்றிட வளர்மதி!<br />உரைசால் சிறப்பின் உறுதுணை யாகுக" என,<br />உடன்பட்(டு) அவளும் விடைபெற மாரியின் 155<br />கடன்ஈ(து) என்று கருத்துடன் மொழிந்தபின்<br />உறங்கச் சென்றனர் தமிழர்<br />உறக்கம் நீங்கிட உழைப்பவர் தாமே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-4301197809225295563?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-822349674542793962010-05-12T19:27:00.000+05:302010-05-12T19:27:39.536+05:30இயல் - 11 நெஞ்சில் புகைந்த நெருப்பு<br /><br /><br />"சாமியும் இல்லை சாதியும் இல்லை<br />பூமியில் எல்லாம் பொதுஎனப் பேசும்<br />மடையர் ஊரில் மலிந்து விட்டனர்;<br />கடையராம் சேரிக் கயவரும் கூடக்<br />கற்க லாயினர்; ஆதலால் உலகம் 5<br />முற்றும் கெட்டது; முன்னாள் போலவர்<br />கையைக் கட்டி வாயைப் பொத்தி<br />மெய்யும் ஒடுங்கி, மிக்கவே நடுங்கி<br />நின்ற நிலைமை சென்று விட்டதே;<br />இன்று சேரியர் என்னையும் எதிர்க்கத் 10<br />துணிந்து விட்டனர்; தொலைப்பேன்" என்று<br />நினைந்து வந்த நிலக்கிழார் முன்னே<br />மாரி யப்பனின் வழியினன் ஒருவன்<br />நேர்எதிர் வந்து நிமிர்ந்து சென்றனன்<br />"என்னடா கொழுப்போ? இந்த ஊரின் 15<br />பண்ணையார் வருகிறேன் பணிவில் லாமல்<br />செல்கிறா யேடா சேரிக் கெல்லாம்<br />பொல்லாக் காலம் புகுந்து விட்டதோ?"<br />என்று பெருமாள் இரைய, எதிரே<br />சென்றவன் நின்று திரும்பிப் பார்த்தனன்; 20<br />பார்வையின் கடுமையைப் பகைமை உணர்வை<br />நேரில் கண்டு நிலைமையை உணர்ந்த<br />நிலக்கிழார் அங்கு நிற்கவே இல்லை;<br />வலக்கால் முந்தி இடக்கால் முந்திஎன<br />விரைந்து நடந்து வீட்டின் உள்ளே 25<br />நுழைந்ததும் கதவை நொடித்துச் சாத்தினர்;<br />சேரிக் காரனை எண்ணிச் சினத்துடன்<br />கூரிய கடுஞ்சினம் கொண்ட வேளையில்,<br />வீட்டுப் பணிசெயும் வேலைக் காரி<br />தோட்டத் திருந்து வீட்டினுள் நுழையச் 30<br />சினத்தை மறைத்துச் சிரிப்பைக் குழைத்து<br />"நினைத்தேன் உன்னை நேரில் வந்தாய்<br />இங்கே எல்லா இடத்தும் தேடினேன்<br />எங்கே ராணி?" என்றார்; "நூலகம்<br />செல்வதாய்ச் சொல்லிச் சென்றது; திரும்பிட 35<br />வில்லை இன்னும்; வேலையை முடித்தேன்;<br />அவ்விடம் சென்றுநும் அருமை மகளை<br />இவ்விடம் அழைத்து வரவோ? என்று<br />கேட்டுநின் றாளைப் பார்த்து நின்றார்.<br />"வாட்டம் இலாத மாநிற மேனியள் 40<br />முப்பது வயதாம் ! அப்படிச் சொல்வது<br />தப்பே இருபதைத் தாண்டி வயதைச் <br />சொல்வது பிழையெனும் தோற்றம்; இவளை<br />வெல்வ(து) எப்படி? வெல்வேன்; ஆயினும்<br />சாதி யொன்று தடையாய் உளதே; 45<br />சாதியில் வள்ளி தாழ்ந்தவள்; அவளை<br />முருகனே யானை முகனின் துணையால்<br />திருமணம் செய்தனன்; திருமணம் இன்றி<br />மறைவாய் இவளை வைத்துக் கொண்டால்<br />குறைதான் என்ன? குறிப்பால் இன்றுஎன் 50 ஆசை காட்டினால் அவளும் இசையலாம்;<br />ஓசை இலாமல் ஒப்புதல் பெறலாம்<br />இருபதில் கணவனாய் ஒருவனை ஏற்றபின்<br />அறுபது நாளில் அறுத்து நிற்பவள்;<br />அவட்கும் ஆசை இருக்கும் அன்றோ? 55<br />முயற்சி செய்வேன் முடிப்பேன்" என்றே<br />உளத்தில் எண்ணி உரியவ ளிடத்துக்<br />கிளத்துவ(து) எப்படி எனக்கிறு கிறுத்து<br />நிலைத்த பார்வையை அவள்மேல் நிறுத்தி<br />மலைப்பு நீங்கி வாயைத் திறந்து 60<br />பேச முனைந்த வேளையில், வீட்டு<br />வாசலில் வந்தனள் மகளாம் அரசி; <br />சாதித் தாழ்வையும் தகுதி உயர்வையும்<br />மோதி மறைத்த மோகப் பேரலை,<br />மகளைக் கண்டதும் மடிந்து வற்றி 65<br />அகத்தில் சினஅலை ஆஅர்த்(து) எழுந்ததால்,<br />"அடங்கா தவளே! அப்பன் சொற்கு<br />மடங்கா தவளே! அந்த மடையனைக்<br />காணவோ சென்றாய்? கற்றதன் செருக்கோ?<br />நாண மிலையோ நாயே சொல்" என, 70<br />"எந்தையே! கடுமொழி ஏனோ? தாங்கள்<br />வெந்திட யான்செய் வினைதான் என்னோ?<br />நூலகம் சென்றுநன் னூல்களைக் கற்பதும்<br />நாளிதழ் பார்த்து3ல் லறிவை வளர்ப்பதும்<br />கூடாச் செயல்எனக் கூறுதல் தகுமோ; 75<br />மாடென வீட்டில் மடிந்து கிடக்கவோ<br />கல்வி அளித்தெனைக் கைதூக்கி விட்டீர்<br />சொல்லுக" என்றவள் தொடுத்தது கேட்டுக்<br />கற்றதால் உற்றதென்? கருத்தில் லாமல்<br />பெற்றவன் எனக்கெதிர் பேசி நிற்கிறாய் 80<br />இனியும் படித்தால் என்ன ஆகும்?<br />பணிவு பறக்கும் துணிவே பிறக்கும்<br />தகுதிச் சிறப்பையும் சாதிச் சிறப்பையும்<br />பகுதி பகுதியாய் பாழடித் திடுவாய்<br />மானம் அழிந்து மதிப்புக் குறைந்த 85<br />ஈனப் பிறவியாய் எனைஆக் கிடுவாய்<br />ஒன்று சொல்கிறேன் உறுதியாய்ச் சொல்கிறேன்<br />இன்றே சென்றென் தங்கை மகனை<br />அழைத்து வருவேன்; அவன்உன் கழுத்தை<br />வளைத்துத் தாலியை மாட்டச் செய்வேன்; 90<br />எங்கும் அதுவரை ஏகிடேல்; வீட்டில்<br />தங்குக மீறிடின் பொங்கி எழுவேன்"<br />என்று பெருமாள் கொன்றது போல<br />நின்று சொன்ன நெடுமொழி கேட்டு,<br />மெய்யெலாம் நடுங்க விதிர்ப்புற்(று); அரசி 95<br />செய்வ(து) என்எனத் திகைத்திட, "அய்யா !<br />என்று வாசலில் எழுந்த குரலை<br />நன்றே அறிந்தவள் ஆதலால், அரசி,<br />வந்தவர் மாறனார் என்று மகிழ்ந்தும்<br />அந்தநே ரத்தில் வந்ததற்(கு) இரங்கியும் 100<br />சென்றனள்; வாசலில் சிரித்த முகத்துடன்<br />நின்ற தலைவரை நேர்உற வணங்கி<br />இல்லினுள் அழைத்(து) ஓர் இருக்கையைக் காட்டி<br />உள்ளே சென்று தந்தைக்(கு) உரைத்தனள்;<br />திருமாறன் எனும் பெயரைக் கேட்டும் 105<br />ஒருமகள் காட்டும் ஊக்கம் கண்டும்<br />பெரியார் கொள்கை பேசு வோர்என<br />அறிந்தவ ராகி, ஆர்வம் இலாமல்<br />வந்து மாறனார் வணக்கம் ஏற்று,<br />"வந்த(து)என்? மகளைப் பார்க்கவோ" என்ற 110<br />பெருமாள் தம்மின் பேதைமை உணர்ந்து<br />"பெரியராம் தங்களைப் பார்த்துப் பேசவே<br />வந்தேன்" என்ற மாறனார் தமக்கும்<br />தந்தை யார்க்கும் சுவைநீர் தந்து<br />நின்ற அரசியை நோக்கிப் பெருமாள், 115<br />"சென்றுன் கடமைகள் செய்"என்(று) அனுப்பினர்.<br />மாறனார், அரசியின் மாண்புகள் தம்மைக்<br />கூறிப் புகழ்ந்திடக் கொண்ட எரிச்சலால்,<br />"இதற்கோ வந்தீர்? இவளின் மதியால்<br />எதிர்க்கிறாள் என்னை இதுவோ மாண்பு?" 120<br />என்றனர் பெருமாள் "எதனால் எதிர்க்கிறாள்?<br />நன்றெனில் சொல்க" என மாறனார் நயந்திட,<br />"சொல்வதிற் கில்லை சொல்க நீவீர்என்<br />இல்லம் வந்ததேன்?" என்றெதிர் வினவ,<br />"அய்ய ! அமர்க - ஆறுக சினமே 125<br />மெய்யாய் நும்நலம் விரும்பியே வந்தேன்<br />நும்மகள் அறிவின் நுட்பமும் திட்பமும்<br />செம்மையாய் அறிவேன் சிறப்புடன் அவள்தான்<br />வாழ்ந்திட விழைகுவன்; மற்றுஅவள் காதலால்<br />சூழ்ந்தன பகையும் தொல்லையும் என்று 130<br />சிலர்சொலக் கேட்டுத் தெளிந்ததை சொல்லி<br />நலஞ்செய விரும்பியே நானிங்கு வந்தேன்<br />என்ன குழப்பம் என்னிடம் சொல்க" எனச்<br />"சொன்னால் குழப்பம் தொலைத்திடக் கூடுமோ?<br />சொல்கிறேன் எனமகள் தொடுதக(வு) இலாத 135<br />புல்லிய ராம்கீழ்ப் புலையருள் ஒருவனைக்<br />காதலன் என்கிறாள் கணவன் என்கிறாள்<br />சாதியில் உயர்வு தாழ்விலை என்கிறாள்<br />பன்றி யுடன்பசு ஒன்றிட லாமோ?<br />என்றும் காக்கை யுடன்குயில் இணையுமோ? 140<br />நரியைப் பரிதான் நாடுமோ உயர்ந்த <br />கரிதான் கழுதையைக் காத லிக்குமோ?<br />என்மகள் அந்த இழிந்த பிறவியைத் <br />தன்துணை என்றால் சாதிஎன் னாவது?<br />சொல்க" எனப் பெருமாள் துடிப்புடன் கேட்க, 145<br />"நல்ல(து) அய்ய! நான் சொல்வது கேளிர்!<br />பன்றியும் பசுவும் ஒன்றுவ தில்லை<br />என்றும் காக்கை குயில்இணை(வு) இல்லை;<br />நரியைப் பரிதான் நாடுவ தில்லை<br />கரியும் கழுதையைக் காதலிக் காது 150<br />முற்றிலும் உண்மைநீர் மொழிந்த எல்லாம்<br />கற்றவர் ஏற்கும் கருத்தே; ஆயினும்<br />பன்றியும் பன்றியும் பசுவும் பசுவும்<br />ஒன்றுதல் உண்டாம் உயர்வுதாழ்(வு) இல்லை<br />மக்களில் மட்டும் உயர்வும் தாழ்வும் 155<br />தக்கதோ? சாற்றுக சாதிதான் பிறப்பால்<br />பேசுதல் முறையோ? பேணுதல் முறையோ?<br />ஆசு போற்றுதல் அறிவோ? அறமோ?<br />சேரியின் உள்ளும்இத் தெருவின் அகத்தும்<br />ஊரிலும் உலகிலும் உலவிடும் மக்கள் 160<br />அனைவரும் ஓரினம் அன்றோ? செய்யும்<br />வினையால் அன்றோ வேற்றுமை விளைவது?<br />நும்மகள் அரசியும் அவள்சொலும் அன்பனும்<br />நன்கனம் கற்றவர்; நலம்செய் கல்வியால்<br />ஒருகுலம் அன்றோ? ஒன்றுதல் தீதோ? 165<br />இருவரும் வாழ்வில் இணைந்திட இசைதலே<br />அவர்க்கும் நுமக்கும் ஆக்கம் தருவதாம்<br />எவர்க்கும் அஞ்சேல் என்உரை ஏற்பீர்"<br />என்று மாறனார் எடுத்து மொழிந்திட,<br />"நன்று நன்றுநும் ஆடகம் நன்று 170<br />தீது செய்யும்அச் சேரிப் பயல்உமைத்<br />தூது போம்எனத் துரத்தினன் கொல்" எனப்<br />பெருமாள் சினந்து பேசலும் வந்த<br />அருமையள் அரசி, "அப்பா! இவர்சீர்<br />அறியா மையினால் சிறுமை செய்கிறீர் 175<br />அறிவிப் பேன்" என, "அறிவேன் அறிவேன்<br />இல்லை சாதி என்றது மேயிவர்<br />பொல்லா தார்எனப் புரிந்து கொண்டேன்<br />உள்ளே போநீ; உம்மைத் தானே!<br />தள்ளிக் கதவைச் சாத்து முன்னர்ப் 180<br />போம்" எனச் சொல்லப் புலம்பிய அரசியைத்<br />தாய்என நோக்கித் தண்டமிழ் மாறனார்<br />அகன்றனர் அவ்விடம்; நெஞ்சில்<br />புகைந்த நெருப்புடன் புரட்சியை நினைந்தே <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-82234967454279396?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-31037332934999609722010-05-11T17:51:00.000+05:302010-05-11T17:51:02.271+05:30இயல் - 10 <b>தீநெறி காட்டிய சிறுமை</b><br /><br /><br />போற்றத் தக்க நாக ரிகங்கள்<br />ஆற்றங் கரைகளில் அரும்பின என்பர்<br />பூவிரி எழிலுடன் பொங்கிப் பரந்த<br />காவிரி யாற்றின் கரையிலும் மேலைக்<br />கல்லிற் பிறந்து கடலிற் கல்ந்திடச் 5<br />செல்லா வையை சேர்ந்த கரையிலும்<br />பொதிகையிற் பிறந்து பொலிவுடன் ஓடி<br />மதியொளி முத்து மணக்கும் கடலில்<br />போஒய்ப் புணரும் பொருநை என்னும்<br />தாவில் தாமிர பரணிக் கரையிலும் 10<br />தமிழ்நா கரிகம் தழைத்ததாம்; ஆங்கே<br />உமிழ்நா கரிகம் உடையராய் வந்தோர்<br />வேத மென்றும் சாத்திர மென்றும்<br />நீதி யென்றும் நியமம் என்றும்<br />பலபட மொழிந்த பசப்புரை கேட்டு 15<br />நலமுளோர் அவரென நவைத்தமிழ் வேந்தர்<br />விழுமிய பரிசுகள் விரும்பி வழங்கினர்;<br />கழனிகள் பெற்றும் ஆற்றங் கரைகளில்<br />பிரம தேயமாய்ப் பெற்ற ஊர்களின்<br />உரிமை பெற்றும் ஊறுசெய் ஆரியர் 20<br />வாழத் தொடங்கினர்; வாடைத் தொல்லை<br />சூழத் தொடங்கித் தொடர்ந்து வந்தது;<br />பிராமணர் சூத்திரர் என்னும் பிரிவுகள்<br />வராத நாட்டில் வந்து நிலைத்தன;<br />பூரியர் பிராமண ராகத் தங்களைக் 25<br />கூறிக் கொண்டனர்; குலைந்த தமிழரைச்<br />சூத்திரர் என்றும் தொடத்தகார் என்றும்<br />ஆக்கினர்; தமிழரும் அறியா(து) ஏற்றனர்;<br />வீழ்ந்த தமிழர் விழிப்புறா வண்ணம்<br />பாழ்மதக் கொள்கையைப் பரப்பி வந்தனர்; 30<br />அறிவை இழந்து மானமும் இழந்து<br />சிறுமை யுற்ற தமிழர் தொடர்ந்து<br />பன்னூ றாண்டுகள் பாழ்பட் டிருந்த<br />பின்னர் இங்குப் பெரியார் தோன்றி<br />அகவிருள் நீங்கிட அறிவொளி பாய்ச்சினர்; 35<br />இகழ்நிலை நீங்கிட, ஈடிலாப் புதுநெறி<br />வகுத்துத் தமிழர்க்கு மானமும் அறிவும்<br />புகட்டிய தாலொரு புரட்சி எழுந்தது.<br />புரட்சியின் பொருளும் போக்கும் அறியா(து)<br />இருட்டில் வாழ்சில முரட்டுத் தமிழர் 40<br />பெரியார் நெறியைப் பிழைநெறி என்றனர்;<br />பெரியோர் பிராமணர்; பிரம்மன் படைப்பில்<br />உயர்ந்தோர்; கடவுட்(கு) ஒப்பாம் அவர் என<br />மயங்கி யிருந்தனர்; மாற்றார் மகிழ்ந்தனர்.<br />தமிழகம் இத்தகு தடுமாற் றத்துடன் 45<br />அமைதி இழந்தே அலமந்த காலை,<br />நாவ லூராம் நன்செய் யூரை<br />மேவி மாலைபோல் விளங்கிய நாவல்<br />ஆற்றங் கரையின் அருகில் நீண்டு<br />மேற்குக் கிழக்காய் விளங்கிய வீதியில் 50<br />வந்த ஆரியர் வழியினர் யாமென<br />எந்தக் காலமும் எண்ணியும், இறந்த<br />வடமொழி வேதமே ஓதியும் கடமையாய்க்<br />கடமுட மந்திரம் காலையும் மாலையும்<br />பொருளில் லாமற் புலம்பியும் நாளும் 55<br />மருள்சேர் நெறிகளை மற்றவர்க் குரைத்தும்<br />சிலரா யிருந்து பலராந் தமிழர்<br />உலைதற் கேற்ப ஊமை நாடகம்<br />ஆடுநர் தம்முள் அனந்தரா மன்எனும்<br />கேடுசெய் குநராம் கீழவர் தம்மை 60<br />ஞாலத் திற்கே நல்வழி காட்டும்<br />மேலவர் என்றும் விதியால் உயர்ந்த<br />சாதிய ரென்றும் தகுதி நிரைந்த<br />வேதிய ரென்றும் மிகவே நம்பிப்<br />பெருநிலக் கிழாராம் பெருமாள் வழமைபோல் 65<br />ஒருநாள் கண்டுரை யாடச் சென்றனர்<br />"பெருமாள் !வா" வெனப் பெருநிலக் கிழாரை<br />ஒருமையில் விளித்துச் சிறுமையர் அனந்தன்<br />"சேம்மோ? ஏதும் சேதியும் உண்டோ?<br />ஆமெனில் சொல்" என, அரசியின் உள்ளம் 70<br />அறிந்த்தும், சேரியை அடைந்த்தும், ஆங்கே<br />நடந்ததும் சொல்லி, "நல்லோ ரே! இவ்<br />வூரில் பணத்தால் உயர்ந்தவன் சாதியில்<br />சேரியர் தம்மினும் சிறந்தவன் எனினும்<br />இன்றென் மகளால் இழிவு நேருமோ 75<br />என்றே அஞ்சுவன் ஏற்பன சொல்க" எனக்<br />குடுமியைத் தட்டிக் குழைவாய் முடித்துக்<br />கடுமையாய்க் கவலைப் படுவதாய்க் காட்டிக்<br />கள்ளச் சிரிப்பைக் கடைவாய் இடுக்கில்<br />மெல்ல அடக்கி மேனியின் குறுக்கே 80<br />கிடந்த நூலை அனந்த ராமன்<br />தொடர்ந்தே இழுத்துச் சொல்லத் தொடங்கினர்;<br />"உன்மகள் ராணிக்(கு) உயர்படிப் பெல்லாம்<br />என்ன தேவை? என்றேன் அன்றே;<br />ஊர்ப்பணக் காரன் என்னும் உயர்வால் 85<br />கேட்க வில்லை கேடு வந்தது;<br />மாதர் சங்கம் உன் மகள் தொடங்கிய<br />போதே இந்தப் பொல்லாங் கெல்லாம்<br />நேரும் என்று நினைத்தேன் நேர்ந்தது<br />யாரென் பேச்சை ஏற்கிறார்" என்னலும் 90<br />"சாமி ! எங்கள் சாதியைச் சேர்ந்த<br />பூமி நாதன் பொண்கள் இருவரை<br />மேல்படிப் பிற்கு வெளியூர் அனுப்பினன்;<br />தாழ்விலை அவர்களால்; தகுதியோ டுள்ளனர்<br />எனக்குப் பிறந்த இவளால் மட்டும் 95<br />நினைப்பருஞ் சிறுமை நேர்வதற்(கு) அவள்தன்<br />படிப்போ காரணம்? பாவியென் னுள்ளம்<br />துடிக்கச் செய்வதேன்? சொல்லுக" என்னலும்<br />"காரணம் எதுவோ காரியம் முக்கியம்<br />தோரணை யிலாமல் சுப்பனோ குப்பனோ 100<br />நீலி அவளின் கழுத்தில் உடனே<br />தாலி கட்டிடத் தக்கதைச் செய்வாய்;<br />ஜாதகப் பொருத்தம் தக்கதே ஆயினும்<br />பாதகம் இலையதைப் பார்த்திட வேண்டாம்<br />பாரம் ஈஸ்வரன் பக்கம் வைத்துத் 105<br />தாரம் ஆக்குக தாமதம் வேண்டாம்<br />வீட்டைத் தாண்டும் மாட்டைத் தொழுவில்<br />மாட்டித் தீனியை வைத்தால் தலையை<br />ஆட்டித் தின்றபின் அடங்கி நிற்கும்உன்<br />வீட்டுப் பொண்ணும் விளைபரு வத்தால் 110<br />தன்னிலை மறந்து சரச மாடினள்<br />பொன்விலங் கொன்றைப் பூட்டி வைப்பதே<br />சேமம் வேறு செய்யெண் ணாதே<br />ஆமாம் சொன்னதை அப்படி யேசெய்<br />என்றும் உனக்கே ஈஸ்வர கிருபை 115<br />உண்டு" என அனந்த ராமன் உரைத்தலும்,<br />"குறிச்சியில் என்றன் கூடப் பிறந்த<br />ஒருத்தி மகனுளன் ஒருநான்கு குறுக்கம்<br />நிலத்துக் குரியவன் ராணியை நினைத்து<br />புலம்பித் திரிகிறான் போகிறேன் இன்றே 120<br />அடுத்தநன் னாளில் அவர்தம் திருமணம்<br />முடித்து வைப்பேன்" என்றலும் இராமன்<br />"பேஷாய்ச் சொன்னாய் பெருமாள் போய்வா<br />ஆசை பலிக்கஎன் ஆசிர் வாதம்<br />என்றும் உண்டு" எனப் பெருமாள் 125<br />"நன்றுசா மி" யென நடந்தனர் விரைந்தே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-3103733293499960972?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-67843124919188907952010-05-07T10:28:00.000+05:302010-05-07T10:28:31.629+05:30இயல் - 9<b> அறிவியக்கத்தின் ஆதரவு</b><br /><br /><br />ஆரியப் படையைப் போரினில் கடந்து<br />சீரிய செழியன் செங்கோல் ஓச்சிய<br />பண்டைப் பெருமை பாழ்படும் வண்ணம்<br />மண்டி வந்துநம் மாண்பெலாம் குலைத்த<br />ஆரியம், இன்றும் ஆணவம் காட்டலால் 5<br />சீரினை இழப்பினும், சிறுமை உறாத<br />மதுரை நகரில் வதிந்து, தமிழரைச்<br />சிதறா(து) ஒன்றாய்த் திரட்டு கின்ற<br />அறிவியக் கத்தின் தலைவராய் அமைந்து,<br />பெரியார் கொள்கையைப் பெசி, நாட்டினில் 10<br />புகழொடு தோன்றி யாவரும் போற்றத்<br />திகழ்திரு மாறனார், பெருமாள் விளைத்த<br />சிக்கலைத் தீர்க்கத் தக்கதோர் வழியைப்<br />பக்குவ மாகப் பகர்வர் என்று<br />மாரி யப்பன் மாறனார் வாழிடம் 15<br />சேர்ந்த காலை, திரண்ட கருத்துடைப்<br />பாடலை இசையுடன் பாடி, அறிவினை<br />நாடிவந் தவர்க்கு நல்கி யிருந்தனர்.<br /> <br /> (வேறு)<br />"எங்கெங்குக் காணினும் சாதியடா - அந்த<br />இருட்டினி லேபல மோதலடா - மக்கள்<br />பொங்கி எழுவதும் சாதியினால் - கெட்ட<br />போரிட் டழிவதும் சாதியினால் - இதை<br />எங்கே எவரிடம் சொல்லியழ - சாதி<br />இல்லாத ஓரிடம் இல்லையடா - தம்பி<br />இங்குள சாதிகள் அழிப்பதற்கே - ஓர்<br />இயக்கம் தனியாக வேண்டுமடா.<br />பிறப்பால் வருமாம் சாதியெலாம் - அதில்<br />பெரிதும் ஏற்றத் தாழ்வுகளாம் - ஒருவன்<br />சிறப்பாய்க் கற்றுத் தேர்ந்தாலும் - பொருட்<br />செல்வம் சேர்த்தே வாழ்ந்தாலும் - அவன்<br />பிறப்பால் தாழ்ந்தவன் என்றபடி - இங்குப்<br />பேசப் பட்டால் தாழ்ந்தவனாம் - இந்த<br />சிறப்பிலாச் சாதி அமைப்பழிக்கத் - தம்பி<br />தேவை தனியோர் இயக்கமடா<br />பார்ப்பான் பிள்ளை பார்ப்பானாம் - அவன்<br />பண்பிலான் ஆயினும் உயர்ந்தவனாம் -உடல்<br />வேர்க்க உழைக்கும் ஒருவர் மகன் - கற்று<br />விளங்கினும் பிறப்பால் தாழ்ந்தவனாம் - என<br />ஆக்கிய வன்அந்த ஆண்டவனாம் - அதனை<br />அறவல்ல என்பவன் நாத்திகனாம் - இந்தப்<br />பாழ்த்த விதியினை மாய்ப்பதற்கே - தம்பி<br />பாரில்ஓர் இயக்கம் வேண்டுமடா."<br /> (வேறு)<br /><br />பாடி முடித்தவர் பார்த்தனர் மாரியை<br />கூடிய அன்பொடும் குளிர்ந்த முகத்தொடும் 20<br />"மாரி யப்ப வருக" என்றனர்.<br />ஊரினில் உள்ளவ,ஃ நலங்களை உசாவினர்;<br />விழைவுடன் அறிவினை வேண்டி வந்த<br />இளையரை "இன்றினிச் சென்று வருக" என<br />அனுப்பிய பின்னர், அகத்தினில் கனிவுடன் 25<br />இனிப்புநீர் வழங்கி இனியன் மாரியை<br />விருப்புடன் நோக்கி, "வேறு செய்தி<br />இருப்பின் சொல்க" என இன்முகம் காட்டினர்<br />"அய்ய! தங்கள் அறிவுரை பெறவே<br />மெய்யாய் வந்தேன்; விளம்புவன்; அன்று 30<br />தமிழர் திருநாள் நிறைந்தபின் தாங்கள்<br />அமைவாய் என்னிடம் அரசிபால் காதல்<br />உளதோ என்றீர் மறுத்தேன் மறுநாள்<br />விளைபெருங் காதலை விளம்பிய அரசியின்<br />உறுதியைக் கண்டும் உலகுஒப் பாது 35<br />மறந்திடு(க) என்று வகைபட உரைத்தேன்,<br />அரசியின் காதலை அறிந்(து) அவள் தந்தை<br />ஒருநாள் வந்துநீ ஊர்விட் டோடுக<br />இன்றேல் உன்னைக் கொன்றிடு வேன்எனக்<br />குன்றிய உளமொடு கூறிச் சென்றனர் 40<br />உண்மை யறிந்த உற்றார் பலரும்<br />திண்ணமாய் என்பின் திரண்டனர்" என்று<br />மாரி யப்பன் மாறனார்க் கியம்பிச்<br />"சீரிய செம்மால் செய்வ(து)என்? சொல்க" எனக்<br />"குழப்பம் எதற்காம்? கொண்ட காதலை 45<br />இழக்க அரசி இசைவளோ?" என்று<br />மாறனார் வினவலும், "மாட்டாள்; என்னிடம்<br />வேறுள எவரையும் விரும்பிடேன் என்றும்<br />வாழ்ந்தால் இருவரும் வாழ்வோம் என்றும்<br />ஆழ்ந்த காதலை அறிவித் தாள்" என, 50<br />"இந்த நிலையில் எதற்கு தயக்கம்?<br />அந்த பெண்ணுளம் அறிந்தனை யன்றோ?<br />அவளையே துணையென ஆக்கிக் கொள்வதில்<br />தவறிலை; குழப்பம் தவிர்க்க" என மாறனார்<br />சொல்லவும், மாரி தொடர்ந்து மொழிந்தனன் 55<br />"நல்லவள் அரசி; நானும் அவளை<br />விரும்புவன்; ஆயினும் வீணர் எமக்குத் <br />தருந்துயர் எண்ணியே தயங்கினேன்" என்று<br />மாரி யப்பன் வருந்தி உரைக்கவும்<br />"கூரறி வாளனும் கொள்கை அரசியும் 60<br />ஒருவரை யொருவர் விரும்புதல் ஒன்றே<br />பெரிய தகுதியாம்; பேதையர் உரைக்கும்<br />தகுதியாம் சாதி மதமெலாம் சாய்த்திடும்<br />மிகுதியே உனக்கு வேண்டத் தகுவதாம்;<br />இருவ ரிடத்தும் உறுதி யிருப்பின் 65<br />அறிவியக் கத்தார் அனைவரும் துணையாய் <br />இன்று தீய நெறியினர் தம்மை<br />வென்று காட்டுவோம்" என்ற மாறனார்,<br />"வருவேன் நாவலூர் இருநாட் கழிந்தபின்<br />பெருநிலக் கிழாரைக் கண்டு பேசுவேன் 70<br />தீய சாதிப் பிடிப்பினை விடுத்துத்<br />தூயநல் வாழ்க்கை தொடங்கிட அரசிக்(கு)<br />ஆதர வாக அமைக என்பேன்<br />காதலை மறுத்துக் கடுஞ்சொல் உரைத்தால்<br />சூளுரை செய்து துணையாய் இருந்துனை 75<br />வாழ வைப்பேன் நீயும் அரசியும்<br />சாதி சமயச் சழக்கெலாம் தவிர்த்துத்<br />தீதில் லாத செம்மை உலகைப்<br />படைத்து புகழுடன் வாழ்க்கை<br />நடத்திடக் காண்பேன்." என்றனர் நயந்தே 80<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-6784312491918890795?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-9309463228206189062010-05-06T14:53:00.000+05:302010-05-06T14:53:25.995+05:30இயல் - 8 தெரிந்து தெளிதல்சேரியின் நடுவிலோர் மாரி கோயில்<br />மாரி கோயிலின் வடபால் ஓங்கித்<br />தழைத்த வேம்பு தருநிழல் ஆங்கண்<br />உழைத்துக் களைத்தவர் ஒன்று கூடி<br />நாட்டு நடப்பின் நன்மையும் தீமையும் 5<br />மேட்டுக் குடியினர் விளைக்கும் கொடுமையும்<br />ஒருவருக் கொருவர் உரைக்கக் கேட்டும்<br />ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்தும்<br />இருந்த வேளையில் இளைஞன் ஒருவன்<br />நெருங்கி வந்து "நிலக்கிழார் தெருவில்ஓர் 10<br />தேநீர் விடுதிஉள் செல்ல விரும்பினேன்<br />போ நீ வெளியே புலையா; உள்ளே<br />வந்தால் உதைப்போம் என்றனர்; ஊமையாய்<br />வந்தேன்" என்றான்; வயதில் முதிர்ந்த<br />பெரியவர் ஒருவர் பேச லுற்றார் 15<br />"தெரியுமா சேதி திங்கட் கிழமை<br />பேரியூர் செல்லப் பேருந்(து) ஏறி<br />ஓரிடத்(து) அமர்ந்தேன்; உயர்சா தியர்எனை,<br />ஏ!ஏ! புலையா எழுந்துநில் எம்முன்<br />ஓ!ஓ! அமர்ந்து வருவையோ என்றனர்; 20<br />உந்து வண்டி உயர்சா தியர்க்கெனத்<br />தந்த வண்டியோ சாற்றுக என்றேன்;<br />இழிந்தநீ எம்மை எதிர்த்தோ பேசினை<br />ஒழிந்துபோ என்றெனை ஊர்ப்புறத்(து) இறக்கினர்<br />ஏலா மையுடன் எஞ்சிய தொலைவைக் 25<br />காலால் நடந்தே கடந்தேன்" என்றார்<br />பெரியவர் கூற்றைக் கேட்டதும் இளையர்<br />எரியெனக் கனன்றனர்; இன்னொரு பெரியவர்<br />"கேண்மின் இந்தக் கேட்டினை ஒருநாள்<br />ஆண்துணை இன்றிதம் அய்யணன் மகள்தான் 30<br />கரும்பு வயலின் வரம்பினில் புல்லொடு<br />திரும்பி வருகையில் பெருங்குடிப் பிறந்தவோர்<br />வெறும்பயல் அவளை விரட்டிச் சென்று<br />கரும்புக் காட்டினுள் கைப்பிடித்(து) இழுத்தஇக்<br />கொடுமை நிலைப்பதோ கூறுவீர்" என்றனர் 35<br />"கொடுமையே; அதுபோல் நம்குடிப் பிறந்த<br />மாரி, நிலக்கிழார் மகளை வளைக்கப்<br />போரில் இறங்குதல் பொருத்தமோ சொல்வீர்"<br />என்றொரு பெரியவர் எதிர்வினாத் தொடுக்க<br />நன்றே எனவும் நாசமே எனவும் 40<br />சூறு பட்ட(து) அக்கூட்டம்; இதனால்<br />வேறு பட்டனர் சேரியர் என்னும்<br />கேட்டினை அஞ்சிய கிழவர் ஒருவர்<br />கூட்டத்(து) இடைவளர் குழப்பம் அடக்கி<br />மாரியை அழைத்து வருகவென ஏவினர்; 45<br />மாரியும் தந்தையும் வந்தனர்; மாரியைப்<br />பெரியவர் வினவினர்; "பெருநிலக் கிழார்தம்<br />வருகையின் நோக்கமும் வந்துனைச் சினந்ததும்<br />ஏன்என எமக்(கு)உரை" என்றலும் மாரி<br />"யான்உரைக் கின்றேன் யாவும் உண்மை 50<br />நிலக்கிழார் மகளும் நிறையக் கற்றவள்<br />குலத்தின் செருக்கோ குன்றாச் செல்வச்<br />செழிப்பின் செருக்கோ சிறிதும் இலாதாள்<br />உழைப்பின் பெருமை உணர்ந்தவள் ஊரில்ஓர்<br />மன்றம் கண்டு வளர்ப்பவள் என்பதை 55<br />நன்றே அறிவீர் நங்கை அவள்எனை<br />மணப்பேன் என்றனள் மறுத்தேன் உலகம்<br />இணக்கம் தராதென இயம்பினேன் அவளோ<br />துணையெனில் நீயிரே துணையாம் வேறு<br />நினைவிலை என்றனள்; நிலக்கிழா ரிடமும் 60<br />உறுதியாய் உரைத்தனள் போலும்; அதனால்<br />பெருநிலக் கிழார்எனைப் பேசினர்; ஊரின்<br />நீங்குக என்றும் நீங்கா விடின்உயிர்<br />வாங்குவேன் என்றும் வஞ்சினம் கூறினர்;<br />என்பால் பிழையோ? இயம்புக பெரியீர்! 65<br />அன்பால் என்னை அடைய விரும்பும்<br />பெண்பால் பிழையோ? பெருநிலக் கிழாரின்<br />பண்பில் பிழையோ? பகர்ந்திடு வீர்எனச்<br />சொன்ன மாரியின் தூய்மையை உணர்ந்தே,<br />"உன்னையும் அந்தப் பெண்ணையும் எங்கட்(கு) 70<br />என்ன நேரினும் இணைத்து வைப்போம்<br />சொன்ன உறுதியில் சோர்ந்திடோம் தூயவர்<br />உன்னை ஊர்விட்(டு) ஓடச் சொன்னவர்<br />கண்முன் இருவரும் கணவன் மனைவியாய்<br />வாழச் செய்து மற்றவர் செருக்கெலாம் 75<br />வீழச் செய்வோம்" என்றனர் வீறுடன்;<br />இளையரும் முதியரும் எழுச்சிப் பெற்றுக்<br />கலைந்து சென்றனர்; ஆயிரம் கண்ணுடை<br />மாரி யம்மை வறிதே<br />சேரிக் கோயிலுள் சிறையிருந் தனளே. 80<br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7324803764745873179-930946322820618906?l=peraasiriyar.blogspot.com' alt='' /></div>Peraasiriyarhttp://www.blogger.com/profile/02443824363383552546noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7324803764745873179.post-57597928964561479592010-05-05T21:12:00.000+05:302010-05-05T21:12:26.254+05:30இயல் - 7 சேரியின் சீற்றம்தொல்பழங் காலத் தூய்தமி ழகத்தில்<br />இல்லை சாதியும் மதங்களும் என்பர்<br />இயல்நெறி வழாத இன்றமிழ் நாட்டில்<br />அயலா ருடனே அஙையும் நுழைந்தன<br />மறமும் காதலும் வாழ்வெனச் சொல்லும் 5<br />அறநெறி கண்ட அருந்தமிழ் மக்கள்<br />வந்தஆ ரியரால் மயக்கப் பெற்றனர்<br />செந்தமிழ் நெறியினை விளம்பிய நெறியின்<br />தீதெலாம் ஏற்றுச் சிறுமை உற்றனர் 10<br />சிறுமையும் தெய்வச் செயலென அறிவின்<br />வறுமையால் நம்பினர் மாற்றார் மகிழ்ந்தே<br />எதுசொன் னாலும் ஏற்பர் தமிழர்<br />இதுமிக நன்றென எண்ணி, உழைப்பால்<br />மிக்கவர் தாழ்ந்தோர்; மேலோர் பிறர்என 15<br />மக்களை முரண்பட வரிசைப் படுத்தியும்<br />தாழ்நிலை முன்னை ஊழ்வினைப் பயனால்<br />வாழ்வினில் அமையும் மறுமையில் மேனிலை<br />விழைபவர் இம்மையில் வினைப்பயன் நுகர்ந்தே<br />உழல்வது விதியென உரைத்தும் உழைப்போர் 20<br />தொட்டால் தீட்டுத் தொற்றும் பிறர்க்கெனும்<br />ஒட்டாக் கொள்கையை, ஊறுசெய் நெறியைத்<br />தீண்டா மையெனும் தீமையை வி